Doorgaan naar hoofdcontent

Hartzeer

Bij "doomscrollen" op Facebook of Twitter kom ik nogal eens actieve desinformatie tegen over de covidvaccins. Ik heb het al lang opgegeven om hierop te reageren; het is dweilen met de kraan open. 

Op Linkedin vind ik veel minder vaak zware nonsens, maar onlangs kwam ik dit bericht tegen: "Persoonlijk ken ik 5 gevaccineerden. Drie er van hebben sindsdien hartklachten. Van hartaanval tot hartritmestoornissen 😢

Geloof niet wat ze je wijsmaken, dit vaccin is niet uitgebreid en voldoende getest. De testfase loopt tot 2023 en jij bent het proefkonijn"

Ik kon het niet laten om hier toch op te reageren. 


Ik ben gevaccineerd, en ik heb hartzeer.

Van deze desinformatie, niet van het vaccin. Ik heb ook geen melding van hartklachten gekregen als nevenwerking bij een van de ruim 7000 werknemers die we hebben gevaccineerd als externe dienst voor preventie en bescherming op het werk. Ook niet bij een van de 150 gevaccineerde artsen of verpleegkundigen in mijn eigen team.

Ik weet wƩl van blijvende hartritmestoornissen bij ƩƩn moedige jonge verpleegkundige in ons team die tijdens de eerste golf het zorgpersoneel is gaan ondersteunen in een woonzorgcentrum, op een moment dat daar nog geen mondmaskers beschikbaar waren. Ze heeft er covid-19 opgelopen. Bijna een jaar later, en ze is nog steeds niet volledig hersteld.

Elk vaccin heeft in zeldzame gevallen nevenwerkingen. Maar de kans op blijvende letsels is enkele grootteordes groter bij een echte besmetting. De snelste weg uit deze pandemie is via vaccinaties. 

Populaire posts van deze blog

Nieuwe nieuwsbrief: Wijs op Werk

Update juli 2026 - de nieuwsbrief heet nu Wijs op Werk Wat hieronder staat is nog altijd juist, alleen de naam en de plek zijn veranderd. De nieuwsbrief verschijnt vanaf nu als Wijs op Werk , met een eigen website: wijsopwerk.be . Waarom de naamswissel? "Werk" dekt beter waar het over gaat: welzijn, preventie, verzuim- en re-integratiebeleid, wetgeving, en wat AI daar concreet mee doet. Wekelijks, met daarbij een persoonlijk essay dat alleen in de eigen nieuwsbrief verschijnt. Alle edities en alle artikels staan voortaan op wijsopwerk.be . Inschrijven kan daar rechtstreeks: wijsopwerk.be/nieuwsbrief . -- Juli 2025 Sinds kort heb ik op LinkedIn een nieuwsbrief gelanceerd: Wegwijs in welzijn. Daarin bundel ik wekelijks de artikels die ik publiceer over welzijn, preventie en arbeidsgezondheid. De reden? Er verschijnt zoveel informatie, wetswijzigingen en opinies dat het soms moeilijk is om het overzicht te bewaren. Met deze nieuwsbrief wil ik alles bundelen en gestructureerd ...

Nieuwe artikels

Ik ben nog aan het overwegen hoe ik mijn publicaties op lange termijn ga aanpakken—of ik verder werk aan mijn blog, artikels zowel op LinkedIn als hier blijf delen, een onderscheid maak op basis van onderwerp, of een andere richting insla. Voorlopig kan je al mijn nieuwe artikels terugvinden op mijn LinkedInpagina via deze link: https://www.linkedin.com/in/edelhartkempeneers/recent-activity/articles/ .

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...