Doorgaan naar hoofdcontent

Het disruptieve potentieel van het elektronisch geneesmiddelenvoorschrift

Een tijdje terug heb ik deelgenomen aan een interessante reeks workshops met Duval Union Consulting, over de digitale transformatie en de hiermee gepaard gaande disruptie.
Okee, dat klinkt wat moeilijk, maar het komt erop neer dat de maatschappij voortdurend evolueert. Bedrijven die zich hier onvoldoende op voorbereiden en zich continu vernieuwen en aanpassen, gaan ten onder. Dit gegeven is niet nieuw. Toen Henry Ford begin 20e eeuw zijn Model T in massaproductie bracht, ging de paardenindustrie ten onder. Het gaat nu wel steeds sneller.
In ieder geval, sinds de workshops ben ik veel acuter bewust van jobs en processen die vatbaar zijn voor digitale disruptie.
Neem nu bijvoorbeeld het elektronisch geneesmiddelenvoorschrift.
Vanaf 1 januari 2018 zal alle medicatie die de huisartsen en specialisten voorschrijven, via een elektronisch voorschrift moeten gebeuren. De gegevens worden onmiddellijk opgeladen in een beveiligd online platform, Recip-e geheten. De patiënt krijgt hiervan een papieren afdruk met barcode, dat hij afgeeft aan de apotheker. Enkel in noodgevallen zal een handgeschreven voorschrift nog aanvaard worden.
De voordelen van dit systeem zijn legio. Er zijn minder menselijke vergissingen mogelijk. Voorschrijvers krijgen meer zicht op je therapietrouw. Het RIZIV krijgt meer inzicht in het voorschrijfgedrag. Fraude met papieren voorschriften die worden gekopieerd of vervalst, wordt quasi onmogelijk.
We zijn er wel nog niet helemaal. Niet alle artsen hebben al een elektronisch medisch dossier met bijhorende toegang tot het Recip-e platform. Gepensioneerde artsen hebben dit ook niet. Meerdere specialisten waaronder ook preventieadviseurs-bedrijfsartsen, hebben wel een elektronisch gezondheidsdossier, maar niet de Recip-e module. En wat doen de huisartsen bij huisbezoeken?
Ik heb in een aantal nieuwsberichten al verzuchtingen gelezen van apothekersorganisaties, voor wie dit alles niet snel genoeg gaat. Want voor hen is het ontegensprekelijk veel eenvoudiger, wanneer de arts gebruik heeft gemaakt van een elektronisch voorschrift. Gedaan met het ontcijferen van het onleesbaar doktersgeschrift.
Maar beseffen zij wel ten volle waar dit uiteindelijk naar toe kan leiden?
Wanneer echt àlle voorschriften volledig elektronisch opgesteld kunnen worden via een volledig online platform. Wanneer alle nodige informatie en uitleg via een automatisch algoritme meegeleverd kan worden. Wanneer dit systeem al onmiddellijk alle relevante tegenindicaties zoals allergieën en kruisreacties kan ontdekken, en dit melden aan de arts, met een advies voor een alternatief.
Wat verhindert dan om deze geneesmiddelen ook rechtstreeks aan de patiënt te laten leveren? In een realiteit waar Amazon al geruime tijd testen uitvoert met leveringen door drones. Waar in ons eigen land bpost participeert in Parcify, met leveringen op elke denkbare locatie aan mensen waar ze zich ook bevinden, door geolocatie van hun smartphone.
Nu al is de verkoop van (vaak nog vervalste of nagemaakte) geneesmiddelen via het internet uit de hand aan het lopen, wat de Orde der artsen, de Orde der apothekers, de Ligue des Usagers des Services de Santé en het Vlaams Patiëntenplatform noopte tot een gezamenlijk advies hiertegen. Maar het lijkt me vechten tegen de bierkaai. Hoe lang zal het nog duren vooraleer deze medicatie-Napsters evolueren naar een volwaardige iTunesapotheek?
Nee, moest ik apotheker zijn, ik zou me toch een beetje zorgen beginnen maken over de toekomst.

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Chloorgas

In de Jordaanse havenstad Aqaba zijn zeker twaalf mensen omgekomen en 250 anderen gewond geraakt bij een ongeval met een container met chloorgas. Het giftige gas kwam vrij toen de container tijdens het transport viel. Het ongeval vond plaats op 27 juni 2022. Een container met 25 ton chloorgas moest per schip naar Djibouti in de Hoorn van Afrika gebracht worden. Maar toen een kraan de container op het schip probeerde te plaatsen, stortte de container naar beneden en meteen kwam een grote gele gifwolk vrij. Bij het ongeval kwamen minstens twaalf mensen om het leven. Nog eens 250 anderen raakten gewond. De gewonden werden overgebracht naar twee openbare ziekenhuizen, een privéziekenhuis en een veldhospitaal. Chloor is bij kamertemperatuur een geelgroen gas met een typische, irriterende geur. Door afkoeling of door drukverhoging wordt het een heldere, amberkleurige vloeistof. Het wordt als vloeistof in aangepaste containers getransporteerd. Het kent vele toepassingen o.a. als bleekmiddel i

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels