Doorgaan naar hoofdcontent

Prepensioen bouw op 56 jaar

Een tijd geleden heb ik bericht over het prepensioen bouw. Dat was nog niet in orde, waardoor 56-jarige bouwvakkers nog niet met prepensioen konden gaan. Nu is dat dus wel terug geregeld. De CAO is verlengd voor 2 jaar. Een uittreksel hieruit (ik ga niet de hele rimram zitten overtypen):
"...Verlenging van alle bestaande CAO-teksten met toepassing van de bepalingen van het generatiepact betreffende de beroepsloopbaan. Zij die een beroepsloopbaan van 40 jaar kunnen voorleggen nadat zij worden ontslagen, kunnen ongeacht hun leeftijd, op brugpensioen gaan. De sectorale anciënniteit wordt toegepast op alle stelsels."
En hier wordt het dus echt interessant:
"De regeling brugpensioen vanaf 56 jaar voor ongeschikten wordt verlengd voor 2 jaren. De Raad van Bestuur van het FBZ werkt de modaliteiten uit van een sectorale alarmbelprocedure. Deze procedure is een meetinstrument waarbij de uitstroom op 56 vergeleken wordt met de uitstroom op 58, gedurende de looptijd van deze CAO.
Bovendien moet de attestering van de ongeschiktheid steeds gebeuren door de arbeidsgeneesheer van de onderneming en gebeurt vóór iedere andere stap in de procedure..."
Dat laatste: pff. Net alsof een arbeidsgeneesheer moeilijk gaat zitten doen wanneer een bouwvakker voor zijn brugpensioen afkomt. Drie werknemers in de wachtzaal. Administratie staat een maand achter. Dan ga je zitten bestuderen of deze 56-jarige man met artrose dat werk inderdaad niet meer aankan, dan wel nog twee jaartjes langer zal meegaan. Uitleggen aan de werknemer die voor je zit waarom je zijn wens niet inwilligt. Uitleggen aan de huisarts waarom je tegen zijn beslissing ingaat. Uitleggen aan de werkgever waarom je hem nog twee jaar gaat opzadelen met deze oudere, vanaf dan onwillige werknemer. O ja, ik zie het zo gebeuren.
Meer waarschijnlijk lijkt me: alle papieren in orde? Waar is mijn stempel... ka-tsjoem! veel plezier met je pensioen.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...