Doorgaan naar hoofdcontent

Betonnen pap en veenbessensap

Een lange tijd geleden, toen ik nog in het lager onderwijs zat, kregen we van onze leraar “meester Crabbé” een boek met verzen en gedichten. Elke week moesten we hieruit een tekst memoriseren, en dan voor de klas voordragen. Dat is nooit echt mijn ding geweest, maar om de een of andere reden is er een gedicht dat haast een kwarteeuw later nog steeds in mijn geheugen gegrift staat.

Er was eens een professor
Die at betonnen pap.
Dat deed hij niet uit honger,
Maar voor de wetenschap.
Zijn vrouw stond luid te huilen
En riep bij iedre hap:
“Ach, Hendrik, neem tenminste
Een beetje bessensap”.

Ja, het is een veeg teken van ouderdom, wanneer iemand teksten uit zijn jeugd begint te declameren. Maar ik moest onwillekeurig aan dit gedicht van Daan Zonderland denken, toen ik wat info over veenbessensap ging opzoeken. En vandaar, naarstige lezer, dat u verblijd wordt met deze korte bloemlezing uit mijn roemrijk verleden. Ahum.


Maar nu terzake. Regelmatig veenbessensap drinken, vermindert de kans op herhaalde urineweginfecties.


In 2001 bvb. werd in Finland een uitgebreid onderzoek uitgevoerd. Het liep gedurende 1 jaar. Een groep van 150 vrouwen met urineweginfecties werkte hieraan mee. Een eerste groep kreeg dagelijks 50 ml veenbesconcentraat, een tweede groep dagelijks 100 ml lactobaccillus-drankje en een derde groep kreeg niets. Na 6 maanden was de kans op herinfectie meer dan gehalveerd in de veenbessengroep, de lactobacillusdrankjes daarentegen hadden geen effect.

Maar één onderzoek zegt op zich nog niet zo veel. Als de test niet volgens correcte, wetenschappelijke principes wordt uitgevoerd, kun je tot totaal verkeerde conclusies komen. Maar gelukkig zijn er de Cochrane reviews.

De term “Cochrane review” is in de geneeskunde een wereldvermaard begrip. Het is een publicatie door de Cochrane collaboration. Dit instituut tracht belangrijke vragen in de geneeskunde te beantwoorden via evidence-based medicine. Daartoe maken de leden van het instituut gebruik van een meta-analyse van gecontroleerde klinische onderzoeken. Wat houdt dit in? Ze gaan zoveel mogelijk onderzoeken over een bepaald onderwerp verzamelen. Ze kijken of ze goed zijn uitgevoerd; sommige onderzoeksmethoden slaan namelijk nergens op, de waarde van die resultaten is nul. Van alle artikels die overblijven, gaan ze kijken wat de uiteindelijke conclusie van al die onderzoeken is. Zo heeft onlangs een meta-analyse van alle onderzoeken over homeopathie, waar alle “junk”-artikelen uit geweerd waren, nog maar eens bewezen dat het uitsluitend een placebo-effect betreft. Maar dat terzijde.

Een maand geleden is een Cochrane review verschenen over het effect van veenbessensap op urineweginfecties. De onderzoekers hebben besloten dat er enige evidentie is van een positief effect bij vrouwen met terugkerende urineweginfecties. Het effect bij andere groepen is minder duidelijk. Het was ook niet duidelijk wat de optimale dosis is, of de beste manier van toediening (sap, tabletten of capsules).

Dus om te besluiten: Ik kan aanbevelen om regelmatig veenbessensap te drinken indien je gevoelig bent aan urineweginfecties. Het is gemakkelijk te verkrijgen en is een goed alternatief voor antibiotica en andere medicatie. Over de curatieve effectiviteit ervan bij het eten van betonnen pap, kan ik me evenwel niet uitspreken.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal