(Arbeids)geneeskundige sprokkels

Ik heb mijn jaardoelstelling gehaald. Ik had me begin dit jaar aanvankelijk voorgenomen om 350 artikelen te schrijven. Dat leek mij een haalbare doelstelling, omdat ik in 2022 304 artikelen heb gepend. Daarmee had ik mijn  initiële doelstelling van 250 ruimschoots overschreden. Dus dacht ik, 350 zal ook wel gaan. Ik kon het niet laten om de lat nét iets hoger te leggen. Dus, waarom niet voor elke dag van het jaar een artikel? Voilà, 365 werd het nieuwe magische getal. De meeste van mijn stukken zijn kort, voornamelijk nieuwsartikelen. Deze kosten minder tijd dan diepgaande opiniestukken. Aan de andere kant, nogal wat hiervan zijn samenvattingen van een uitgebreider document, dat ik dan ook wel eerst moet lezen. En ik heb ook een paar zwaargewichten geschreven, zoals een artikel van meer dan 50.000 karakters over gevaarlijke geneesmiddelen voor EU-OSHA. Maar gemiddeld kom ik uit op zo'n 7.000 karakters per stuk, een kleine twee A4 pagina's. Nu, bij artikel 365 (dit dus 😁), heb...

Weet je nog dat ik een paar jaar geleden blogde over mijn doelstellingen? Nou, ik heb een kleine bekentenis te doen. Ik was een beetje uitgepraat over mijn doelen en ik had er ook een tijdje moeite mee. Na een acute periode van covid (na twee dagen was ik weer aan het werk) heb ik verrassend lang moeite gehad om mijn dagelijkse tienduizend stappen te halen. Ik was gewoon uitgeput, mijn conditie was plotsklaps verslechterd. Het duurde even voordat ik weer in vorm was. Uiteindelijk haalde ik mijn doelstelling van gemiddeld 10.000 stappen per dag net niet in 2022 💀. Aanvankelijk was dat dus omdat ik gewoonweg niet meer kon (ik zal het maar niet hebben over het aantal ibuprofens dat ik maandenlang heb genomen om de dag door te komen), maar na vier maanden of zo was dat wel verbeterd. En vanaf dan waren het eerder mijn nieuwe gewoontes waardoor ik er niet meer aan toe kwam om de extra effort te doen. Het nieuwe jaar heb ik ook niet goed ingezet; de eerste week was er één dag waarop ik de t...

Je hebt het wellicht al eens voor gehad. Dat belangrijk document dat je dringend nodig hebt, het onmisbare voorwerp dat je op een speciale plaats had gezet om het zeker niet te vergeten, maar waar was dat nu ook al weer? En in je verwoede speurtocht is het altijd op de laatste plaats waar je het zoekt.  Waarom is dat toch? Is het universum zó tegen je gekant dat het op kwantumniveau de probabilistische waarschijnlijkheden op dergelijke manier herordent, dat het verzekert dat je pas op het eind op de juiste plaats zoekt? Of is er een duistere, demonische interventie die je heeft verdoemd tot herhaaldelijke queestes naar de dingen die je begeert? Nee.  Uiteraard is het gezochte voorwerp steevast op de laatste plaats waar je zoekt. Want eenmaal gevonden, waarom zou je nog verder zoeken? Bovendien denk je nu waarschijnlijk enkel aan die momenten waarop je gefrustreerd de kussens in de zetel in het rond hebt zitten gooien als een gefrustreerde Vliegende Hollander, en vergeet je al...

Arme blog. Ik merk dat ik hier de laatste tijd minder berichten op post. We zitten (bijna) op de helft van het jaar, en dat is voor mij de tijd voor een extra blik voor- en achteruit (zoals ik bv. heb beschreven in dit artikel ). Zal ik een half uur vrijmaken om er nog eens een blogartikeltje van te maken. Momenteel sta ik alleszins op schema voor al mijn doelstellingen. Een aantal (zoals schrijven) heb ik aan het begin van dit jaar hoger gesteld dan de voorgaande jaren, andere (zoals lezen) dan weer lager; aangepast aan de gewijzigde omstandigheden en waar ik me op wil focussen. Ja, ik gebruik nog steeds jaardoelen als kapstok , en ik hou deze nog altijd dagelijks bij. Ik heb mijn " blad " ondertussen herwerkt trouwens, waarbij ik nu mijn weekoverzichten heb geïntegreerd in mijn detailblad, en uitgebreid tot een overzicht gaande van 2013 tot nu. En nee, dat is geen teken van obsessief-compulsief gedrag. Sinds kort ben ik ook mijn "actieve minuten" aan het bijhoude...

Op deze blog heb ik het al vaak gehad over goede voornemens, waaronder de mijne. Welke je kunt kiezen, hoe je die moet opstellen, en nog het belangrijkst, op welke manier je die opvolgt en bijstuurt. Bij de start van een nieuw kalenderjaar, waarbij tal van mensen hun goede voornemens van het voorgaande jaar weer van onder het stof halen, hier nog even de basics. 1 Doelen: Begin met de "big picture" Denk goed na over je doelstellingen. Wat wil je starten/verbeteren/behouden?  Wat zijn uiteindelijk de basics? Een fysiek gezond lichaam Een gevoel van mentaal welzijn Deze twee basisbeginselen kun je verder gaan opdelen. Wat begrijp je bijvoorbeeld onder fysieke gezondheid? Dat kan zijn  Afwezigheid van ziektes Afwezigheid van pijn Gevoel van fitheid Gezond gewicht En mentaal welzijn bereik je, afhankelijk van je voorkeuren, door kunnen omgaan met stresserende situaties goede familiebanden een uitgebreide vriendenkring zelfontwikkeling Dit zijn slechts enkele voorbeelden. Your mil...

Welke doelen wil je de komende vijf jaar bereiken? Beschrijf wat je wil, en hoe je dat gaat aanpakken. In deze blog heb ik het al een aantal keren gehad over jaardoelen, of kortere termijn sprints. Hoe je die zo SMART mogelijk maakt, opvolgt en bijstuurt. En dat is nuttig, het helpt je om via dergelijke doelstellingen een systeem op te stellen dat je dag per dag tot dat doel brengt.  Maar af en toe is het ook nuttig om op wat langere termijn te kijken. Een vijfjarenplan, beroemd en berucht door de communistische toepassingen ervan, en nog steeds gebruikt in de globale preventieplannen van onze ondernemingen, geeft een helikopterbeeld dat je toelaat om je doelstellingen wat ruimer te beschouwen, en wat grootser te zien. Ook hier blijven de SMART doelstellingen relevant. Zelf doe ik dat ook zo ruwweg om de vijf jaar. De laatste maal dat ik er echt tijd voor heb uitgetrokken, was eind 2015, toen ik net 40 geworden was. En binnen enkele weken ga ik tijd maken om voor deze oefening opni...

Hoe moeilijk kan het zijn om een half uur vrij te houden, om eventjes tussendoor een blogartikel te schrijven, een dat NIET verband houdt met je-weet-wel wat? Behoorlijk moeilijk, as it turns out. Ik denk dat veel mensen hier nu opnieuw mee geconfronteerd worden; het is opnieuw pompen of verzuipen. Snel schakelen, snel beslissen, informatie opzoeken en op basis daarvan advies verlenen. En de volgende dag mag alles opnieuw, want dan zijn er nieuwe richtlijnen of nieuwe cijfers en waar blijft die levering ? En gezien iedereen hetzelfde doormaakt, is er ook een exponentiële toename van vragen, mails en vergaderingen.  Dus dan werken de normale technieken niet, zoals je zorgvuldig opgestelde takenlijst, of je grafisch vormgegeven opvolgmiddel voor je doelen (zoals schrijven). En dan helpt het ook niet dat je "een half uur schrijven" inplant als activiteit in je agenda, want de mails, telefoons, sms-sen, whatsapp-berichten en Teams calls trekken zich daar niets van aan, en blijven...

De voorgaande jaren heb ik rond deze tijd telkens een halfjaarlijkse review gegeven, met een stand van zaken voor mijn jaardoelstellingen (zie bijvoorbeeld 2019 en 2018 ). Dit jaar ben ik minder expliciet geweest over mijn jaardoelen - op den duur is het nieuwe er een beetje van af - maar ik blijf wel verder bouwen op dit systeem. Door de coronacrisis heb ik mijn jaardoelen wel moeten bijstellen, zowel naar boven als naar beneden. Zo zal ik dit jaar bijlange niet geraken aan de vooropgestelde 150 gelezen (of beluisterde) boeken. Door het plots wegvallen van mijn dagelijkse twee à drie uur pendelen, luister ik ook amper nog naar audioboeken. Dit doel heb ik dus grondig moeten herzien, naar een te bereiken jaartotaal van 100 boeken. Nog steeds niet zo slecht, maar wel een 50% "achteruitgang" t.o.v. het voorgaande jaar. Zo erg is dat nu ook weer niet. Boeken lezen is uiteindelijk niet mijn échte doel. Ik heb voor mezelf een aantal basiswaarden geïdentificeerd, die voor mi...

Nu tien jaar geleden ben ik gestopt met het maken van actieve bijdragen aan de online encyclopedie Wikipedia. In de vier jaren daarvoor heb ik tientallen artikelen aangemaakt en bijgewerkt, zelfs op de Noorse Wikipedia (ook al ken ik geen woord Noors). Ik vond het altijd heel leuk om te doen, maar op een moment heb ik een bewuste afweging gemaakt. Blijf ik hier tijd insteken?  Tijd is niet maakbaar, en je kan je maar op een beperkt aantal onderwerpen focussen. Dit heb ik al high level besproken in mijn artikel " Vier kookplaten ", maar het is een afweging die je eigenlijk regelmatig in meer detail moet maken voor al je activiteiten. Waar ben je mee bezig, hoeveel tijd steek je hierin, en draagt het bij tot je lange termijn doelen? Voor al datgene waar je "ja" op zegt, moet je je ervan bewust zijn dat je hierdoor  in feite "nee" zegt op iets anders. Wellicht wordt je agenda continu overspoeld met meeting requests, je inbox met verzoeken to...

Wil je een goed voornemen omzetten in een concreet resultaat? Dan help het om jezelf hier regelmatig aan te herinneren. Ik vind niet direct een goede vertaling voor het concept "front of mind", maar het houdt in dat je een concrete te nemen actie regelmatig bewust in beschouwing neemt. Door jezelf regelmatig aan je goede voornemen te herinneren, is de kans groter dat je je hier ook aan houdt.  Een voorbeeld. Vorig jaar was mijn gewicht (weer) aan het ontsporen. Dit is een terugkerend fenomeen; sedert mijn studiejaren moet ik er constant op letten dat mijn BMI de 25 niet overschrijdt. (en ja, ik weet dat de BMI eerder een statistische tool is en minder geschikt om te gebruiken als maatstaf voor je eigen gewicht, but whatever). Nu heb ik al een hoop tools die ik gebruik om mijn gewicht op te volgen en onder controle te houden (zoals dagelijks meten, wekelijks opvolgen, en calorieën tellen), maar nu bleek het toch nodig om een tandje bij te steken. Dus had i...

"Een taak die je uitvoert gaat meer tijd in beslag nemen naarmate er meer tijd beschikbaar is". Deze wet is in 1955 gepubliceerd in The Economist door de Britse schrijver Cyril Northcote Parkinson. Hij kwam op het idee door naar ambtenaren en managers te kijken. Het aantal personeelsleden op het Britse Ministerie van Koloniën nam in de jaren vijftig flink toe, terwijl het aantal koloniën juist afnam. Parkinson vond hiervoor twee verklaringen: Managers hebben graag ondergeschikten, dus ze zullen altijd nieuwe personeelsleden aanwerven ook al is daar geen reden voor. Als er niet genoeg werk is om de tijd te vullen, bedenken managers onbenullig werk voor elkaar. Dit principe is ook van toepassing voor jezelf.  Destijds merkte ik dat ik steevast één dag "te weinig" had om het vak voor mijn volgend examen voldoende onder de knie te krijgen, ongeacht hoeveel of hoe weinig tijd ik ervoor had. Ik was gewoonweg meer geneigd om sneller of trager ...

"Wat staat er toch allemaal op jouw blad?"   Regelmatig krijg ik nieuwsgierige blikken, wanneer ik notities aan het maken ben op mijn Excelblad. Ik loop namelijk altijd rond met een zwarte bindmap met hierin twee afgedrukte Excelpagina's. Nu ga ik op vriendelijk verzoek van een van mijn meest geapprecieerde collega's, in detail uit de doeken doen wat hier nu precies allemaal op staat. Naar aanleiding van mijn recent gestoef over mijn jaardoelstellingen  vraagt men me hoe ik dit zo consistent bijhoud. Mijn geheim is mijn Exceldocument. Sinds 2001 hou ik mijn dringendste aandachtspunten bij in een Excellijst. Dit gaat een stuk gemakkelijker van toen ik in 2008 met draaitabellen heb leren werken. Van toen ben ik ook een aantal doelstellingen bij gaan houden. Stelselmatig heb ik de invoer vereenvoudigd met geautomatiseerde formules en voorwaardelijke opmaak, gekoppelde afbeeldingen en makro's. In 2011 heb ik mijn Exceldocument grondig herwerkt, ik vul d...

Belofte maakt schuld.  Op 4 januari 2019 heb ik mijn doelstellingen van 2019 publiek gemaakt. De stelling die ik volgde, was dat je hierdoor je er beter aan houdt (en omdat ik er behoorlijk vertrouwen in had dat ik ze zou halen, en alvast wou stoefen). Nu had ik wel mijn negen targets hoger gesteld dan de voorgaande jaren, dus misschien had ik niet zo zelfverzekerd moeten zijn?  In februari gaf ik al een update, ik stond er goed voor. Vertrouw op het systeem , orakelde ik nog in maart. In juli stond ik wel voor één van mijn negen doelen iets achter op schema. Maar ik maakte me nog geen zorgen. Bereid je voor , zei ik nog in de drukke maand september. Maar wat is nu het finale verdict? Doelen 1 en 2 (schrijven) In 2018 heb ik 124 uur geschreven, en heb ik 77 artikels gepend. Voor 2019 heb ik als doel gesteld om minstens 130 uur te schrijven (blog, vakbladen, gezinsdagboek), met een resultaat van minstens 85 artikels (blog, vakbladen). Stiekem mikte ik op 140 uur s...

Ik probeer graag nieuwe dingen uit. Neofiel, zoals dat heet. Dus toen ik onlangs in een audioboek de auteurs lovend hoorde praten over het dicteren van teksten, wou ik dat maar al te graag ook eens uitproberen. Volgens de auteurs van het audioboek gaat dicteren veel sneller dan typen, en helpt het je dus om een zekere flow te bereiken, waarin je veel natuurlijker tekst kan schrijven dan wanneer je deze moet neertypen op je scherm. Ik weet niet of dat waar is, ik kan behoorlijk snel typen, en soms moet ik toch even stilstaan bij welke bewoordingen ik precies wil gebruiken. Ik corrigeer nogal eens wat ik schrijf, en dat is veel moeilijker wanneer je de tekst dicteert. Ik moet bekennen, lang geleden heb ik dit ook al eens uitgeprobeerd. Ik was nogal fan van de cultserie Twin Peaks, en de protagonist gebruikte regelmatig een apparaatje om tekst te dicteren aan zijn secretaresse. Ik gebruikte dat dus ook, maar ik had geen persoonlijke assistente en de technologie om spraak ...

Ik ga niet zeggen dat ik het druk heb, want iedereen heeft het tegenwoordig druk, zoals ik enkele maanden terug nog heb aangegeven. Maar ik hou wel al een 7-tal jaar verschillende parameters consciëntieus bij, zoals het aantal stappen per dag, wat ik lees, wat ik eet, hoe ik slaap, etcetera (wat, obsessief? wat bedoel je?). En na enkele jaren beginnen je wel wat trends op te vallen. Zo doe ik in de eerste weken van september gemiddeld opvallend minder stappen, lees ik minder, kom ik minder toe aan schrijven en slaap ik ook wat minder. De redenen hiervoor zijn duidelijk, dat ik nog wat vroeger begin te werken en dat het wat langer door blijft gaan. Mijn mailbox is ook voller, met boven de 200 mails per dag die binnen komen, en meer dan 100 uitgaande mails. Iedereen is uit vakantie, en problemen die op zomerreces waren, worden plots weer wakker. Er zijn zo nog een aantal periodes in het jaar waarop mijn gemiddeldes naar omhoog of omlaag gaan. Op den duur kun je dit al v...

Voltaire zei het al in zijn gedicht "La Bégueule": " Dans ses écrits, un sage Italien / Dit que le mieux est l'ennemi du bien. " Perfectie is de vijand van het goede.  Je kunt blijven schaven aan je project tot het werkelijk perfect is, maar ondertussen gaan anderen hun onvolmaakte creatie al in de markt zetten, en op basis van feedback door de gebruikers bijsturen en perfectioneren.  Ook voor bijvoorbeeld een tekst kun je blijven zoeken naar een geschikt onderwerp, en eenmaal dat je iets hebt, blijven herwerken en bijschaven tot het in je ogen perfect is. Maar zolang je het niet gepubliceerd hebt, ben je er niets mee, want geen kat kan het lezen; het spreekwoordelijke "pictures or it didn't happen". En als je te lang wacht, kan het zijn dat het onderwerp niet meer relevant is. Al dat werk voor niets. Zoals ik drie jaar geleden in een eerder artikel al eens aangaf: soms is kwantiteit beter dan kwaliteit , en paradoxaal genoeg lei...

"Hey, hoe gaat het?" "Ja, druk hé." "Pff, ik weet wat je bedoelt, hier ook. Druk druk." "Ja, hoog tijd voor een vakantie!" Hoe vaak ik deze conversatie al niet heb gehoord. Vroeger deed ik daar lustig aan mee, maar nu niet meer. Gevolg? "Hey, hoe gaat het?" "Goed, met jou?" "Ja, druk hé... Jij ook zeker?" Ja, ik heb het druk, jij hebt het druk, hij zij, wij hebben hebben het allemaal zo verschrikkelijk druk. Het overheerst onze hele mindset. Als hamsters in een wiel, aangedreven door inkomende mails en telefoons. Voel je de burn-out al aankomen? Nood aan vakantie, om je batterijen dringend weer op te laden? Maar al die stress zit in je hoofd; je creëert je eigen hel. Er zit geen sabeltandtijger achter je aan; je leven hangt er niet van af of je die mails al dan niet beantwoordt. Net zoals de hamster in het wiel, heb je de keuze of je harder of trager gaat lopen, of dat je er helemaal ...

Vorig jaar heb ik rond deze tijd ook al een tussentijdse stand van zaken gegeven van mijn jaardoelstellingen , en in februari  van dit jaar ook al. Ik bekijk sowieso elke ochtend kort hoe ver ik sta, en elke maandagochtend iets uitgebreider; dus zal ik ook even een update schrijven in een kort blogartikel. Juist is juist, dus ik geef al even mee dat we nog niet helemaal halfweg het jaar zijn; de langste maanden zitten in het tweede jaardeel, dus 181 op 365 dagen = 49,6%. Maar voor het gemak zal ik afronden naar 50%. Schrijven:  130  uren  - 60,6 = NIET ok 85 artikels - 51 = ok Lezen: 120  boeken  - 79 = ok 40.000 pagina’s - 28.595 = ok Bewegen: 4.380.000 stappen  (12.000  stappen per dag ) - 2.410.104 = ok 261 dagen met meer dan 10.000 stappen (5 dagen per week) - 157 = ok Gewicht: 9.000  punten  (maximaal 25 punten per dag) - 3.962 = ok 183 dagen met minder dan 25 punten (1 op 2 dagen) - 110 = ok Welzi...

Ga je op vakantie? Een goede voorbereiding op het werk kan je veel stress besparen. Ik geef enkele tips mee. 1 Voorzie een back-up Is er een collega tot wie men zich zal kunnen wenden tijdens je vakantie? Stem dit onderling af, en communiceer dat duidelijk in en buiten de onderneming, biojvoorbeeld via je afwezigheidsbericht. Zo vermijd je dat je smartphone een tikkende tijdbom wordt in het geval van dringende vragen. 2 Denk goed na over je afwezigheidsbericht Sowieso is het nodig om tijdens je afwezigheid een automatisch antwoord te voorzien. Niets vervelender voor je contactpersonen dan wekenlang wachten op een mail, niet wetend dat je weg bent.  Die agent kun je al ruim op voorhand opmaken, en in de instellingen voorzien dat die in een welbepaalde periode actief wordt. Zo vermijd je dat je die in volle vakantiestemming vergeet aan te zetten (of omgekeerd dat een achterhaald afwezigheidsbericht je mailers blijft bestoken). Vermeld in het bericht van/tot w...

Een tussendoortje. Wanneer iemand het heeft over zijn of haar werkdruk, en al het werk dat nog te doen valt, moet ik denken aan een verhaal dat ik als kind gelezen heb. Het verhaal gaat over Thor, god van de donder. Hij heeft zin om op avontuur te gaan en overtuigt de god Loki om hem te vergezellen. Op hun reis ontdekken ze de burcht van een stel reuzen, en die overtuigen de goden tijdens een banket tot een vriendelijke wedstrijd. Thor schept op dat hij als de beste kan drinken, dat niemand met hem hierover kan wedijveren. Okee, zegt de gastheer Utgarda-Loki, ik heb een hoorn waaruit mijn onderdanen drinken. Als deze hoorn in één teug wordt geledigd, dan is er goed gedronken. Sommigen hebben twee teugen nodig, niemand is perfect. En drie teugen... nou, laat ons daar maar over zwijgen. De hoorn lijkt niet zo groot, dus Thor neemt zonder kijken een diepe teug. Maar bij het neerzetten van de hoorn lijkt die nog even vol als ervoor. Met het schaamrood op de wangen zet Thor...