Doorgaan naar hoofdcontent

Informatitis

Informatie is goed, maar er is ook zoiets als teveel informatie.

Wanneer destijds "meneer doktoor" een geneesmiddel voorschreef, wist de patiënt niet beter dan dat het zou werken. Want er was een vertrouwensrelatie. De dokter had het beste voor met de patiënt, en de patiënt wist dat. Dus de dokter kon zelfs een suikerpil voorschrijven, en de patiënt zou zich door het placebo-effect alleen al een stuk beter voelen.

Maar vandaag is dat niet het geval meer. Elk medicijn heeft een bijsluiter, met daarop in kleine lettertjes al hetgene er misschien wel eens mis zou kunnen lopen. Maagklachten, bloedarmoede, astma-aanvallen, anafylactische shock, allerlei gruwelijke nevenwerkingen worden tot treurens toe opgesomd. Steeds vaker hoor ik patiënten me toevertrouwen dat ze het niet zo hebben op medicijnen, op al die "chemische rommel". Wel sorry hoor, maar 80% van alle medicijnen zijn nog steeds gebaseerd op stoffen die in de natuur gevonden worden - nog een reden om onze flora en fauna in ere te houden, maar dat terzijde.

Hier ligt hem nu precies het huidige succes in de alternatieve geneeskunde. Heb je hoofdpijn? Dan neem je wilgenbast. Hier is geen bijsluiter, met vermelding van allerlei mogelijke nevenwerkingen. Geen uitvoerige lijst van waarschuwingen over contra-indicaties, wisselwerkingen, nevenwerkingen enz. Het is een natuurlijk middel, dus het kan niet slecht zijn, toch? Beter dan chemische brol zoals acetylsalicylzuur - wat wel toevallig de gezuiverde stof is die uit wilgenbast wordt gehaald.

De opvatting van de mensen is verkeerd. Het zijn juist de "natuurlijke producten" waarbij men moet oppassen. De ongezuiverde geneesmiddelen, waarbij men nooit zeker kan weten welke dosis men precies neemt, en welke andere (mogelijk schadelijke) stoffen er ook in het goedje zitten. Een aantal jaren geleden was er nog een heel schandaal rond chinese kruiden, die bij een aantal mensen de dood tot gevolg hebben gehad, en bij nog een behoorlijk aantal anderen een niertransplantatie. Maar dat wordt snel vergeten.

De moderne geneeskunde is gebouwd op een wetenschappelijke fundering. Alle geneesmiddelen en behandelingswijzen worden voortdurend gecontroleerd op hun effectiviteit en mogelijke schadelijkheid. En dat is goed. Maar soms weten de mensen meer dan goed voor hen is. Het vertrouwen in hun dokter is hierdoor zoekgeraakt. En dat is niet goed.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...

Nieuwe nieuwsbrief: Wegwijs in welzijn

Sinds kort heb ik op LinkedIn een nieuwsbrief gelanceerd: Wegwijs in welzijn. Daarin bundel ik wekelijks de artikels die ik publiceer over welzijn, preventie en arbeidsgezondheid. De reden? Er verschijnt zoveel informatie, wetswijzigingen en opinies dat het soms moeilijk is om het overzicht te bewaren. Met deze nieuwsbrief wil ik alles bundelen en gestructureerd delen, zodat preventieadviseurs en HR-professionals snel zicht krijgen op wat er die week relevant was. Alle verschenen edities kan je nalezen via deze link . Wie zich abonneert, ontvangt de nieuwsbrief voortaan automatisch in de mailbox. Ik nodig je van harte uit om eens een kijkje te nemen en je in te schrijven.

Organic Dust Toxic Syndrome (ODTS)

De term Organic Dust Toxic Syndrome werd voor het eerst in 1985 gebruikt. De aandoening, die is gekenmerkt door griepachtige verschijnselen, geeft doorgaans geen blijvende schade.   ODTS? Toxische inhalatiekoorts veroorzaakt door een plotse blootstelling aan hoge dosissen organisch stof werd al in de jaren 70 in de medische literatuur beschreven. Op een symposium in 1985 werd voor het eerst de term Organic Dust Toxic Syndrome (oftewel Toxisch Organisch Stof Syndroom) geopperd. De aandoening is gekenmerkt door griepachtige verschijnselen met soms ook klachten van de longen die één tot vijf dagen aanhouden, en geeft doorgaans geen blijvende schade. Oorzaak ODTS kan optreden in allerlei werksituaties en beroepen met blootstelling aan organisch stof (zie kader). ODTS wordt veroorzaakt door een plotse en hoge blootstelling aan stof van organische oorsprong dat grote hoeveelheden bacteriën en/of schimmels bevat. De bacteriën bevatten endotoxinen, en de schimmels mycotoxinen ...