Doorgaan naar hoofdcontent

Rokende printers

Verleden vrijdag is in Het Laatste Nieuws een artikel verschenen, waarin staat dat printers even schadelijk zijn als sigaretten. Uit een Australisch onderzoek zou blijken dat kantoorprinters evenveel fijne stofdeeltjes uitstoten als een sigaret. Nieuws heet van de naald!

Nou ja, heet van de naald... Ik heb het in augustus van vorig jaar al gehad over dat onderzoek, in ben je belaserd. En in tussentijd heb ik eens de moeite gedaan om het artikel zelf door te nemen. En wat blijkt: die uitspraak "even schadelijk als een sigaret" moet toch met een flinke korrel zout genomen worden.
Ze hebben in dat onderzoek dus 62 laserprinters bestudeerd. Ongeveer 60% stootte géén ultrafijn stof uit. En van de 40% die dat wél deed, was er maar 27% waarbij dat niveau relatief hoog lag. Van alle 62 laserprinters, was de hoogste waarde 1,6 x 1011 deeltjes per minuut, wat in de buurt ligt van het roken van een sigaret (hierbij wordt 1,91 x 1011 deeltjes per minuut uitgestoten). Die hoogste meting lag ook een stuk hoger dan de tweede in de rij, zijnde 0,9 x 1011 deeltjes per minuut, en de derde was wederom een stuk lager.
Veel hing ook af van het type printer, de leeftijd van de printcartridge, en natuurlijk (vooral) hoeveel er mee geprint werd.
En dan waren er nog omgevingsfactoren, die veel verschil uitmaakten tussen de metingen. De concentratie van fijn stof in de buitenomgeving bvb., of hoeveel mensen er langs de printers liepen, met windverplaatsing tot gevolg.

Om te besluiten: beweren dat laserprinters even schadelijk zijn als sigaretten, is een onjuiste, misleidende uitspraak.

Populaire posts van deze blog

Nieuwe nieuwsbrief: Wijs op Werk

Update juli 2026 - de nieuwsbrief heet nu Wijs op Werk Wat hieronder staat is nog altijd juist, alleen de naam en de plek zijn veranderd. De nieuwsbrief verschijnt vanaf nu als Wijs op Werk , met een eigen website: wijsopwerk.be . Waarom de naamswissel? "Werk" dekt beter waar het over gaat: welzijn, preventie, verzuim- en re-integratiebeleid, wetgeving, en wat AI daar concreet mee doet. Wekelijks, met daarbij een persoonlijk essay dat alleen in de eigen nieuwsbrief verschijnt. Alle edities en alle artikels staan voortaan op wijsopwerk.be . Inschrijven kan daar rechtstreeks: wijsopwerk.be/nieuwsbrief . -- Juli 2025 Sinds kort heb ik op LinkedIn een nieuwsbrief gelanceerd: Wegwijs in welzijn. Daarin bundel ik wekelijks de artikels die ik publiceer over welzijn, preventie en arbeidsgezondheid. De reden? Er verschijnt zoveel informatie, wetswijzigingen en opinies dat het soms moeilijk is om het overzicht te bewaren. Met deze nieuwsbrief wil ik alles bundelen en gestructureerd ...

Nieuwe artikels

Ik ben nog aan het overwegen hoe ik mijn publicaties op lange termijn ga aanpakken—of ik verder werk aan mijn blog, artikels zowel op LinkedIn als hier blijf delen, een onderscheid maak op basis van onderwerp, of een andere richting insla. Voorlopig kan je al mijn nieuwe artikels terugvinden op mijn LinkedInpagina via deze link: https://www.linkedin.com/in/edelhartkempeneers/recent-activity/articles/ .

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...