Doorgaan naar hoofdcontent

Hartzeer

Bij "doomscrollen" op Facebook of Twitter kom ik nogal eens actieve desinformatie tegen over de covidvaccins. Ik heb het al lang opgegeven om hierop te reageren; het is dweilen met de kraan open. 

Op Linkedin vind ik veel minder vaak zware nonsens, maar onlangs kwam ik dit bericht tegen: "Persoonlijk ken ik 5 gevaccineerden. Drie er van hebben sindsdien hartklachten. Van hartaanval tot hartritmestoornissen šŸ˜¢

Geloof niet wat ze je wijsmaken, dit vaccin is niet uitgebreid en voldoende getest. De testfase loopt tot 2023 en jij bent het proefkonijn"

Ik kon het niet laten om hier toch op te reageren. 


Ik ben gevaccineerd, en ik heb hartzeer.

Van deze desinformatie, niet van het vaccin. Ik heb ook geen melding van hartklachten gekregen als nevenwerking bij een van de ruim 7000 werknemers die we hebben gevaccineerd als externe dienst voor preventie en bescherming op het werk. Ook niet bij een van de 150 gevaccineerde artsen of verpleegkundigen in mijn eigen team.

Ik weet wƩl van blijvende hartritmestoornissen bij ƩƩn moedige jonge verpleegkundige in ons team die tijdens de eerste golf het zorgpersoneel is gaan ondersteunen in een woonzorgcentrum, op een moment dat daar nog geen mondmaskers beschikbaar waren. Ze heeft er covid-19 opgelopen. Bijna een jaar later, en ze is nog steeds niet volledig hersteld.

Elk vaccin heeft in zeldzame gevallen nevenwerkingen. Maar de kans op blijvende letsels is enkele grootteordes groter bij een echte besmetting. De snelste weg uit deze pandemie is via vaccinaties. 

Labels:

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...
Meer lezen

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hƩt moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...
Meer lezen

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...
Meer lezen