Doorgaan naar hoofdcontent

Stigma en psychische aandoeningen op de werkplek

Deze tekst is eerder verschenen in preventActua 03/2021

Een artikel in BMC Psychology toont aan dat stigma op de werkplek een negatieve invloed heeft op de loopbaan en het welzijn van mensen met psychische problemen en ziekten. Als groep hebben ze drie tot zeven keer meer kans op werkloosheid. Het artikel duidt vier elementen aan die een negatieve invloed hebben op de duurzame werkgelegenheid van deze werknemers.

1. Negatieve stereotypen

De belanghebbenden op de werkplek (HR, leidinggevenden, ...) hebben dikwijls een algemeen negatieve houding ten opzichte van mensen met psychische aandoeningen. Dergelijke vooroordelen zorgen ervoor dat werkgevers minder snel werknemers met een psychische aandoening in dienst nemen, en eerder geneigd zijn om ze te laten gaan.
 

2. Het disclosure-dilemma

Moet de werknemer een psychische aandoening melden aan de werkgever?
Enerzijds kan deze openbaarmaking leiden tot stigmatisering en discriminatie, en zelfs tot werkloosheid. Zo kan het zijn dat een tijdelijke arbeidsovereenkomst niet verlengd zal worden, of dat een sollicitant niet wordt aangeworven.
Anderzijds kan openbaarmaking ziekteverzuim en baanverlies net voorkomen. Het kan leiden tot werkaanpassingen en ondersteuning door managers en collega’s, wat bij geheimhouding wellicht niet zou gebeuren. De meeste werknemers met een psychische aandoening geven er de voorkeur aan om hier open over te zijn, omdat het erg stressvol kan zijn om hun ziekte op het werk geheim te houden.
 

3. Waarom proberen?

Negatieve sociale stereotypen kunnen een lager zelfbeeld en het gevoel van ontmoediging in de hand werken bij mensen met een psychische aandoening. Dat kan hun gedrag verstoren; het kan hen bijvoorbeeld tegenhouden om proactief een ​​nieuwe baan te zoeken of te behouden. Dit staat bekend als het why try-effect: waarom zou ik het ook maar proberen?
 

4. Drempel voor zorg

Het stigma op de werkplek kan een belemmering vormen voor het zoeken naar professionele hulp. Zo hebben tal van onderzoeken aangetoond dat soldaten, journalisten en politie-inspecteurs vaak geen medische hulp zoeken, omdat ze zich zorgen maken over de mogelijke negatieve reacties van collega’s en leidinggevenden. Het ontbreken van een professionele behandeling kan de bestaande gezondheidsproblemen echter verergeren en zo leiden tot langdurig ziekteverzuim en jobverlies.
 

Stigmavrije werkomgeving

Het stigma op de werkplek heeft niet alleen een negatieve invloed op werknemers met een psychische aandoening, maar ook op mensen met andere gezondheidsproblemen, zoals kanker, diabetes en hiv. Het verzekeren van een stigmavrije werkomgeving zou ervoor kunnen zorgen dat het volle potentieel van deze werknemers benut wordt en zou ten goede komen aan individuen, werkgevers en de samenleving als geheel.


Zie ook:

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Is maté oké?

Maté is een infusie van yerba maté bladeren in heet water. Het lijkt nog het meeste op thee, en wordt in de Zuid-Amerikaanse landen ook in plaats hiervan en in plaats van koffie gedronken. Eeuwenoud symbool van gezondheid en vriendschap, is deze drank er hét sociale bindmiddel. Maté is ook in de lage landen verkrijgbaar, in kruidenwinkels maar ook in grootwarenhuizen. En het heeft een afzetmarkt. Niet alleen bij inwijkelingen uit Zuid-Amerika. Maté wordt, naast groene thee, namelijk ook aanbevolen als hulpmiddel bij afvallen. Op een relatief bekende website staat maté geklasseerd onder "planten zonder risico", "... U kunt ook rechtstreeks thee van maté of groene thee nemen: gemakkelijk te vinden en veelvuldig gebruikt ..." Tal van dieetwebsites raden ook maté aan, omwille van tal van redenen: naast bijkomend gewichtsverlies, heeft het een beschermend effect op het hart. Het doet de slechte cholesterol dalen en beschermt tegen beschadigingen van het DNA. Het h