Doorgaan naar hoofdcontent

Bloedserieus

Ik ben strijdlustig, zelfverzekerd, extravert en gepassioneerd.

Wel, volgens de Japanners dan toch. Want volgens hen is de bloedgroep bepalend voor iemands karakter en temperament.
Zo wordt iemand met bloedgroep A omschreven als mild, punctueel, netjes, verantwoordelijk en betrouwbaar. Mensen met bloedgroep A zijn zeer gewild als boekhouders. Mensen met bloedgroep B staan bekend als dominant, arrogant en doelgericht. Ze zijn daarom zeer geschikt in functies op gebied van marketing en verkoop. Bloedgroep AB staat voor creatieve persoonlijkheden die goed kunnen samenwerken. En mensen met bloedgroep O... wel, die heb ik al beschreven. Ideale beroepen voor mensen zoals ik zijn blijkbaar bankier en topsporter.

Een tijd terug was er nog een (mini)hype in de USA over het bloedgroepdieet. Mensen met bloedgroep O bijvoorbeeld, moesten veel vlees en dergelijke eten, want zij hebben "primitief" bloed. Alstublieft zeg! Zulke beweringen klinken logisch, maar het zijn klinkklare nonsens.

Wat zijn bloedgroepen nu eigenlijk?

Er zijn vier hoofdbloedgroepen: A, B, AB en O. Dit onderscheid is gebaseerd op twee antigenen. Dit zijn bepaalde eiwitten op de celwand van rode bloedcellen. Heb je één van de twee antigenen, dan heb je bloedgroep A of B. Heb je ze allebei, AB. Heb je geen van beide, O. Heel simpel. In België heeft 46 % van de bevolking bloedgroep O, 42 % bloedgroep A, 9 % bloedgroep B en 3 % bloedgroep AB.

Naast A en B, is er nog een derde antigeen gevonden. Deze noemt men de rhesusfactor. Wie rode bloedcellen heeft waarop deze rhesusfactor zit, is rhesus-positief. De anderen zijn rhesus-negatief. 85 % van de Belgische bevolking heeft de rhesusfaktor (rh+) en 15 % is dus rhesusnegatief.

Het onderscheid op basis van antigenen is belangrijk omdat ons immuunsysteem op deze manier werkt. Witte bloedcellen komen in contact met allerlei andere cellen. Zolang het lichaamseigen cellen zijn, geen probleem. Ze herkenen de eiwitten op de celwanden als lichaamseigen. Maar zodra er een virus of bacterie het lichaam binnendringt, gaan (een welbepaalde subsoort van) witte bloedcellen merken dat hun eiwitten lichaamsvreemd zijn. Er worden antistoffen aangemaakt, een soort van moleculaire enterhaakjes, die binden aan deze antigenen.

Beeld je nu in dat je iemand met bloedgroep A+ bloed geeft. Zolang dit donorbloed dezelfde eiwitten op de celwand van de rode bloedcellen heeft, is er geen probleem. Maar heeft het bloed antigeen B, dan begint de miserie. Het lichaam herkent dit eiwit niet, en gaat massaal antistoffen aanmaken tegen dit antigeen, die zich allemaal gaan vasthechten aan de "boosdoeners". Hierdoor gaat het donorbloed samenklonteren, en sterft de patiënt.

Nu snap je ook waarom iemand met bloedgroep O- de universele donor wordt genoemd. Deze persoon heeft geen van de drie mogelijke antigenen, en zal dus nooit een immunologische reactie uitlokken. Iemand met bloedgroep AB+ is dan weer de universele ontvanger, want hij kan van iedereen bloed krijgen zonder dat het lichaam eiwitten als lichaamsvreemd gaat ervaren.

Ik heb het een beetje gesimplifieerd, maar dat is wel in grote lijnen het principe.

Dus het heeft allemaal niets te maken met je karakter of liefdesleven, met al dan niet primitief bloed. Het zijn eiwitten op de celwanden van rode bloedcellen, niets meer en niets minder.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Fedris gaat elk afgewezen ernstig arbeidsongeval controleren

In 2021 werd 14,8% van de arbeidsongevallen afgewezen door verzekeraars, een verdubbeling ten opzichte van de afgelopen twintig jaar. Dit aantal bleef in 2022 stijgen naar 15,5%, wat neerkomt op 23.400 geweigerde dossiers. Maar liefst 1 op de 5 ernstige arbeidsongevallen wordt onterecht geweigerd, zo blijkt uit controles van Fedris. Het overheidsorgaan zal vanaf nu alle geweigerde ernstige ongevallen onderzoeken. Procedure na een arbeidsongeval Wanneer iemand een arbeidsongeval heeft, dient deze een beroep te doen op de arbeidsongevallenverzekeraar van de werkgever. Deze verzekeraar besluit dan of het ongeval erkend wordt als een arbeidsongeval. Een arbeidsongeval omvat elke plotse gebeurtenis die zich voordoet tijdens het werk of op de weg van en naar het werk, waarbij er sprake moet zijn van fysieke of mentale schade. Toenemende afwijzingen en de rol van Fedris Uit gegevens blijkt dat in 2021 een recordaantal van 21.808 arbeidsongevallen, oftewel 14,8% van alle aangiftes, d

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal