Stress

Stress is alomtegenwoordig. Ik merk het bij de bedrijven waar ik SPOC ben, bij mijn collega's, mijn vrienden en familieleden. Bij mezelf.

En de stress neemt toe. De cijfers liegen er niet om. Bij een recente analyse van de beslissingen bij consultaties voor een aantal van onze klanten heb ik een explosieve toename gevonden van ongeschikte werknemers door stress en burn-out. Een maatschappelijk fenomeen dat trouwens door de hele westerse wereld vernietigend om zich heen slaat.

En is dit verbazend? Het levenstempo neemt elke dag toe. Een internationale studie, het Pace of Life Project, heeft aangetoond dat in één generatie de snelheid van wandelen in de grote wereldsteden met gemiddeld 10% is toegenomen. 

Elke dag weer een hoop nieuwe vragen, elke dag weer nieuwe problemen die je niet hebt gecreëerd, maar die je wel moet oplossen. Mails moeten niet meer de volgende dag worden beantwoord, maar binnen het uur. Heb je de mail al gelezen? Ik heb hem vijf minuten geleden doorgestuurd. L'enfer, c'est les autres.

Maar blijkbaar hoeft dit niet zo te zijn. 

Een studie aan de University of Wisconsin-Madison volgde 30.000 volwassenen gedurende 8 jaar. Ze brachten de ervaren stress in kaart, maar ook of dit als schadelijk of niet werd ervaren. En hocus pocus: diegenen die het niet als slecht voor de gezondheid zagen, leefden langer dan diegenen die het als negatief ervoeren. Een beetje zoals voodoo dus; dat werkt ook enkel als je erin gelooft.

En inderdaad, stress kan ook een positief gegeven zijn. De uitdaging doet je grenzen verleggen. De adrenalinerush laat je voelen dat je leeft. De verhoogde hartslag, de versnelde ademhaling. De gespannen spieren. Bring it on! Als je de effecten van stress beschouwt als een goede lichamelijke reactie, ga je er ook anders op reageren. Dit heeft een recente studie van Jamieson et al nog aangetoond.

Enfin, de psychologe Kelly McGonigal kan het beter uitleggen dan ik, en is ook aangenamer om naar te kijken. Dus geef ik hieronder de video mee waarin ze hierover uitweidt.