Doorgaan naar hoofdcontent

Komkommer en kwel

Wat hoor ik? Blijkbaar is er een EHEC-epidemie aan de gang. Meer nog, het betreft HUSEC 41 van het type ST678, dus een producent van ESBL! En dat is één van de 42 EHEC-types die bij patiënten in Duitsland met het HUS is aangetroffen. Wel wel wel.
Toch leuk he, die afkortingen. Ze zijn speciaal ontworpen om het moeilijk te maken.

EHEC staat voor EnteroHemorragische Escherichia Coli. Nu heb je waarschijnlijk wel al gehoord van E. coli. 
Want dat is gemakkelijker uit te spreken dan het Escherichia geval, vooral voor mensen met een kunstgebit. De naamvorming van deze darmbacterie (coli > colon = dikke darm) komt van de ontdekker Theodor Escherich. Zelf zou ik mijn naam niet zo graag verbonden zien met een beestje dat in faeces voorkomt, maar iedereen zijn ding he. Maar ik dwaal af. De eerste E en de H van EHEC staan voor "entero-": intestinaal (met betrekking tot de darm) en "hemorragie": bloeding. EHEC is dus een darmbacterie die darmbloedingen geeft. Smakelijk.

Die infecties met EHEC braken een paar weken geleden uit in Duitsland. De epidemie verspreidde zich snel en maakte al meer dan 600 Duitsers ziek. Nu is ook al een Nederlands geval bekend. En dat baart ons Belgen zorgen, want de vorige keer dat er iets vanuit Duitsland Nederland is binnengevallen, duurde het niet lang voordat het ook bij ons de deur plattrapte.

Het staat ondertussen wel min of meer vast dat de boosdoeners besmette komkommers zijn, afkomstig uit twee bedrijven in Spanje, de biologische teler Frunet Bio uit Malaga en SAT Costa de Almeria. Update 01/06/2011 Maar goed dat ik "min of meer" zei, want nu blijken de arme komkommers valselijk beschuldigd te zijn. Ze bevatten namelijk wel sporen van de faecale E. coli, maar niet van de fatale variant.  "Wir haben es nicht gewusst" zeggen ze nu bedrommeld in Duitsland...
E. coli wordt via faeco-orale overdracht verspreid. Dit betekent dus dat er uitwerpselen (faeces) op de komkommers zaten. Hoe de komkommers besmet raakten, en vooral hoe zo'n grote partij gecontamineerd kon worden, blijft voor de wetenschappers voorlopig een mysterie. Ik heb mijn eigen hypothese, maar voor alle veiligheid laat ik toch maar in het midden wat de Spanjaarden met die komkommers hebben uitgespookt...

De bacterie veroorzaakt onder meer darmbloedingen, diarree en koorts. Heel wat zieken – al zeker 214 - krijgen ook te kampen met een ernstige complicatie: het hemolytisch-uremisch syndroom (HUS). Ik ga hier niet te veel over uitweiden, maar het leidt door gifstoffen van de bacterie tot een afbraak van rode bloedcellen, stolselvorming en beschadiging van de nieren. De (tot nu toe) elf Duitsers die aan EHEC bezweken zijn, kregen hoogstwaarschijnlijk nierfalen.
De bacterie is agressiever dan gebruikelijk en bovendien resistent tegen de meeste gangbare antibiotica. Dit komt omdat het ESBL produceert. Dit staat voor Extended Spectrum Beta-Lactamase. Dit is een enzym dat bepaalde soorten antibiotica (penicillines en cefalosporines) kan afbreken.

Wat moeten we nu doen? Is dit een van de tekenen van de Apocalyps? Gaat EHEC verder muteren en de besmette ongelukkigen herleiden tot hersendode, vleesetende zombies? Moeten we onze deuren barricaderen en iedereen die in een omtrek van 50 meter van ons huis komt op zicht neerknallen?
Nou, misschien wel ja.
In tussentijd zou het ook wel eens kunnen volstaan dat we groenten en fruit zorgvuldig wassen en vlees correct bereiden. Dat zou het risico op besmetting met EHEC tot quasi nul herleiden. En het zijn enkel de besmette Spaanse komkommers die het huidige risico geven, en deze groenten worden hier niet verkocht.

Maar hou ondertussen toch maar je shotgun bij de hand... just in case.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...