Doorgaan naar hoofdcontent

Het disruptieve potentieel van het elektronisch geneesmiddelenvoorschrift

Een tijdje terug heb ik deelgenomen aan een interessante reeks workshops met Duval Union Consulting, over de digitale transformatie en de hiermee gepaard gaande disruptie.
Okee, dat klinkt wat moeilijk, maar het komt erop neer dat de maatschappij voortdurend evolueert. Bedrijven die zich hier onvoldoende op voorbereiden en zich continu vernieuwen en aanpassen, gaan ten onder. Dit gegeven is niet nieuw. Toen Henry Ford begin 20e eeuw zijn Model T in massaproductie bracht, ging de paardenindustrie ten onder. Het gaat nu wel steeds sneller.
In ieder geval, sinds de workshops ben ik veel acuter bewust van jobs en processen die vatbaar zijn voor digitale disruptie.
Neem nu bijvoorbeeld het elektronisch geneesmiddelenvoorschrift.
Vanaf 1 januari 2018 zal alle medicatie die de huisartsen en specialisten voorschrijven, via een elektronisch voorschrift moeten gebeuren. De gegevens worden onmiddellijk opgeladen in een beveiligd online platform, Recip-e geheten. De patiënt krijgt hiervan een papieren afdruk met barcode, dat hij afgeeft aan de apotheker. Enkel in noodgevallen zal een handgeschreven voorschrift nog aanvaard worden.
De voordelen van dit systeem zijn legio. Er zijn minder menselijke vergissingen mogelijk. Voorschrijvers krijgen meer zicht op je therapietrouw. Het RIZIV krijgt meer inzicht in het voorschrijfgedrag. Fraude met papieren voorschriften die worden gekopieerd of vervalst, wordt quasi onmogelijk.
We zijn er wel nog niet helemaal. Niet alle artsen hebben al een elektronisch medisch dossier met bijhorende toegang tot het Recip-e platform. Gepensioneerde artsen hebben dit ook niet. Meerdere specialisten waaronder ook preventieadviseurs-bedrijfsartsen, hebben wel een elektronisch gezondheidsdossier, maar niet de Recip-e module. En wat doen de huisartsen bij huisbezoeken?
Ik heb in een aantal nieuwsberichten al verzuchtingen gelezen van apothekersorganisaties, voor wie dit alles niet snel genoeg gaat. Want voor hen is het ontegensprekelijk veel eenvoudiger, wanneer de arts gebruik heeft gemaakt van een elektronisch voorschrift. Gedaan met het ontcijferen van het onleesbaar doktersgeschrift.
Maar beseffen zij wel ten volle waar dit uiteindelijk naar toe kan leiden?
Wanneer echt àlle voorschriften volledig elektronisch opgesteld kunnen worden via een volledig online platform. Wanneer alle nodige informatie en uitleg via een automatisch algoritme meegeleverd kan worden. Wanneer dit systeem al onmiddellijk alle relevante tegenindicaties zoals allergieën en kruisreacties kan ontdekken, en dit melden aan de arts, met een advies voor een alternatief.
Wat verhindert dan om deze geneesmiddelen ook rechtstreeks aan de patiënt te laten leveren? In een realiteit waar Amazon al geruime tijd testen uitvoert met leveringen door drones. Waar in ons eigen land bpost participeert in Parcify, met leveringen op elke denkbare locatie aan mensen waar ze zich ook bevinden, door geolocatie van hun smartphone.
Nu al is de verkoop van (vaak nog vervalste of nagemaakte) geneesmiddelen via het internet uit de hand aan het lopen, wat de Orde der artsen, de Orde der apothekers, de Ligue des Usagers des Services de Santé en het Vlaams Patiëntenplatform noopte tot een gezamenlijk advies hiertegen. Maar het lijkt me vechten tegen de bierkaai. Hoe lang zal het nog duren vooraleer deze medicatie-Napsters evolueren naar een volwaardige iTunesapotheek?
Nee, moest ik apotheker zijn, ik zou me toch een beetje zorgen beginnen maken over de toekomst.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...