Doorgaan naar hoofdcontent

Een gebroken hart

In een aflevering van de Simpsons hoort Abe ("Grampa") Simpson dat zijn nieuwe vlam in het rusthuis gestorven is. Hij wijt het aan zijn afwezigheid op haar verjaardagsfeestje. "They may say she died from a burst ventricle, but I know she died of a broken heart."
Hilarisch! Wel, eh, en tragisch ook natuurlijk.

In ieder geval, er blijkt echt een gebroken-hart-syndroom te bestaan! En het zijn vooral vrouwen die hier kans op maken. High five, guys!

Een plotse schok zoals een emotioneel trauma kan leiden tot hartklachten. Het lichaam maakt dan opeens een massieve hoeveelheid adrenaline en andere stresshormonen aan, waardoor het hart onregelmatig gaat kloppen. Het gebroken-hart-syndroom lijkt op een hartaanval, en is in één op de honderd gevallen ook dodelijk. Maar er zijn geen daadwerkelijke blokkades van de bloeddoorstroming. 

Vrouwen blijken zeven tot negen keer meer kans hebben op dit plotselinge hartfalen. Waarom dit is, blijft voorlopig onbekend. Maar waarschijnlijk zijn mannen gewoon beter bestand tegen plotse stress... nog een high five, guys! Yeah!

Alles in beschouwing genomen blijkt wel dat meer mannen dan vrouwen uiteindelijk het loodje leggen na een emotioneel trauma, door een verergering van bestaande medische aandoeningen, maar dat zijn maar details. High five! ... guys?

Nog dit. Het gebroken-hart-syndroom kan ook optreden bij positief nieuws, zoals het winnen van de lotto. Haha, beeld je in zeg. Dan win je Win For Life, om vijf minuten later dood neer te vallen. Hilar- eh, nou nee, tragisch uiteraard.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...