Doorgaan naar hoofdcontent

Vier tips om je gezicht minder aan te raken


Hou 1,5 meter afstand. Check. Was regelmatig je handen. Check. Raak je gezicht niet aan. Oeh, dat is al een heel stuk moeilijker, niet? Volgens psychologisch onderzoek raken mensen gemiddeld 16 (zestien!) keer per uur hun gezicht aan. En het is zo dat men zichzelf kan besmetten met het SARS-CoV-2 virus. Dus hou daarmee op. Maar het is een onbewuste gewoonte die heel moeilijk te doorbreken blijkt. Dus in dit artikel enkele tips.


Ok, ik wil eerst toch nog even duidelijk zijn. Ten eerste: het grootste risico op besmetting is via droplet transmissie: een zieke hoest of niest, en je staat op minder dan 1,5 meter er vandaan. Dus hou afstand. En ten tweede: het tweede risico op besmetting is door het aanraken van voorwerpen/oppervlakken waar recent een zieke persoon op heeft gehoest of heeft aangeraakt met ongewassen handen. Dus als je regelmatig je handen wast, is het risico op besmetting ook weer een aantal grootteordes kleiner. Nadat je je handen gewassen hebt, mag je je gezicht zoveel bepotelen als je wilt. Totdat je weer voorwerpen (zoals deurklinken, bureauoppervlakken - of andermans hand) gehanteerd hebt uiteraard.

Tip 1 - Herken de triggers
Hou je eigen gedrag gedurende een aantal uren oplettend in het oog. Of vraag aan een huisgenoot om dat te doen - je kinderen zitten zich mogelijk steendood te vervelen, het zal voor hen wellicht een leuk spelletje zijn om mama of papa enkele uren te bespioneren en nota's te maken wanneer en hoe je je gezicht aanraakt.
Misschien gebruik je je handen als kinsteun, of zit je regelmatig peinzend je ooghoek te strelen, of peuter je de hele tijd onbewust in je neus (de kans is groot dat je kinderen deze laatste activiteit gaan rapporteren, ongeacht of je dit nu daadwerkelijk doet of niet).
Op basis hiervan kun je gerichte acties gaan nemen om dit bewust te onderdrukken.

Tip 2 - Hou je handen bezig
Door je handen bezig te houden met een stressbal of een ander voorwerp zoals bijvoorbeeld een balpen, kun je het aantal keren dat je je gezicht aanraakt verminderen en triggers minimaliseren. Maar vergeet niet om dat voorwerp regelmatig schoon te maken en te ontsmetten.
Niet je ding? Als je je handen niet direct nodig hebt, dan kun je ze ook onder je armen of onder je benen "vastklemmen".
Het gebruik van (sterk) geurende zeep of lotion kan ook helpen. Als je je handen dan dicht bij je gezicht brengt, maakt de geur je er bewust van. Hou er wel rekening mee dat je na een tijdje die geur gaat beginnen haten…

Tip 3 - Papieren zakdoekjes
Moet je toch ab-so-luut ge gezicht aanraken? Heb je die onweerstaanbare jeuk aan je linkeroog die maar niet weggaat? En hoe meer je probeert er niet aan te denken, hoe sterker de drang wordt, en hoe meer het je gedachten gaat beheersen tot uiteindelijk… heb je ook jeuk gekregen tijdens het lezen van de voorgaande zinnen?
Wel, hou hiervoor een doosje met papieren zakdoekjes bij de hand, en gebruik dat om te wrijven, krabben of peuteren in plaats van je vingers.

Tip 4 - Relax
Met al die richtlijnen zou je nog obsessief gedrag beginnen vertonen, met continu gedachten in je hoofd "gezicht niet aanraken, gezicht niet aanraken, …" en het angstzweet dat je uitbreekt wanneer je dat onvermijdelijk tóch weer eens gedaan hebt. Al die stress is niet gezond. Dat heeft een negatieve impact op je immuunsysteem. Dus hoe meer je gestrest bent, hoe minder je lichaam het vermogen vermindert om infecties te bestrijden. Eh, dat laatste had ik misschien beter niet gezegd, nu begin je daar waarschijnlijk ook over te stressen…
Besteed dus ook aandacht aan relaxatieoefeningen, via meditatie of mindfulness technieken. Hoe relaxter je bent, hoe minder je geneigd bent om je gezicht aan te raken.

En zoals ik hoger al aangaf: wanneer je handen proper zijn, mag je gerust je gezicht aanraken. Hou dus voldoende afstand en was regelmatig je handen, en dan komt het wel in orde.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...