zondag 12 oktober 2014

De spontane raadpleging

Nu ook rechtstreeks en anoniem, en binnen de 10 werkdagen.


Het Koninklijk Besluit van 24 april 2014 tot wijziging van diverse bepalingen inzake welzijn op het werk, verschenen in het Belgisch Staatsblad op 23 mei 2014, heeft de spontane raadpleging in een nieuw jasje gestoken.
De werknemer moet een spontane raadpleging (of een bezoek voorafgaand aan de werkhervatting) niet langer aanvragen via zijn of haar werkgever, maar kan dit nu rechtstreeks doen bij de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer.

Artikel 37 van het KB van 2003 betreffende het gezondheidstoezicht op de werknemers zag er als volgt uit: 
Elke werknemer, al dan niet onderworpen aan het gezondheidstoezicht, heeft het recht zonder verwijl de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer te raadplegen voor gezondheidsklachten die hij wijt aan het feit dat onvoldoende preventiemaatregelen werden genomen, zoals bedoeld in artikel 9 van het koninklijk besluit betreffende het beleid inzake het welzijn.
Deze gezondheidsbeoordeling wordt, in voorkomend geval, bekrachtigd door een beslissing van de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer waaraan alle voorwaarden betreffende de uitvoering van het gezondheidstoezicht verbonden zijn.

En nu is het zo:
Elke werknemer, al dan niet onderworpen aan het gezondheidstoezicht, of met zijn akkoord de behandelende arts, kan rechtstreeks bij de PA-AG een spontane raadpleging vragen naar aanleiding van gezondheidsklachten waarvan hij of de behandelende arts meent dat deze arbeidsgerelateerd zijn.
Vanaf het ogenblik dat hij de aanvraag ontvangt, verwittigt de PA-AG de werkgever, tenzij de werknemer hiermee niet akkoord is, en voert binnen de tien werkdagen een gezondheidsbeoordeling van de werknemer uit. Deze gezondheidsbeoordeling wordt, in voorkomend geval, bekrachtigd door een beslissing van de PA-AG waaraan alle voorwaarden betreffende de uitvoering van het gezondheidstoezicht verbonden zijn.

Dat "rechtstreeks bij de PA-AG een spontane raadpleging vragen" houdt nu ook weer niet in dat alle werknemers in België het gsm-nummer krijgen van hun arbeidsgeneesheer, die ze ten allen tijde kunnen opbellen wanneer ze het niet meer zien zitten op het werk. In de praktijk kunnen zij het consult aanvragen via het callcenter van de externe dienst, die dan een afspraak zal regelen. De werknemer kan dan aangeven of de werkgever dit mag weten, of dat de afspraak geheim moet blijven.

Hiervoor moeten de werknemers natuurlijk al de contactgegevens van het callcenter krijgen. Als ze hiervoor zouden moeten aankloppen bij de werkgever, blijft er al dadelijk niet veel meer over van het geheime consult. "Zeg baas, wat is het telefoonnummer van het callcenter van de externe dienst?" "Waarom wil je dat weten?" "O, zomaar..." ... rrright.

Het nieuwe KB zegt dan ook expliciet dat de werkgever de namen en contactgegevens van de preventieadviseurs bekend moet maken. Een artikel 17 bis wordt toegevoegd aan het koninklijk besluit van 27 maart 1998 betreffende het beleid inzake het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk: 
§ 1. De werkgever informeert de werknemers over de opdrachten en taken van de interne en/of externe dienst voor preventie en bescherming op het werk, en van de verschillende preventieadviseurs.
§ 2. De werkgever vermeldt op een voor de werknemers gemakkelijk toegankelijke plaats de namen en de contactgegevens van de preventieadviseurs bevoegd voor arbeidsveiligheid, arbeidsgeneeskunde en psychosociale aspecten, en desgevallend de naam en de contactgegevens van de vertrouwenspersoon en van de externe dienst voor preventie en bescherming op het werk.

Wederom, het is niet de bedoeling dat hier het persoonlijke telefoonnummer van de arbeidsgeneesheer ad valvas wordt weergegeven. Het zal al moeilijk genoeg worden om een naam weer te geven; zeker voor de kleinere ondernemingen is er in de praktijk vaak geen vaste arbeidsgeneesheer aangeduid.


Over die anonieme raadplegingen wil ik toch even mijn ei kwijt. Ja, het principe ervan is lovenswaardig. De werknemer kan bij werkgerelateerde problemen in alle discretie te rade gaan bij een objectieve, onafhankelijke specialist ter zake. Maar wat verwacht men dat de arbeidsgeneesheer doet? Als het anoniem moet blijven, zijn er niet veel maatregelen die de arts kan voorstellen. Advies aan de werkgever: "Naar aanleiding van een anonieme spontane raadpleging, waarbij wij dus niet kunnen ingaan op de identiteit van de werknemer, adviseren wij dat de werkpost van dhr. Piet Janssen als volgt wordt aangepast: ..."
De werkgevers zien het ook al helemaal niet zitten. Ze zitten nu al behoorlijk verveeld met de facturen vanuit de psychosociale diensten, voor informele klachten. Ze moeten betalen voor consultaties, maar weten niet voor wie, of welke acties zij concreet moeten of kunnen ondernemen om de werksituatie aan te passen, en verdere consultaties te vermijden. Nu komen hier ook nog de anonieme spontane raadplegingen en bezoeken voorafgaand aan de werkhervatting bij kijken? Het zal ook nog de vraag zijn in hoeverre dit effectief anoniem blijft. In grote ondernemingen, ok. Maar in kleinere bedrijven? Een anoniem bezoek voorafgaand aan de werkhervatting op 1 oktober 2014, en één werknemer die in die periode ziek is. Mmh.

Wij (arbeidsgeneesheren) vragen dan ook altijd aan de werknemer of we toch de werkgever niet op de hoogte mogen stellen. Dat is de enige manier waarop we een FGB (formulier voor de gezondheidsbeoordeling) kunnen opstellen, en een advies kunnen formuleren. Ik vind het eigenlijk ook geen gezonde situatie wanneer werknemers met een arbeidsgeneesheer willen spreken, maar hun werkgever hier niet van mogen weten. Zonder rechtstreekse communicatie en overleg kun je niet tot een oplossing komen.




Omdat het nu allemaal rechtstreeks kan, moet de werkgever ook geen "verzoek om gezondheidstoezicht" meer opstellen voor het aanvragen van een spontane raadpleging. 

Artikel 11 van het KB van 2003 is hiervoor aangepast: 
De werkgever overhandigt iedere kandidaat of werknemer die onderworpen is aan een preventief medisch onderzoek dat geen periodieke gezondheidsbeoordeling of een spontane raadpleging is een formulier "verzoek om gezondheidstoezicht over de werknemers". Dit formulier is bestemd voor de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer. etc etc blah blah*.

* Ik parafraseer hier.







En tot slot, de moeite om ook nog even extra aan te stippen: in het gewijzigd KB is nu ook een termijn voorzien van 10 werkdagen waarbinnen de raadpleging moet plaatsvinden. Een heel concrete deadline. Vroeger stond er "onverwijld", wat op hetzelfde neerkwam als "eh, je ziet maar wanneer het effe past".


Dus, samengevat komt het op het volgende neer: de werknemer kan nu ook rechtstreeks en anoniem een consult aanvragen bij de arbeidsgeneesheer, en dit moet binnen de 10 werkdagen plaatsvinden. 

donderdag 9 oktober 2014

Onderzoek op vraag van de werkgever

In het kort: vanaf nu kan de werkgever elke werknemer met fysieke of mentale problemen naar de arbeidsgeneesheer sturen.

Op 23 mei is dus het Koninklijk Besluit van 24 april 2014 tot wijziging van diverse bepalingen inzake welzijn op het werk in het Belgisch Staatsblad verschenen. En op 1 juni heb ik al aangegeven dat dit KB onder meer inhoudt dat de werkgever nu ook de arbeidsgeneesheer moet verwittigen wanneer de lichamelijke of geestelijke toestand van een werknemer het arbeidsrisico verhoogt.
De gevolgen hiervan zijn echter onderbelicht. Men beseft onvoldoende wat bovenstaande wijziging van de wettekst inhoudt.

Zal ik om te beginnen de originele en de nieuwe wettekst tegen het licht houden. (Waarschuwing: volgende passage kan ernstige slaperigheid veroorzaken).
In het oorspronkelijke KB van 28 mei 2003 betreffende het gezondheidstoezicht op de werknemers stond onder afdeling 3 (Verplichtingen van de werkgever in verband met de toepassing en de uitvoering van het gezondheidstoezicht), artikel 5, paragraaf 2 de volgende zin: "De werkgever neemt de nodige maatregelen om de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer onmiddellijk te verwittigen opdat elke werknemer die klaagt over ongemakken die kunnen worden toegeschreven aan zijn arbeidsomstandigheden, onverwijld wordt onderzocht."
Hiermee kon men al argumenteren dat de werkgever een werknemer naar de arebidsgeneesheer zou kunnen sturen. Dat kon echter enkel wanneer de werknemer zelf aangaf dat er een probleem was op het werk, en wanneer die dus zelf ook akkoord ging. Nu, als goede Belgen konden we vaak wel de wetgeving op zulke wijze interpreteren dat we een manier vonden om een onwillige werknemer die ernstige problemen vertoonde op het werk, naar de arbeidsgeneesheer te sturen. Een "vervroegd periodiek onderzoek" bijvoorbeeld, of een "spontane raadpleging" waarbij de werknemer schouderophalend bij de arbeidsgeneesheer zat, wanneer die vroeg waarom de man/vrouw een spontane raadpleging had aangevraagd. "Weet ik veel, dokter. Mijn baas zei gewoon dat ik op deze plaats op dit uur mij moest komen aanbieden."
Nu, ik heb zelf ook al regelmatig zulke casussen meegemaakt, en vaak werd ik wel op voorhand al gebrieft door de werkgever/leidinggevende/titularis-arts. "Zij zit vaak tegen zijn collega's te roepen en te tieren, het is niet normaal meer." Of "Hij zit de helft van de tijd strontzat aan zijn bureau te slapen, en de andere helft van de tijd ligt hij erachter." Of "Hij stinkt een uur in de wind, maar niemand durft iets te zeggen". Ik ga in het midden laten of het sturen naar de arbeidsgeneesheer in zulke gevallen de beste oplossing is, of dat men zulke gevallen eigenlijk als een functioneringsprobleem zou moeten beschouwen, en dus als taak voor de hiërarchie. Ik zal niet beweren dat men maar al te vaak die dingen "medicaliseert", in plaats van de eigen verantwoordelijkheid op te nemen.
Maar in ieder geval: het was dus mogelijk om werknemers met fysieke of mentale issues naar de arbeidsgeneesheer te sturen, maar eenvoudig was het niet.
Nu wel.

Wat staat er precies geschreven, na het koninklijk besluit van 24 april 2014?
De werkgever verwittigt de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer: 
- wanneer een werknemer klaagt over ongemakken of tekenen van een aandoening vertoont die kunnen worden toegeschreven aan zijn arbeidsomstandigheden; 
- wanneer hij vaststelt dat de lichamelijke of geestelijke toestand van een werknemer de risico’s verbonden aan de werkpost onmiskenbaar verhoogt.
De preventieadviseur-arbeidsgeneesheer beoordeelt onafhankelijk of deze werknemer aan een gezondheidsbeoordeling moet worden onderworpen en of maatregelen kunnen worden genomen met het oog op de aanpassing van de arbeidsomstandigheden.
De extra tekst laat expliciet toe dat de werkgever zelf een onderzoek aanvraagt, wanneer die oordeelt dat de werknemer een lichamelijk of geestelijk probleem heeft. Het moet uiteraard wel verband houden met het werk, en "de risico's verbonden aan de werkpost verhogen". Maar wat houdt dat in? De hoger beschreven fulminerende furie kan vroeg of laat met bureaumateriaal gaan smijten, en geeft op zijn minst al een verhoogd stressgehalte aan de collega's. Je kunt zelfs argumenteren dat ze een tikkende tijdbom is voor een hersenaneurysma. "Dat is het zesde factuur dat slecht is ingevuld! En ik zal nog eens iets zeggen! Ik-" Bam. Dood. Het dromende drankorgel? Wel, vroeg of laat sukkelt hij van de trap af, of verdrinkt hij in het toilet. De stinkende stakker? Dat is al moeilijker. Misschien dat men dat aan het onafhankelijke oordeel van de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer overlaat. Die de man in kwestie dan wellicht voor zich zal zien zitten, de afspraak die de werkgever via het callcenter heeft gemaakt in zijn zweterige handen. En die, behoudens een ernstige verkoudheid, redelijk snel zal beseffen waarom de werkgever een afspraak heeft gemaakt, en enkele tips zal meegeven.

Okee, okee, dit zijn voorbeelden van een worst case scenario. Maar het moet allemaal nog een beetje leuk blijven, anders wordt het zo saai als een... nu, ja, als een wettekst.
Dit nieuw type van preventief gezondheidstoezicht zal de werkgevers alleszins toelaten om werknemers met ernstige medische problemen, met een mogelijk gezondheidsrisico tijdens de uitvoering van hun werk, bij een specialist ter zake te laten langsgaan. Al bij al nog niet zo'n slechte zaak. Dus ik verwacht dat de werkgevers hier meer en meer beroep op gaan doen. Althans, van zodra ze weet krijgen van deze nieuwe mogelijkheid.

Nog even de te volgen procedure in a nutshell.

Tot slot nog een aantal belangrijke gegevens over dit type onderzoek. Voor de duidelijkheid geef ik het in de vorm van vraag en antwoord.
Moet de werknemer verplicht naar dit medisch onderzoek?
De externe diensten hebben nog geen officieel antwoord gekregen van de overheid, maar ik ga er alleszins van uit dat dit wel degelijk het geval is. Als de werkgever van oordeel is dat er een arbeidsgebonden risico bestaat, en de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer dit bevestigt, dan zou ik uitgaan van hetzelfde principe als voor een periodiek onderzoek.
Kan de werknemer in beroep gaan?
Ja, hij kan zowel de overlegprocedure als de beroepsprocedure inroepen, volgens de wettelijke termijnen die gelden voor alle preventieve onderzoeken (behalve de voorafgaande gezondheidsbeoordeling, waarbij geen beroep mogelijk is).
Is er een wettelijke termijn vastgelegd waarbinnen het onderzoek moet plaatsvinden?
Nope. Vroeger stond er nog "onverwijld" in de wettekst, wat al net zo lekker vaag was als "as soon as possible". "Hoe snel wil je het?" "Asap!" "Okee, tot volgend jaar dan."
Maar gezien er in de nieuwe wettekst een termijn van 10 werkdagen wordt gesteld voor het inplannen van een spontane raadpleging, zou ik hier van uitgaan.

maandag 8 september 2014

Ebola

Ik kom er nu pas aan toe om iets over de nieuwste beschavingsuitroeier Ebola te schrijven. Want zodra ik hoorde over deze nieuwe outbreak heb ik onmiddellijk al mijn internetverbindingen doorgeknaagd. Het virus is namelijk in 50 à 90% van de gevallen dodelijk, en ik heb al een tijd geen update meer gedaan van mijn virusscanner.

Je moet begrijpen dat ik behoedzaam ben. Na de massale sterfte door de vogelgriep in 2003, het decimeren van de wereldbevolking door de varkensgriep in 2009 en de uitgedunde scholen sedert de terugkeer van de bof in 2013 - allemaal dodelijke aandoeningen waarover ik met een onovertroffen zelfopofferend vermogen heb gerapporteerd en gewaarschuwd - wou ik eerst mijn voorraden water, bonen in blik en landmijnen aanvullen.

Maar nu heeft iemand me verzekerd dat het virus uitsluitend wordt verspreid via rechtstreeks contact met lichaamsvloeistoffen. En zo nauw is mijn relatie met mijn pc ook weer niet, dus bij deze herverbind ik mijn connectie met het wereldwijde web. Voor alle zekerheid draag ik nu wel handschoenen wanneer ik typ.


Dodelijk en snel

Zoals ik al aangaf, is het virus tot in meer dan 90% van de gevallen dodelijk, en dat in meestal 8 à 9 dagen na optreden van de eerste symptomen. Het hoogtepunt van evolutie, niet? Wel, neen. Eigenlijk is Ebola mislukt als organisme (no offense, Ebola). Het is een dergelijk efficiënte killer, dat de drager vaak sterft voordat het virus overgedragen kan worden. De verkoudheidsvirussen zijn in dat opzicht veel beter aangepast. Je moet weten, het doel van een virus (voor zover een levenloos klompje erfelijk materiaal in een eiwitpakketje al een doel kan hebben) is niet om de drager te doden, maar om zoveel mogelijk kopieën van zichzelf te maken. Eboladragers zijn al vaak het hoekje om, voordat ze hun koortsige lichaam een vliegtuig in kunnen slepen. 

Desalniettemin is het technisch gezien wel mogelijk dat het wijdverspreid raakt. De incubatieduur kan variëren tussen 2 en 21 dagen. Dat betekent dat iemand besmet kan zijn, en pas 3 weken later symptomen begint te vertonen. Die beginnen met griepachtige tekenen (koorts, vermoeidheid, spierpijn, braken en diarree), en hierna begin je te bloeden uit elke lichaamsopening. Medische tip: als je begint te bloeden uit elke lichaamsopening, is het wellicht een goed idee om je naar je behandelende arts te begeven. Financiële tip: ook geen slecht moment om je testament in orde te brengen.

Besmettelijk

Nog een reden waarom Ebola niet zo'n succesvol virus is: het kan enkel via lichaamsvloeistoffen verspreid worden. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld het griepvirus, dat zich ook via de lucht verspreidt. De reden dat het zich zo zit te verspreiden in Afrika, heeft voor een groot deel te maken met de lokale begrafenisrituelen. De lijken worden zorgvuldig gewassen en gebalsemd. Allemaal zeer mooi en respectvol eigenlijk. Also pretty stupid. Als je weet dat iemand gestorven is door een dodelijk virus, en dat je een grote kans hebt het zelf te krijgen als je die persoon gaat wassen en balsemen, blijf er dan van af! Enfin, dat geheel terzijde.

Ongeneeslijk

Naast de extreme snelheid en dodelijkheid van het virus, is er nog een reden waarom het zulke mythische proporties aanneemt: er bestaat geen middel tegen. Hoe is dat toch mogelijk, vraag je je af? Dat we in de 21e eeuw machteloos staan tegen deze genadeloze killer. Is het zulk een complex organisme, dat we ondanks miljarden dollars aan onderzoek niet in staat zijn om een succesvolle behandeling, of op zijn minst een doeltreffend vaccin te creëren?
Euhm... ja, laat ons zeggen dat dit de reden is. Het is alleszins niet dat het ons, de westerse maatschappij, niet echt kan schelen zolang het optreden van de ziekte maar beperkt blijft tot Afrika! Want dat zou gewoon misdadig zijn.

Toen vorige maand de (blanke) arts dr. Kent Brantly en zijn (blanke) assistente Nancy Writebol ook besmet bleken met het Ebolavirus en nog maar enkele dagen te leven hadden, was het enkel een onwaarschijnlijk fortuinlijk toeval dat de Amerikaanse overheid nét op dat moment toevallig twee dosissen bij zich had van een experimenteel medicijn. Twee weken later konden de (blanke) patiënten het hospitaal verlaten. Een mirakel! Het is een kwestie van maanden vooraleer ze hier een feel-good Hollywoodfilm van maken. Ben wel benieuwd hoe ze de verhaallijnen van de tientallen Afrikanen die voordien en achteraf alsnog gestorven zijn aan het virus, in het script gaan verwerken.
Het zal ook maar een toeval zijn, dat men veertig jaar na het eerste optreden van de ziekte volledig machteloos stond, maar een tweetal maand nadat men merkt dat het virus wel eens andere continenten zou kunnen bereiken, zicht heeft op zowel een effectief vaccin als twee experimentele medicijnen (waaronder dus het bij Brantly en Writebol gebruikte ZMapp).

Paniek

Nu het maar een kwestie van tijd blijkt dat er ook in Europa een patient zero zal voorkomen, is er reden tot ongerustheid?
Absoluut!
Okee, de WHO heeft in haar aanbevelingen aangegeven dat er eigenlijk in eerste instantie enkel concrete maatregelen nodig zijn voor geneeskundige en zorginstellingen. Maar zo begon ook de zombie-outbreak in Dawn of the Dead en World War Z. Need I say more?

Ebola is bovendien geclassificeerd als een biosafety level 4 aandoening en staat op de lijst van ziektes die gebruikt kunnen worden voor biologische oorlogsvoering. 
Nu, voor dit laatste kan ik je wel geruststellen. Omdat het virus zo moeizaam wordt overgedragen, is het niet waarschijnlijk dat islam-, katholieke of Boeddhaterroristen Ebola gaan gebruiken voor bioterrorisme. Het is veel waarschijnlijker dat men hiervoor een synthetische variant gaat creëren van bijvoorbeeld het pokkenvirus; dit is technologisch nu al mogelijk. En dit virus is veel besmettelijker, en véél eenvoudiger te verspreiden; de Britten gebruikten in de 18de eeuw besmette dekens om de indianen te decimeren. Een bioterrorist zou zo relatief eenvoudig tienduizenden burgers met de pokken kunnen besmetten, via de post.
Gerustgesteld?

Behandeling

Zoals ik hoger al heb aangegeven: men heeft al een aantal experimentele middelen, en zicht op een vaccinatie. Maar wat in tussentijd?
Gelukkig hebben verschillende vertegenwoordigers van de homeopatische industrie al aangegeven dat homeopathie helpt tegen Ebola, vanuit het gekende principe dat de stof die bepaalde symptomen veroorzaakt, deze ook kan genezen. Mits het dusdanig extreem verdund wordt, dat er geen moleculen meer in het oplosmiddel water zitten. Door het schudden van het water, zit de geneeskrachtige werking in het geheugen van de watermoleculen. Yep. Dat is het principe van homeopathie.

Dus: vanaf nu bied ik volgens dit principe ook een geneesmiddel aan dat - en ik zeg dit met volstrekte zekerheid - minstens 17,6 maal zo efficiënt is tegen Ebola als de bestaande homeopathische geneesmiddelen! Gelieve hiervoor 1999,99 Euro op mijn rekening over te schrijven, en ik zorg er persoonlijk voor dat het middel enkele dagen later in je leidingwater zit! Geef nu toe, dat is toch een prachtige deal? Je hele gezin gered voor de luttele prijs van ca. duizend* Euro.

* Bedrag afgerond naar beneden.


Allerhande informatie rond Ebola vindt men op de site van het Instituut voor Tropische Geneeskunde van Antwerpen.

zondag 6 juli 2014

Progressieve werkhervatting

Een tussendoortje.

Recent heeft een collega me de volgende casus voorgelegd. Bij een werkgever keurt men progressieve werkhervatting: starten aan halve prestaties en progressief opbouwen (bvb. na een maand ¾) goed.

Een werkneemster hervatte halftijds met aangepast werk. Dit werd aanvaard door de medisch adviseur. Maar die heeft nu het voorstel om naar ¾ te gaan afgewezen, en heeft aangegeven dat dan het recht op uitkering vervalt.


Zonder al te veel commentaar (I'm not in the mood), zal ik mijn antwoord hieronder weergeven.

Personen die een invaliditeitsuitkering hebben, kunnen progressief hervatten, in stappen van bvb. 10%. Dit zijn werknemers met een langdurige of chronische ziekte en werknemers die een handicap verworven hebben.

Maar bij deeltijdse werkhervattingen na (gewoon) ziekteverlof, zijn er slechts drie formules die steevast worden goedgekeurd: halve dagen werken, 2,5 dag per week werken, of over 2 weken 3 dagen werken de eerste week, en 2 dagen de volgende week.
De betreffende adviserende geneesheren kiezen ervoor om "Arbeidsongeschiktheid van ten minste 50% (medisch) behouden" te interpreteren als "halftijds werken".

Dit is niet correct. 

De omzendbrief van het RIZIV vermeldt expliciet dat de toelating niet noodzakelijk een halftijdse activiteit moet betreffen. Hoofdstuk III deel D: "Die eis van de vermindering van het vermogen van ten minste 50 %, zoals bedoeld in artikel 100, §2 van de gecoördineerde wet, heeft evenmin betrekking op het werkvolume dat door de adviserend geneesheer kan worden toegestaan (de toelating moet niet noodzakelijk een halftijdse activiteit betreffen)."


Sinds vorig jaar is de procedure voor deeltijdse werkhervatting nog versoepeld, trouwens.

De arbeidsongeschikte werknemer die aangepast werk wil hervatten, moet geen voorafgaandelijke toestemming meer verkrijgen van zijn adviserend geneesheer. De werknemer moet uiterlijk de laatste dag voor de werkhervatting zijn adviserend geneesheer inlichten en de toestemming vragen, via dit aangifteformulier.

zondag 15 juni 2014

Een alternatief onderwerp

De voorbije weken heb ik het enkel gehad over de recent verschenen Koninklijke Besluiten, en hun gevolgen voor de werkgevers, de werknemers en de externe diensten voor preventie en bescherming op het werk. Een heel sexy onderwerp uiteraard, maar toch.

Hoog tijd dat ik het terug eens over iets compleet anders heb.



Maar waarover dan?

Met de recente erkenning van homeopathie in België, zou ik het uitgebreid kunnen hebben over de precieze werkingsmechanismen van deze populaire vorm van alternatieve geneeskunde. Twee op de drie Belgen gebruikt namelijk volgens een peiling uit 2013 homeopatische geneesmiddelen. Het werkelijke cijfer kan iets lager liggen, omdat men homeopathie nogal eens verwart met kruidengeneeskunde.
Een aftreksel van wilgenbast tegen hoofdpijn, een extract van Echinacea tegen verkoudheid; dat bijvoorbeeld zijn geen homeopathische medicijnen. 70% van de huidige geneesmiddelen zijn gebaseerd op plantaardige producten; ze zijn wel uitgezuiverd en precies gedoseerd.

En als ik het dan toch over alternatieve geneeswijzen heb, zou ik ook kunnen uitweiden over de eeuwenoude behandelingsvorm uit het oosten, acupunctuur. Het principe hiervan is dat bij een aandoening de levensenergie of chi uit evenwicht is. En door het plaatsen van naalden in het verloop van de 12 meridianen van het lichaam, wordt het evenwicht tussen yin en yang hersteld. Ik zou het kunnen hebben over de studies die hebben gekeken wat het effect is wanneer met opzet de meridianen worden vermeden, om te kijken hoe groot het placebo-effect is.

De recente polio-epidemie in Pakistan zou ook een onderwerp kunnen vormen van een blogartikel. Het vaccin is namelijk verplicht in België. Maar eerder deze week nog besloot een correctionele rechter dat een koppel dat het vaccin weigerde voor hun dochtertje, vrijuit gaat. Het vaccin bevat namelijk formaldehyde, en dat zou mogelijk kankerverwekkend zijn. Vaccins komen regelmatig in opspraak, zo wordt er ook gezegd dat er een verband bestaat tussen het BMR-vaccin (het vaccin tegen de bof, mazelen en rode hond), en autisme. Genoeg stof voor een reeks van blogartikels zelfs.


Maar ik heb een drukke job, die zo al veel van mijn tijd vergt. En de resterende vrije tijd wordt voor het grootste deel opgeslokt door mijn dochtertje van 2,5 jaar, mijn oogappel die het belangrijkste centrum van mijn leven uitmaakt.

Dus heb ik geen tijd om uitgebreid te verhalen over de werkingsprincipes, de talloze wetenschappelijke studies en de zorgvuldig onderzochte en geargumenteerde besluiten hieruit, en zal ik enkel zeer synthetisch de correcte antwoorden op bovenstaande beschouwingen geven.


1. Werkt homeopathie? 
Neen.
Het is puur een placebo-effect; dat is exhaustief en volledig aangetoond.

2. Werkt acupunctuur?
Neen.
Het is puur een placebo-effect; dat is exhaustief en volledig aangetoond.

3. Zijn vaccins schadelijk? Veroorzaakt formaldehyde in vaccins kanker? Is er een verband tussen vaccins en kanker?
Neen. Neen. Neen.
Als je een vaccin weigert voor je kind, dan speel je niet enkel met het welzijn van je eigen kind, maar ook dat van andere kinderen die het vaccin om medische redenen niet kunnen krijgen (zoals een onderontwikkeld immuunstelsel of HIV). Wanneer ontelbare medisch-wetenschappelijke studies en epidemiologische onderzoeken over de gehele wereld onomstotelijk hebben aangetoond dat vaccins niet schadelijk zijn, en de grootste medische sprong vooruit zijn in de menselijke geschiedenis, dan is een negatieve houding hiertegen geen toonbeeld van een onafhankelijke, kritische geest, maar wel van een arrogante, bekrompen betweter.


Ik overwoog nog even om deze argumenten te staven met hyperlinks naar de eigenlijke studies, maar werkelijk, what's the point? Ik vertel niets nieuws; de voorstanders van alternatieve geneeskunde (en by the way, "kwakzalverij" zou een betere benaming zijn) kan ik hier toch niet mee overtuigen. Het feit dat deze vormen van kwakzalverij en demagogie überhaupt nog bestaan, is een bewijs dat ze niet met wetenschappelijke argumenten te weerleggen zijn.

woensdag 4 juni 2014

Tarificatie externe diensten - Een werkmiddel

In de blogpost "Een schoolvoorbeeld" gaf ik een concrete inschatting van de financiële gevolgen van de nieuwe tarificatie voor een fictieve scholengroep. Sedertdien heb ik veel reacties ontvangen, waaronder vele vragen om de berekening te maken voor hun onderneming.

Uiteindelijk heb ik maar besloten om de berekeningen in een Excelbestand te gieten. Dit bestand kun je downloaden via deze link. Hiermee kun je heel eenvoudig zelf al een inschatting maken van de verschillen voor en na, zonder dat je naar een rekenmachientje moet grijpen.

Update 10/06/2014, ter verdere toelichting.
- Deze berekeningswijze is van toepassing voor bedrijven van de legale assen A, B en C+. Voor de KMO's kun je het niet echt gebruiken, want hier voorziet het nieuwe KB geen preventie-eenheden. Zij krijgen alle medische onderzoeken binnen het forfait zonder extra kost (behalve de voorafgaande en periodieke onderzoeken in de bedrijven met 1-5 werknemers - maar zij krijgen dan weer extra verlaagde tarieven).
- Het aantal uren consultaties omvat een half uur per werknemer (waarvan een kwartier bij de arbeidsgeneesheer en een kwartier bij de verpleegkundige).

Enkel de gele velden moet je invullen (de hoofdactiviteit volgens NACE-code selecteer je uit een keuzelijst - die vind je ook in het tweede tabblad terug).


zondag 1 juni 2014

De KB code

Kort: 
1. 2016: Geen medisch toezicht meer voor voedingswaren en beeldschermwerk.
2. 2014: Rechtstreeks en anoniem consult bij arbeidsgeneesheer. De werkgever maakt namen en contactgegevens van de artsen, psychologen en preventieadviseurs niveau I van de externe dienst kenbaar aan de werknemers.


Ahh, wat een plezier is het toch steeds weer om zich gezellig in de zetel te settelen en een nieuwe wettekst door te nemen. De trouwe Watson beschrijft de avonturen van zijn goede vriend Sherlock Holmes steeds zo duidelijk en onomwonden, dat men al veel te snel doorheeft wie de boosdoener is. Agatha Christie’s ijdele protagonist Hercule Poirot moet zijn petites cellules grises tevergeefs pagina’s lang pijnigen, zelfs wanneer men al lang het moordplot heeft ontrafeld. Zelfs de populaire hedendaagse schrijver Dan Brown weet ons sinds zijn meesterlijke (zij het historisch niet erg accurate) Da Vinci Code minder te boeien met zijn steeds voorspelbaarder plotwendingen.
Maar een nieuwe wettekst? Die kan men keer op keer doornemen, en nog steeds is het niet duidelijk wie nu precies wat heeft gedaan, op welke manier, en wat de gevolgen er van zijn. Ja, de auteurs die gepubliceerd worden in het Belgisch Staatsblad zijn de onvolprezen Van Goghs van de schrijverswereld, die pas jaren na hun heengaan ten volle geprezen zullen worden voor hun literaire meesterwerken.

Laat ik eens het Koninklijk Besluit van 24 april 2014 tot wijziging van diverse bepalingen inzake welzijn op het werk in beschouwing nemen. De titel alleen al doet je sidderen van anticipatie, niet? Alle wetteksten die een wijziging van een eerdere wettekst voorleggen, zijn namelijk pareltjes van hermetische literatuur, waarbij men moet heen en weer laveren tussen de verschillende teksten om het mysterie te kunnen ontcijferen.
Zo moet je in dit KB letten op een wet, een algemeen reglement, vijf koninklijke besluiten en twee adviezen. Heerlijk. Want de nieuwe bepalingen worden niet weergegeven zoals ze nu zijn, enkel de wijzigingen worden opgesomd. Zo leest men al in het sterke eerste artikel dat in een eerder artikel van een ander koninklijk besluit een bepaling onder het vierde punt wordt opgeheven, en eenzelfde lot is beschoren voor het derde artikel, g), 3° van hetzelfde besluit. Een bepaling onder punt 11 en 12 wordt toegevoegd (deze wordt wel uitgeschreven in het huidige KB), en de eerste paragraaf in het vierde artikel wordt vervangen. Voor dit laatste wordt de nieuwe paragraaf voluit weergegeven, wat ik eigenlijk een beetje anticlimactisch vind in het voor het overige zeer sterke begin van het eerste hoofdstuk.

De overige 30 artikels gaan in dezelfde trant verder, met (spoiler alert!) in artikel 30 de onverwachte dramatische plotwending dat 17 van de 31 artikelen niet pas in voege gaan op 1 januari 2016, maar al de dag waarop deze potentiële blockbuster wordt bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad. Wat dus al het geval is, anders hadden we deze tekst niet kunnen lezen! Meesterlijk.

Tot mijn onthutsing verneem ik dat niet iedereen zich even enthousiast in deze nieuwe pageturner wilt verdiepen, en velen enkel de belangrijkste gevolgen willen kennen van dit nieuwe KB. Voor hen dus deze synopsis met de belangrijkste wijzigingen.


Vanaf 1 januari 2016

Medisch toezicht afgeschaft voor 
  • Contact voedingswaren (artikel 5, 8, 10, 21, 25)
  • Beeldschermwerk (artikel 23, 24)

In plaats hiervan: 
  • Contact voedingswaren: risicoanalyse + opleiding (artikel 26)
  • Beeldschermwerk: risicoanalyse + eventueel bevraging werknemers (artikel 23) 


Vanaf 23 mei 2014

De werkgever moet ook de arbeidsgeneesheer verwittigen wanneer de lichamelijke of geestelijke toestand van een werknemer het arbeidsrisico verhoogt (artikel 4).

De werknemer kan rechtstreeks en anoniem een consult aanvragen bij de arbeidsgeneesheer:
  • voorafgaand aan de werkhervatting (artikel 15) en 
  • voor een spontane raadpleging (artikel 16).

Een voorafgaand onderzoek (= vroegere aanwervingsonderzoek) kan niet meer tijdens de proeftijd, maar moet plaatsvinden als laatste stap in de procedure van aanwerving (artikel 11).

De werkgever vermeldt op een gemakkelijk toegankelijke plaats de namen en contactgegevens van de preventieadviseurs arbeidsveiligheid, arbeidsgeneeskunde en psychosociale aspecten (artikel 27).

Voor interne diensten: extra sectoren beschouwd als zware risico’s (artikel 28):
  • vleesverwerkende nijverheid
  • menselijke gezondheidszorg
  • vervoer en opslag.

Hiermee heb ik niet alle gevolgen beschreven van dit nieuwe KB, maar het geeft jullie alleszins een algemene indruk, en wie weet, een incentive om het KB zelf aan een nader onderzoek te onderwerpen.

zondag 25 mei 2014

Tarificatie externe diensten - Een schoolvoorbeeld

Met het nieuw KB Tarificatie dat zal ingaan vanaf 1 januari 2016 en het KB met wijzigingen van bepalingen van het gezondheidstoezicht, komt een grondige wijziging van de berekening van de tarieven van een externe dienst voor preventie en bescherming op het werk (zie ook een aantal eerdere blogposts). Voor een aantal bedrijven leidt dit ook tot een grote kostenstijging of -reductie.

Momenteel is de kost van de externe dienst berekend op de individuele risicoprofielen van de werknemers, en de periodiciteit van het arbeidsgeneeskundig gezondheidstoezicht dat hieraan gekoppeld is. Zo betaalt de werkgever jaarlijks ongeveer 120 Euro voor elke jaarlijks onderworpen werknemer, 120/3 Euro en 120/5 Euro voor elke respectievelijk 3- en 5-jaarlijks onderworpen werknemer, en 120/7 Euro voor alle niet-onderworpen werknemers.

Vanaf 2016 betaalt de werkgever één vast minimumtarief per werknemer, op basis van hun hoofdactiviteit, zoals aangeduid door hun NACE-code, en hun grootte. Bedrijven met meer dan 5 werknemers betalen een standaardtarief van 87 Euro per werknemer of een verlaagd tarief  van 52 Euro. Bedrijven met 1 tot en met 5 werknemers betalen een standaardtarief van 55 Euro of een verlaagd tarief van 35 Euro.

Bedrijven zonder interne preventieadviseur (dus bedrijven van de legale assen C- en D) krijgen alle activiteiten MED + PSY binnen dit formaat, behalve (voor bedrijven met 1-5 werknemers) het voorafgaand en periodiek onderzoek = 77,53 Euro en de psychosociale interventies vanaf het moment dat de identiteit van de aanvrager gekend gemaakt wordt bij de werkgever.

Bedrijven met een interne preventieadviseur niveau I of II (dus bedrijven A, B en C+) krijgen geen forfaitair basispakket. Wel krijgen ze preventie-eenheden. Per betaald bedrag van 150 Euro krijgt men één eenheid. Voor de uurberekening komt hier een correctie op, afhankelijk van het ter beschikking gestelde profiel. Een preventieadviseur niveau I wordt berekend aan 100%, een preventieadviseur-arbeidsgeneesheer aan 125%, en een preventieadviseur niveau II of een verpleegkundige aan 75%.

Wanneer je preventie-eenheden zijn opgebruikt, kun je bijkomende dienstverlening betalen aan 115 Euro per uur, met dezelfde wegingsfactoren van hierboven.


Maar wat betekent dit concreet?

Stel, je bent een scholengroep met 10 scholen en, oh laat ons een volledig ad random getal nemen: 173 werknemers.

Hiervan zijn in het huidige systeem gemiddeld 70% niet onderworpen: leerkrachten zonder specifieke chemische, biologische of fysische risico's. Dus: 121 werknemers aan 17,22 Euro per werknemer = 2084 Euro.
Van de overige 30% zullen we aannemen dat de helft onderworpen is aan het risico beeldschermwerk (dus werknemers jonger dan 50 jaar hebben een 5-jaarlijkse onderworpenheid, ouder dan 50 jaar een 3-jaarlijkse onderworpenheid). De kost van deze 26 werknemers komt ruwweg overeen met 784 Euro.
De resterende 26 werknemers zullen we voor deze denkoefening een jaarlijkse onderworpenheid meegeven: de technische leerkrachten, de  onderhoudswerknemers. Kost: 3136 Euro.
Voor elke al dan niet onderworpen werknemer krijg je 10 minuten tijdskrediet, die je kunt opgebruiken voor tweedelijnsactiviteiten risicobeheersing. Voor de scholengroep vertaalt dit zich in een kleine 29 uur tijdskrediet. Deze kosten normaal gezien 103,37 Euro per uur. Het houdt dus een extra voordeel in van 2980 Euro.
Financiële eindafrekening: ca. 6000 Euro voor de consultaties, bedrijfsbezoeken en 29 uur tweedelijnsactiviteiten risicobeheersing. 


En nu maken we de balans op van het nieuwe systeem.
*Update 26/05 Er staat een fout in de NACE overzichtstabel, gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad. Onderwijs valt onder verlaagd tarief. De berekeningen heb ik hiernaar aangepast.
 

De NACE-code van een school zit in de groep 85. Dit houdt een verlaagd tarief in van 52 Euro per werknemer. Voor 173 werknemers komt dit overeen met ca. 9000 Euro.
Hier komt géén tijdskrediet bovenop. Wel kan de school gebruik maken van preventie-eenheden. Per betaald bedrag van 150 Euro krijg je één eenheid. De school kan dus beschikken over 60 preventie-eenheden. Elke activiteit van zowel het medisch departement als het departement risicobeheersing, zit hierin vervat. Met andere woorden: de onderzoeken en bedrijfsbezoeken worden hier ook van afgetrokken.

De tien te bezoeken scholen kosten je tien maal vier uren arbeidsgeneesheer (voorbereiding, bezoek en verslag). Een PA-AG wordt berekend aan 125%; je bent dus al 50 van je 60 preventie-eenheden kwijt.
De werknemers met het risico beeldschermwerk moeten niet meer op periodieke gezondheidsbeoordeling komen. De 26 jaarlijks onderworpen werknemers wel. Aan een kwartier per werknemer ben je minimaal 13 eenheden kwijt (125% voor de arbeidsgeneesheer PLUS 75% voor de verpleegkundige). De spontane consultaties en consultaties voorafgaand aan de werkhervatting mag je ook niet vergeten, zeker gezien de werknemers deze vanaf heden rechtstreeks aan de arbeidsgeneesheer mogen aanvragen. Het aantal spontane raadplegingen is de laatste drie jaar sowieso al bezig met een explosieve toename (daar heb ik het in oktober van vorig jaar nog over gehad). 16 spontane raadplegingen op een jaar is geen onrealistische inschatting; dit kost nog eens 8 eenheden.
Voor het gemak laat ik de comitévergaderingen en overige overlegmomenten hier buiten beschouwing.
Zodoende kom je dus al 11 preventie-eenheden tekort. Deze uren kun je wel bijkomend betalen, maar dat betekent dus nog eens 1265 Euro.

Wil je een gelijkaardige dienstverlening als in het huidige systeem, dus met nog eens 29 uren tweedelijnsactiviteiten zoals risicoanalyses, werkpostbezoeken en dergelijke meer, dan moet je hierboven nog 3335 Euro ophoesten.

Financiële eindafrekening: ca. 13500 Euro voor de consultaties, bedrijfsbezoeken en 29 uur tweedelijnsactiviteiten risicobeheersing.


De scholen zullen dus 125% extra moeten betalen voor een gelijkaardige dienstverlening; in dit voorbeeld 13.500 Euro i.p.v. 6.000 Euro.


Wat zou ik doen als werkgever doen?

Ik zou al beginnen met te onderhandelen over de bedrijfsbezoeken. Is een arbeidsgeneesheer nu echt nodig? Een preventieadviseur niveau 2 is al ruimschoots voldoende voor de basisscholen, en het kost me al bijna de helft minder. Een jaarlijks bezoek is misschien ook teveel van het goede. De Co-Prev richtlijnen zeggen trouwens al dat één maal om de drie jaar volstaat. De kost wordt dan nog eens gedeeld door drie. En vier uur voor een bedrijfsbezoek? Op een uurtje heb je alles toch wel gezien zeker; neem dan nog een extra uur voor de verplaatsing en het verslag, dan heb je toch ook weer de verbruikte preventie-eenheden verder gehalveerd.

De consultaties dan. Geeft het voor die 26 werknemers écht een meerwaarde om ze jaarlijks de revue te laten passeren? Toch eens laten beoordelen aan de hand van een risicoanalyse van de werkposten. Het nieuw KB laat toe dat er ook onderzoeken zonder arbeidsgeneesheren uitgevoerd worden. Een screening door een verpleegkundige zal ook al goed zijn zeker, behalve dan voor de écht moeilijke dossiers en voor bijvoorbeeld de veiligheidsfuncties. En is een kwartier per werknemer nu echt wel nodig? Laat ze gewoon even tien minuutjes langsgaan - aan zes onderzoeken op een uur in plaats van vier bespaar ik weer 50% op deze deelfactuur. Aan de externe dienst om me te overtuigen waarom een kwartier nodig is, en waarom ik niet naar de andere externe dienst zou gaan die wél wilt meegaan in dit verhaal.

Zo komen al een hoop extra preventie-eenheden vrij, naar believen te besteden. Een psychosociale risicoanalyse is misschien nuttig, of een ergonomisch advies rond het nieuwe schoolgebouw. En wanneer de externe dienst haar werk niet doet, dan kan ik volgens de nieuwe wetgeving een kwijtschelding van de al betaalde forfaitaire bijdrage eisen.


Conclusie

Dat zijn de zin en het gevaar van de nieuwe wetgeving. Aan de ene kant wordt de werkgever aangespoord om de beschikbare uren van de externe dienst nuttiger te besteden, en voor de externe dienst zijn er échte consequenties bij een gebrekkige dienstverlening. Aan de andere kant doemt het gevaar op dat er meer aandacht wordt besteed aan kwantiteit dan aan kwaliteit.

Bovendien kunnen de werkgevers die in het nieuwe systeem meer moeten betalen en de hele heisa niet zien zitten, het hele systeem kortsluiten door zelf een medisch departement op te richten dat deel uitmaakt van de eigen (gemeenschappelijke) interne dienst. Blijven de bedrijven over die minder zullen moeten betalen, maar waarvoor meer dienstverlening wordt gevraagd van de financieel toch aan nauw bemeten externe diensten.


Ik ben benieuwd hoe het preventielandschap er in België er binnen anderhalf jaar uit zal gaan zien, en hoeveel externe diensten de komende storm zullen doorstaan. Zal ik mijn profiel op Linked In alvast maar wat gaan oppoetsen?

zaterdag 24 mei 2014

Tarificatie externe diensten 2 - Full disclosure

Zo. De nieuwe KB's (wijziging van diverse bepalingen en tarifering) zijn gisteren gepubliceerd in het Belgisch Staadsblad. De meeste bepalingen gaan in vanaf 01/01/2016, zoals ik in het vorig artikel al aangaf. Een aantal wijzigingen gaan echter vanaf nu al in voege.

Bij deze een korte beschrijving van de belangrijkste wijzigingen.



1. Forfaitaire minimumbijdrage (artikel 13/2 §2)
Op basis van de NACE-code van de onderneming.

Werkgever > 5 werknemers
Standaardrisico 87 €
Verminderd risico 52 €

Werkgever 1-5 werknemers
Standaardrisico 55 €
Verminderd risico 35 €


2. Dienstverlening in forfait (artikel 13/3 en 13/4)
Geen interne PA (C-, D)
Activiteiten MED + PSY, behalve 
1-5 WN: voorafgaand / periodiek onderzoek = 77,53 €
Activiteiten vanaf wanneer identiteit WN gekend bij WG
Interne PA I/II (A, B, C+)
Preventie-eenheden: 150 € per uur
PA niv I 100%
PA-AG 125%
PA niv II / verpleegkundige 75%
Al de activiteiten MED + RIM
Overdraagbaar naar volgende jaren


3. Beeldschermwerk en voeding (artikel 23-26)
Medisch toezicht verdwijnt. In de plaats komt een risicoanalyse.


4. Bezoek voorafgaand aan de werkhervatting en spontane raadpleging (artikel 15-16)
Elke werknemer kan rechtstreeks bij de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer een bezoek voorafgaand aan de werkhervatting of een spontane raadpleging vragen.
Dit gaat ONMIDDELLIJK in.


Dit zijn de wijzigingen in een notendop. Het is uiteraard niet het volledige verhaal. Daarvoor moet je de KB's maar doorploegen, of de uitleg die Kluwer, Prebes, Prevent en uiteraard het FOD WASO al hebben gegeven, en nog verder zullen uitdiepen in de komende weken en maanden.

Zelf zal ik het wellicht nog gaan hebben over een aantal praktische gevolgen, en de risico's die hieraan verbonden zullen zijn. Het is me alleszins al duidelijk dat het FOD WASO een belangrijke rol zal moeten spelen om misbruiken te vermijden, of een negatieve evolutie van het arbeidsgeneeskundig toezicht naar een repressief verzuimbeleid. Het psychosociaal toezicht zal een veel belangrijker rol gaan spelen, zowel door psychologen als arbeidsgeneesheren - en terecht. En de rest, dat zien we nog wel.

zaterdag 10 mei 2014

Tarificatie externe diensten

Op 9 december van vorig jaar heb ik wat informatie over het ontwerp-Koninklijk-Besluit voor tarificatie van externe diensten op deze site geplaatst. De wettekst is ondertussen na wat lobbywerk van werkgevers- en werknemersorganisaties wat aangepast, en de gerapporteerde info dus gedeeltelijk achterhaald. Helaas mag ik nog niets over de details van het huidige ontwerp-KB zeggen, buiten datgene dat minister Monica De Coninck onlangs zelf  in een persbericht heeft verklaard. Maar bon, bij gebrek aan beter, here goes...


Momenteel is de tarificatie gekoppeld aan de individuele arbeidsrisico's van de werknemer. Deze risico's bepalen of de werknemer een periodiek medisch onderzoek bij de arbeidsgeneesheer moet ondergaan.
De werkgever betaalt jaarlijks ongeveer 120 euro voor elke jaarlijks onderworpen werknemer, 120/3 Euro en 120/5 Euro voor elke respectievelijk 3- en 5-jaarlijks onderworpen werknemer, en  120/7 Euro voor alle niet-onderworpen werknemers.

In plaats van deze vier cijfers, gaat men naar één tarief voor alle werknemers in de onderneming. Er zijn wel verschillende tarieven, op basis van de grootte van de onderneming, en de sector. Het standaardtarief bedraagt 87 Euro. Ondernemingen met een lager risico (dit wordt bepaald aan de hand van de NACE-code), zullen 52 Euro per werknemer moeten neerleggen. Voor ondernemingen met 1-5 werknemers zijn lagere bedragen voorzien. Welke bedragen, dat vermeldt het persbericht niet, en mag ik dus ook nog niet zeggen. Hierop zul je nog even moeten wachten tot het KB effectief verschijnt.

Minister De Coninck heeft het specifiek over het groeiend probleem van burn-out. Hier heb ik het op 1 oktober van het vorige jaar nog over gehad. Hier kan men slechts één logische conclusie uit trekken: de minister leest mijn blog! Graag gedaan, Monica. (je had mijn naam wel even mogen vermelden in je persbericht, maar bon).

De nieuwe regeling schaft sommige periodieke medische onderzoeken af. Het periodiek onderzoek voor werken aan een beeldscherm gaat bijvoorbeeld sneuvelen (eindelijk!), en wordt vervangen door een risicoanalyse.

Het nieuwe en eenvoudige systeem laat soepelheid en maatwerk toe, zo zegt de minister in haar persbericht. En dat is effectief wel zo. Ik kan hierover niet in detail gaan, maar een onderneming zal inderdaad, veel meer dan nu, zelf kunnen bepalen op welke wijze de dienstverlening door haar externe dienst wordt ingevuld. Het wordt hierdoor wel wat koffiedik kijken wélke dienstverlening de ondernemingen precies zullen vragen. Gaan  we meer psychologen moeten aanwerven, zal er meer vraag zijn naar ergonomen, of blijft de arbeidsgeneesheer uiteindelijk toch het knelpuntprofiel waarachter alle externe diensten zitten te vissen in de steeds kleiner wordende poel?

Enfin, de hervorming van de tarificatie zal pas in voege gaan op 1 januari 2016, in plaats van het eerder voorziene 1 januari 2015. Het geeft dus wat meer tijd om een nieuwe visie uit te werken, en een nieuw evenwicht te vinden. Het worden alleszins interessante tijden.