Doorgaan naar hoofdcontent

Reputatiemanagement

Ondertussen blog ik al zo’n acht jaar - zo'n tweetal artikels per maand. Op datum van schrijven staan er 238 artikels van mijn hand online, en heb ik 250 à 300 bezoekers per dag. Dat laatste wil ik nuanceren: een aantal zeer gespecialiseerde artikels, bijvoorbeeld over calciumhydroxide, krijgen wereldwijd veel Google-hits. Het is dus niet zo dat ik een schare trouwe volgelingen heb die dagelijks naar mijn blog surfen op zoek naar de nieuwste filosofische overdenkingen van hun favoriete bedrijfsarts.
 

Aan de andere kant... de wereld van de arbeidsgeneeskunde is relatief klein. Nogal wat collega’s zijn op de hoogte van mijn blog, en lezen op zijn minst af en toe een artikel. Paradoxaal genoeg publiceer ik hierdoor minder vaak. Ik ben me er namelijk meer van bewust dat wat ik schrijf, een nadelig effect kan hebben op mijn huidige, ongetwijfeld glorieuze reputatie. Vroeger kon ik nog vrijuit fulmineren over kafkaiaanse wetgeving die een goed welzijnsbeleid eerder tegenwerkt of betweterige werknemers die alternatieve geneeswijzen verkiezen boven evidence based medicine. De laatste jaren ben ik veel voorzichtiger geworden in mijn bewoordingen. Ik kan ook niet meer zoals destijds gewoon wat uit mijn nek lullen. Nu moet ik steeds controleren dat wat ik schrijf ook effectief correct is. Vermoeiend hoor! Was ik maar een homeopaat...
 
De artikels waarin ik labotests uitleg, genereren de meeste reacties. Wat betekent een verhoogde levertest? Daar zijn lezers nieuwsgierig naar (en ze krijgen liefst van al bevestiging dat het niét aan de consumptie van vijf pintjes per dag ligt, zoals hun vervelende huisarts beweert). Mijn artikels over nieuwe Koninklijke Besluiten over Welzijn op het Werk boeien dan weer het vaakst collega-preventieadviseurs. Nu, “boeien” is misschien niet de best gekozen term; het gaat hier uiteindelijk toch over wetgeving.
 
De spreekwoordelijke bron van onderwerpen over geneeskunde en preventie waaruit ik kan putten is quasi onbeperkt. De uitdaging is om hieruit een selectie te maken. De focus van werkgevers, en bijgevolg ook van preventiediensten, is steeds meer gericht op psychosociale problematiek zoals stress en burn-out, en op het bevorderen van gezonde leefgewoontes zoals bewegen, gezonde voeding en goede slaaphygiëne. Mijn blogartikels zullen in de komende maanden dan ook steeds meer hierover gaan. Bovendien zijn er recent een aantal KB’s verschenen die een grote impact gaan hebben op de werking van de externe preventiediensten. In een aantal artikels zal ik de interpretatie van deze nieuwe wetgeving toelichten. Artikels die op hun beurt dan weer de goede slaaphygiëne van mijn lezers zullen bevorderen...
 
Oorspronkelijk verschenen in De Artsenkrant nr. 2414 op vrijdag 17 juli 2015. 

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Chloorgas

In de Jordaanse havenstad Aqaba zijn zeker twaalf mensen omgekomen en 250 anderen gewond geraakt bij een ongeval met een container met chloorgas. Het giftige gas kwam vrij toen de container tijdens het transport viel. Het ongeval vond plaats op 27 juni 2022. Een container met 25 ton chloorgas moest per schip naar Djibouti in de Hoorn van Afrika gebracht worden. Maar toen een kraan de container op het schip probeerde te plaatsen, stortte de container naar beneden en meteen kwam een grote gele gifwolk vrij. Bij het ongeval kwamen minstens twaalf mensen om het leven. Nog eens 250 anderen raakten gewond. De gewonden werden overgebracht naar twee openbare ziekenhuizen, een privéziekenhuis en een veldhospitaal. Chloor is bij kamertemperatuur een geelgroen gas met een typische, irriterende geur. Door afkoeling of door drukverhoging wordt het een heldere, amberkleurige vloeistof. Het wordt als vloeistof in aangepaste containers getransporteerd. Het kent vele toepassingen o.a. als bleekmiddel i