Doorgaan naar hoofdcontent

Stralingshoofdpijn

Lang geleden volgde ik de consultatie Beroepsziekten - Longtoxicologie - Astma van prof. dr. Nemery in het UZ Gasthuisberg te Leuven op. Hier kwamen meestal mensen met beroepsmatige aandoeningen consulteren, maar ook wel mensen met aandoeningen door omgevingsfactoren. Deze groep vormde een minderheid, maar vaak waren juist deze casussen de meest interessante. Ik ga hierover nu niet uitgebreid verhalen.


Maar vanmorgen, bij het lezen van een artikel, moest ik aan een welbepaalde patiënt uit deze onderzoekspopulatie terugdenken. Die klaagde over uitgesproken kloppende hoofdpijn. Tot dusver niets bijzonders. Maar hij beweerde dat hij de oorzaak ervan kende: de straling van telefoonmasten. De man had ook een heel pakket van documentatie bij: kranteartikels, artikels, een heus boek over de gevaren van elektromagnetische straling.
De man had dus elke avond barstende, stekende, kloppende hoofdpijn. Hij woonde op een van de bovenste verdiepingen van een appartementsgebouw, en op het dak ervan prijkte, jawel, een grote gsm-antennemast. Er waren al uitgebreide tests uitgevoerd, bloedafnames, hersenscans, en niets van dat alles had een afwijking aan het licht gebracht. Maar de man was, geruggensteund door al de bewijzen uit de artikels, heilig overtuigd van zijn gelijk. En ik moet toegeven, hij was overtuigend. Maar toen deed hij een uitgebreid verhaal, over hoe hij op zijn gemak van een kopje koffie aan het genieten was op een zonovergoten terras, tot hij plots - o wee - een antennemast in de nabijheid van het cafeetje ontwaarde. En terstond werd hij geplaagd door invaliderende hoofdpijn. Post hoc ergo propter hoc (deze Latijnse uitspraak, "na dit, dus vanwege dit", heb ik er eigenlijk enkel bijgezet om sjiek te doen).
Er zijn nog enkelblindtesten uitgevoerd om het verband van de elektromagnetische straling en zijn hoofdpijn te evalueren: de man werd in één lokaal gezet, de onderzoeker in een lokaal ernaast. Een bron van elektromagnetische straling werd naast de man geplaatst. De onderzoeker schakelde het apparaat aan en uit, en de man moest aangeven wanneer hij hoofdpijn had. Gelukkig voor de mensheid, maar helaas voor de man was de test negatief. Zijn hoofdpijn werd niet uitgelokt door elektromagnetische straling. Ook helaas voor ons eigenlijk, want dat zou pas een knaller van een artikel geweest zijn.


Bon, vandaag las ik dus een artikel over mogelijke gezondheidsrisico's door de elektromagnetische straling van gsm's. Het gezondheidsrisico zou groter zijn dan roken of asbest! Het gebruik van gsm's gedurende 10 jaar of meer zou de kans op hersentumoren meer dan verdubbelen.
Tot nu toe heb ik dat altijd afgedaan als flauwekul, ik geef het grif toe, omwille van de hypochonder met hoofdpijn en ook omdat de onderzoeken nooit echt sluitende bewijzen hebben gegeven. Maar nu...
Begrijp me niet verkeerd, er is nog steeds geen conclusief bewijs pro of contra (daar ben ik weer met mijn Latijn), dat het houden van een gsm tegen het oor de kans op hersentumoren verhoogt. Maar binnenkort ga ik misschien toch eens zoeken naar zo een bluetooth hoofdsetje, om mijn blootstelling aan EM-straling wat te verminderen.


Just in case.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal