Doorgaan naar hoofdcontent

Vallen op weg naar een bar tijdens werktijd is een arbeidsongeval, ook in Spanje

Het Hooggerechtshof van Andalusië heeft besloten dat een val op weg naar een bar om er een snack (merienda) te nuttigen tijdens een pauze als arbeidsongeval moet worden beschouwd.

 

Een werkneemster in Málaga  kwam op 8 november 2016 om 18:15 uur ten val terwijl ze onderweg was naar een bar op zestig meter afstand van haar werkplek om een middagsnack (merendar) te nuttigen. De val leidde tot tijdelijke arbeidsongeschiktheid, en een onderzoek werd gestart. De uitkomst van dit onderzoek was dat er sprake was van een arbeidsongeval, die ten laste viel  van de verzekeringsmaatschappij Asepeyo.

 

De verzekeraar ging in beroep en voerde aan dat het vermoeden van een arbeidsongeval vereist dat het plaatsvindt op de plaats en tijd van het werk, maar niet op straat wanneer de werknemer met geen enkele activiteit is belast. De sociale rechtbank nummer 1 van Malaga verwierp de claim en stelde dat "het ongeval plaatsvond op het werk, in de pauze van een half uur die door de collectieve overeenkomst wordt geclassificeerd als werktijd."

De betrokken verzekeraar stapte naar het Hooggerechtshof om te vragen de leer te verenigen omdat, naar haar mening, het Hooggerechtshof van Asturië een uitspraak had gedaan waarin in een soortgelijke zaak tot een andere conclusie werd gekomen. Het Hooggerechtshof van Andalusië heeft de eerste beslissing bevestigd. De magistraten hebben uitgelegd dat de omstandigheden rond de zaak aantonen dat het ongeval tijdens de werktijd gebeurde waarover de werknemer beschikte “om weer op krachten te komen" (“para reponer fuerzas”). Daarbij maakt het volgens de magistraten niet uit of dat buiten de werkplek gebeurt of binnen het bedrijf. "Hun vertrek uit het werkplek (...) moet worden begrepen als een normale activiteit van het beroepsleven die niet zou hebben plaatsgevonden als ze geen diensten zouden verlenen”.

 

Ook in België is er een soortgelijke regelgeving. Het blijft in individuele dossiers moeilijk te zeggen of een ongeval zal worden aanvaard, want noch de preventieadviseur, noch de werkgever, noch de persoon die het ongeval aangeeft, beslist of het al dan niet wordt aanvaard. De wetsverzekeraar neemt deze beslissing. Maar het nuttigen van een maaltijd op een andere plaats tijdens de middagpauze valt onder het begrip weg naar en van het werk (art. 8 §2 van de Arbeidsongevallenwet van 10 april 1971). Het gaat daarbij om het traject “van de plaats waar de werknemer werkt … naar de plaats waar hij zijn eetmaal neemt of het zich aanschaft, en omgekeerd”.

 

 

Bron

El Supremo fija que una caída de camino al bar para merendar en horario de trabajo es un accidente laboral https://www.laopiniondemalaga.es/malaga/2023/02/27/supremo-fija-caida-camino-bar-accidente-laboral-83780521.html

Caerse yendo al bar a desayunar en un descanso del trabajo cuenta como accidente laboral https://www.eldiario.es/andalucia/economia/caerse-yendo-bar-desayunar-descanso-trabajo-cuenta-accidente-laboral_1_9988922.html

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal