Doorgaan naar hoofdcontent

De koehandel

Ik wil vermijden dat mijn blog te sarcastisch van toon wordt, zoals in mijn vorig artikel al het geval was. Maar wanneer je met lede ogen moet toekijken hoe de financiering van preventie gebruikt wordt als pasmunt voor de brugpensioenen, dan doet je dat toch wel wat. Zeker wanneer de totaalimpact op de totale loonkost toch al zo klein is, en wanneer goed onderbouwde studies telkens aantonen dat preventie op lange termijn duidelijk kostenbesparend werkt.


Kijk, ik ben een van de eersten om te zeggen dat de preventiediensten nood hebben aan vernieuwing. Al haast 20 jaar zien we het aantal arbeidsgeneesheren slinken, waardoor de dienstverlening steeds verder achterwege blijft.

Daarom zag ik nog wel een elegantie in het nieuwe KB van 2014. Hierin zag ik een evolutie weg van het hersendodende bandwerk met tal van gezonde werknemers die weer voor een jaar geschikt voor de dienst werden gesteld, en meer naar gerichte en nuttige onderzoeken op basis van effectieve risico's.

Het Fonds voor de Beroepsziekten heeft onlangs met hun onderzoek naar neuskankers in de houtsector nog aangetoond dat je met screenings op basis van eenvoudige vragenlijsten een zinvolle eerstelijns identificatie kunt doen.

Ik zie voor de arbeidsgeneesheer van de toekomst dan ook een taak weggelegd in de begeleiding van zieke werknemers naar een succesvolle re-integratie, en in de preventie van burn-out en andere psychosociale aandoeningen ten gevolge van werkstress. Dit werd in de recente wetgeving ook effectief beschreven als ambitieuze nieuwe doelstellingen voor de externe preventiediensten in België.

Maar er wordt momenteel enkel op de korte termijn gekeken, naar de "fast buck". Nu de details toch al aan de personeelsleden van de verschillende externe diensten zijn uitgelegd, kan ik het hier ook wel meegeven.

In plaats van twee komen er vijf tarieven, met als hoofddoel een vermindering van 10% van de totale bijdragen. De bijdragen van de werknemers worden opgedeeld afhankelijk van hoe lang ze aanwezig zijn op een jaar. Als de nieuwe berekening minder zal kosten, gaat het op 1 januari 2016 al in voege; kost het meer, dan pas twee jaar daarna.

Met al dit knotwerk houdt men geen rekening met de toch precaire financiële balansen van de externe diensten, en de gevolgen voor de tewerkstelling van hun werknemers. Enfin, met een omzet die plots met 20% kan gaan zakken, zullen de diensten ook 20% minder dienstverlening kunnen geven. En dan kan men klagen dat we ons werk niet doen, met de vraag wat dan eigenlijk nog de meerwaarde is van een externe dienst. Dus waarom schaffen we de hele reutemeteut niet helemaal af?

Misschien - hopelijk - zal het allemaal zo'n vaart wel niet lopen. Maar ik vind het wel een gevaarlijk pad, dat men nu gekozen heeft om te bewandelen.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal