Doorgaan naar hoofdcontent

Het mysterie van het stijgend aantal asbestslachtoffers

“Aantal asbestslachtoffers stijgt en we weten niet waarom”. Dat lees ik onlangs in verschillende nieuwsbronnen (bvb. deze). Het gebruik van asbest is in België sinds 1998 verboden, maar het aantal erkende slachtoffers van longvlieskanker is nu aan het stijgen.

"Longvlieskanker duikt meestal pas twintig, dertig tot zelfs veertig jaar na blootstelling met asbest op. We begrijpen dus zelf niet goed waar die stijging vandaan komt. Het is mogelijk dat we nu in een piekperiode terecht zijn gekomen. Of deze trend zich zal verderzetten, weten we niet", aldus Alexander Van de Sande, woordvoerder van het Fonds voor de Beroepsziekten.

Dit vind ik een merkwaardige uitspraak. Als er een instantie is die dit zou moeten weten, is het toch het FBZ.

Een mesothelioom, een longvlieskanker die enkel door blootstelling aan asbest wordt veroorzaakt, heeft een zeer lange latentietijd. Twintig jaar is kort, meestal treedt ze pas op dertig à veertig jaar na blootstelling.

Ik heb eens opgezocht wat het verbruik van asbest in België was in de vorige eeuw. Het US Department of Geological Survey geeft in haar rapport “Worldwide Asbestos Supply and Consumption Trends from 1900 through 2003” de cijfers voor België en Luxemburg samen; close enough.



In bovenstaande grafiek kun je zien dat het gebruik van asbest in onze regio (waarden in metrieke ton) in opgang kwam in de jaren 60, met een piek midden jaren ’70 en een stelselmatige afname vanaf midden jaren ’80.

Met deze gegevens zou je een mooie epidemiologische analyse kunnen maken. Je moet rekening houden met het cumulatieve risico op het ontwikkelen van kanker door asbest – dit is gecorreleerd aan de blootstellingshoeveelheid en -duur (zie de gegevens uit het rapport) – en de latentietijd van het ontwikkelen van een mesothelioom (30-40 jaar). Voor het gemak laat ik andere vormen van longkanker door asbest en asbestosen hier buiten beschouwing.

Ik laat zulk een grondige analyse over aan gespecialiseerde epidemiologen. Maar om even snel door te nemen: met een blootstelling aan asbest die echt start midden jaren ’70 en pas midden jaren ’80 afneemt, en een latentietijd van optreden van mesotheliomen van 30-40 jaar, verwacht je een piek van deze aandoening in de periode 2010-2020.

Het mysterie van het stijgend aantal asbestslachtoffers is dus bij deze opgelost. Het aantal slachtoffers stijgt zoals voorspeld kon worden, en het aantal slachtoffers zal bovendien de volgende jaren nog verder toenemen. Elementary, my dear Watson.

Populaire posts van deze blog

Nieuwe nieuwsbrief: Wijs op Werk

Update juli 2026 - de nieuwsbrief heet nu Wijs op Werk Wat hieronder staat is nog altijd juist, alleen de naam en de plek zijn veranderd. De nieuwsbrief verschijnt vanaf nu als Wijs op Werk , met een eigen website: wijsopwerk.be . Waarom de naamswissel? "Werk" dekt beter waar het over gaat: welzijn, preventie, verzuim- en re-integratiebeleid, wetgeving, en wat AI daar concreet mee doet. Wekelijks, met daarbij een persoonlijk essay dat alleen in de eigen nieuwsbrief verschijnt. Alle edities en alle artikels staan voortaan op wijsopwerk.be . Inschrijven kan daar rechtstreeks: wijsopwerk.be/nieuwsbrief . -- Juli 2025 Sinds kort heb ik op LinkedIn een nieuwsbrief gelanceerd: Wegwijs in welzijn. Daarin bundel ik wekelijks de artikels die ik publiceer over welzijn, preventie en arbeidsgezondheid. De reden? Er verschijnt zoveel informatie, wetswijzigingen en opinies dat het soms moeilijk is om het overzicht te bewaren. Met deze nieuwsbrief wil ik alles bundelen en gestructureerd ...

Nieuwe artikels

Ik ben nog aan het overwegen hoe ik mijn publicaties op lange termijn ga aanpakken—of ik verder werk aan mijn blog, artikels zowel op LinkedIn als hier blijf delen, een onderscheid maak op basis van onderwerp, of een andere richting insla. Voorlopig kan je al mijn nieuwe artikels terugvinden op mijn LinkedInpagina via deze link: https://www.linkedin.com/in/edelhartkempeneers/recent-activity/articles/ .

Nieuw advies van de HGR: Maatregelen om de schade en risico’s van alcoholgebruik te beperken, ook op het werk

Alcoholgebruik brengt aanzienlijke gezondheids- en maatschappelijke risico’s met zich mee. Het beperken van de schade en risico’s vereist een brede aanpak op maatschappelijk, individueel en contextspecifiek niveau, zo stelt de Hoge Gezondheidsraad (HGR) in haar recentste advies. In dit artikel belicht ik de belangrijkste aanbevelingen, en wat dit betekent voor werkgevers. De impact van alcoholgebruik Alcohol is wereldwijd een van de belangrijkste oorzaken van ziekte en sterfte. Het verhoogt het risico op cardiovasculaire aandoeningen, kanker, psychische stoornissen en leverziekten. Daarnaast heeft het ernstige maatschappelijke gevolgen zoals verkeersongevallen, agressie, en verlies van productiviteit. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat er geen veilig consumptieniveau is zonder gezondheidsrisico’s. Daarom adviseert de HGR om maatregelen te nemen die zowel gericht zijn op het verminderen van alcoholgebruik als op het beperken van de schade ervan. Een geïntegreerde aanpak: drie pij...