Doorgaan naar hoofdcontent

Progressieve werkhervatting

Een tussendoortje.

Recent heeft een collega me de volgende casus voorgelegd. Bij een werkgever keurt men progressieve werkhervatting: starten aan halve prestaties en progressief opbouwen (bvb. na een maand ¾) goed.

Een werkneemster hervatte halftijds met aangepast werk. Dit werd aanvaard door de medisch adviseur. Maar die heeft nu het voorstel om naar ¾ te gaan afgewezen, en heeft aangegeven dat dan het recht op uitkering vervalt.



Zonder al te veel commentaar (I'm not in the mood), zal ik mijn antwoord hieronder weergeven.

Personen die een invaliditeitsuitkering hebben, kunnen progressief hervatten, in stappen van bvb. 10%. Dit zijn werknemers met een langdurige of chronische ziekte en werknemers die een handicap verworven hebben.

Maar bij deeltijdse werkhervattingen na (gewoon) ziekteverlof, zijn er slechts drie formules die steevast worden goedgekeurd: halve dagen werken, 2,5 dag per week werken, of over 2 weken 3 dagen werken de eerste week, en 2 dagen de volgende week.
De betreffende adviserende geneesheren kiezen ervoor om "Arbeidsongeschiktheid van ten minste 50% (medisch) behouden" te interpreteren als "halftijds werken".

Dit is niet correct. 

De omzendbrief van het RIZIV vermeldt expliciet dat de toelating niet noodzakelijk een halftijdse activiteit moet betreffen. Hoofdstuk III deel D: "Die eis van de vermindering van het vermogen van ten minste 50 %, zoals bedoeld in artikel 100, §2 van de gecoördineerde wet, heeft evenmin betrekking op het werkvolume dat door de adviserend geneesheer kan worden toegestaan (de toelating moet niet noodzakelijk een halftijdse activiteit betreffen)."


Sinds vorig jaar is de procedure voor deeltijdse werkhervatting nog versoepeld, trouwens.

De arbeidsongeschikte werknemer die aangepast werk wil hervatten, moet geen voorafgaandelijke toestemming meer verkrijgen van zijn adviserend geneesheer. De werknemer moet uiterlijk de laatste dag voor de werkhervatting zijn adviserend geneesheer inlichten en de toestemming vragen.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...