Doorgaan naar hoofdcontent

Recht op (de)connectie

Ik heb twee weken vakantie. Zoals ik heb aanbevolen in een artikel voor Kluwer, heb ik dat ruim op voorhand aangekondigd, en de eerste week heb ik ook volledig gedeconnecteerd. Enkele dagen was ik met mijn gezin in het buitenland, en de overige dagen hebben we thuis off-line activiteiten gedaan.


Maandag ben ik echter mijn mails gaan doorlopen, en heb ik de meest urgente vragen beantwoord. Ik ben ook opnieuw wat artikelen gaan schrijven en doorsturen.

Terstond heb ik een aantal mailtjes ontvangen à la "hey, niet werken tijdens je vakantie hé!" 

Het doet me oprecht deugd dat ik zulk een zorgzame collega's en gesprekspartners heb. Het is dan ook een belangrijk gegeven, dat recht op deconnectie. 

Nu, dat is het dan ook: een recht, niet een plicht. Het is mijn keuze om toch al een beetje te "reconnecteren" tijdens mijn vakantie, en dat werkt wel voor mij. Voor iedereen zal dat anders zijn, en ik besef maar al te goed dat het een slippery slope kan zijn - voor je het weet, heeft iedereen door dat je toch nog je mails bekijkt, en er dus van uitgaat dat je voor alle vragen bereikbaar bent. Maar dat is dus niet het geval; ik kies ervoor welke vragen ik al wil behandelen, en welke ik laat wachten tot mijn "officiële" terugkeer - of welke ik zelfs gewoon verticaal klasseer - ik heb namelijk voldoende duidelijk in mijn afwezigheidsagent aangegeven wie ze kunnen contacteren bij dringende vragen (nog zo'n aanbeveling die ik in datzelfde artikel voor Kluwer heb gedaan).

Begrijp me niet verkeerd. Het recht op deconnectie vind ik een zeer belangrijk gegeven, en het is heel positief dat dit nu voor de ganse EU in de kopmende jaren een strategisch beleidsaspect wordt. Want voor tal van werknemers vervaagt ongewild de grens privé-werk, en zo riskeert men op den duur geen gegarandeerd moment van complete rust en vrijheid te hebben. Dus is het van kapitaal belang dat er aandacht hiervoor is, en ook een wettelijke basis om dit recht te garanderen. 

Maar centraal in dit alles staat het (gevoel van) controle.

Bepaal je zelf wat, wanneer en hoeveel je doet? Dan kan dat dus ook inhouden dat je tijdens je vakantie af en toe een paar uurtjes mails doorloopt of vakliteratuur doorneemt. En daar is niets mis mee.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Organic Dust Toxic Syndrome (ODTS)

De term Organic Dust Toxic Syndrome werd voor het eerst in 1985 gebruikt. De aandoening, die is gekenmerkt door griepachtige verschijnselen, geeft doorgaans geen blijvende schade.   ODTS? Toxische inhalatiekoorts veroorzaakt door een plotse blootstelling aan hoge dosissen organisch stof werd al in de jaren 70 in de medische literatuur beschreven. Op een symposium in 1985 werd voor het eerst de term Organic Dust Toxic Syndrome (oftewel Toxisch Organisch Stof Syndroom) geopperd. De aandoening is gekenmerkt door griepachtige verschijnselen met soms ook klachten van de longen die één tot vijf dagen aanhouden, en geeft doorgaans geen blijvende schade. Oorzaak ODTS kan optreden in allerlei werksituaties en beroepen met blootstelling aan organisch stof (zie kader). ODTS wordt veroorzaakt door een plotse en hoge blootstelling aan stof van organische oorsprong dat grote hoeveelheden bacteriën en/of schimmels bevat. De bacteriën bevatten endotoxinen, en de schimmels mycotoxinen ...