Doorgaan naar hoofdcontent

Slechtnieuwsgesprekken

Je gaat sterven. Misschien vandaag nog, misschien pas binnen 100 jaar, maar vroeg of laat zal het zover zijn. Dit is een waarheid die niet altijd even gemakkelijk valt, zeker wanneer de verwachte einddatum eerder in de nabije toekomst ligt. Ook artsen hebben er moeilijkheden mee om dit te communiceren naar hun patiënt of diens aanverwanten. Hierover is eergisteren een interessant artikel verschenen in de New York Times.

Ik kan hier inkomen. Toen ik als vers afgestudeerde arts voor mijn werk op de afdeling beroepsziekten een patiënt met een mesothelioom bevroeg over zijn beroepsgeschiedenis, was ik ook ontwijkend over zijn vragen over de overlevingskans (die was - toen althans - nul). Laat zijn behandelende arts het die arme man maar voorzichtig zeggen, dacht ik; wie ben ik om zijn (valse) hoop definitief de kop in te drukken. Maar misschien heeft zijn behandelende arts het ook niet durven zeggen, en heeft de zelfstandige dakwerker niet de kans gehad om alles op een waardige manier af te sluiten.

Een recent overleden collega-arts was zich volledig bewust van zijn prognose, en heeft zijn resterende maanden op het gemak alles netjes opgeruimd en in orde gebracht; "Ik laat geen losse veter achter", zei hij me toen ik hem nog eens belde (wat ik veel te weinig heb gedaan). Ik krijg nog steeds een krop in mijn keel van die uitspraak. Maar doordat hij zich geen illusies maakte over zijn levensverwachtingen, kon hij vrede vinden met zijn einde. En heeft hij zijn vertrek ook voor zijn nabestaanden ietsjes lichter gemaakt om te moeten dragen.


Recent is een gynaecologe veroordeeld, die tegenover een van haar patiëntes verzweeg dat ze aan baarmoederhalskanker leed, en zo haar dood veroorzaakte. Haar juridische verdediging is, dat ze het niet aankon om het negatieve nieuws te vertellen.

Ik heb daar mijn bedenkingen bij.

Toen de diagnose van cervixkanker het eerst werd gesteld via een uitstrijkje in 2005 en dan nog eens in 2007, was er nog tijd zat om via een operatieve ingreep de zaak op te lossen; dat heeft de rechtbank al "met zekerheid" gesteld op basis van expertenadvies. Misschien was er zelfs nog tijd in 2009, toen de gynaecologe het opnieuw naliet om het negatieve nieuws te brengen.

Het lijkt me veel waarschijnlijker dat ze de eerste twee resultaten niet heeft gezien door een administratieve onachtzaamheid. Misschien kwam ze hier pas vier of vijf jaar later op uit. En heeft dan getracht om deze ernstige beroepsfout te verdoezelen.

En kijk, zelfs de medische beroepsmisser kan ik nog begrijpen. Vergissen is menselijk. Dat het tot twee  maal toe bij dezelfde patiënt gebeurt, kan er al moeilijk in, maar het zou nog steeds een statistisch (verschrikkelijk onwaarschijnlijke) dubbele fout kunnen zijn; vergeten het resultaat na te kijken vooraleer het in het dossier wordt geplaatst; een verkeerde klassering, whatever.

Wat het verbergen van medische missers betreft: dat is een ziekte van het systeem, waar ik het in een recent blogartikel nog over heb gehad. Erg, erger, ergst: de eerste actie zoekt de weg van de minste weerstand, leidt tot nieuwe consequenties die waaruit weer andere acties voortvloeien, en uiteindelijk komt men uit op het verzwijgen van mogelijk alsnog levensreddende informatie en schriftvervalsing. De gevolgen voor een individuele carrière en voor de eigenwaarde kunnen dermate ingrijpend zijn, dat men zich aan alle strohalmen vastklampt.

Dus alles nog tot daar aan toe.

Maar. Wanneer de waarheid dan toch aan het licht komt? Geef dan gewoon de opstapeling van medische missers toe, en leg uit op welke gruwelijke wijze dit alles is kunnen escaleren, opdat collega's artsen gelijkaardige fouten kunnen vermijden.

Maar kom alstublieft niet aan met een bullshit verhaal dat je het niet aankon om het nieuws te brengen, omdat je "met een vermijdingspathologie kampte".

Populaire posts van deze blog

Cyanide

En nog eens een strikt arbeidsgeneeskundig blogartikel. Een van de aan mij toegewezen bedrijven heeft informatie gevraagd over cyanides. Redelijk gespecialiseerde informatie wellicht, maar relevant voor bedrijven die met blauwzuur werken. En om collega's arbeidsgeneesheren en preventieadviseurs het opzoekwerk te besparen, maak ik de tekst ook maar publiek. --- CYANIDE 1. Fysische en chemische eigenschappen HCN Heerlijk verfrissend... eh, ruik ik amandelen? HCN is een kleurloze vloeistof of kleurloos gas met de karakteristieke geur van bittere amandelen. HCN gas en vloeistof zijn mengbaar met water en oplosbaar in ethanol en ether. Het kook- en smeltpunt van HCN zijn respectievelijk 25,70°C en -13,24°C. HCN wordt gebruikt als ontsmettings- of desinfectiemiddel, of in chemische syntheses. NaCN en KCN De zouten NaCN en KCN zijn witte, kristallijne vaste stoffen met een lichte amandelgeur. Het smeltpunt van NaCN is 560°C en van KCN 620-635°C. KCN is goed oplosbaar i

Is maté oké?

Maté is een infusie van yerba maté bladeren in heet water. Het lijkt nog het meeste op thee, en wordt in de Zuid-Amerikaanse landen ook in plaats hiervan en in plaats van koffie gedronken. Eeuwenoud symbool van gezondheid en vriendschap, is deze drank er hét sociale bindmiddel. Maté is ook in de lage landen verkrijgbaar, in kruidenwinkels maar ook in grootwarenhuizen. En het heeft een afzetmarkt. Niet alleen bij inwijkelingen uit Zuid-Amerika. Maté wordt, naast groene thee, namelijk ook aanbevolen als hulpmiddel bij afvallen. Op een relatief bekende website staat maté geklasseerd onder "planten zonder risico", "... U kunt ook rechtstreeks thee van maté of groene thee nemen: gemakkelijk te vinden en veelvuldig gebruikt ..." Tal van dieetwebsites raden ook maté aan, omwille van tal van redenen: naast bijkomend gewichtsverlies, heeft het een beschermend effect op het hart. Het doet de slechte cholesterol dalen en beschermt tegen beschadigingen van het DNA. Het h

Artificiële intelligentie op het werk: voorbeeld van een nuttige toepassing voor de preventieadviseurs

Het is moeilijk om specifieke voorspellingen te doen over wat er de komende jaren belangrijk zal zijn op het vlak van preventie op het werk in België, omdat dit afhankelijk is van verschillende factoren zoals de ontwikkelingen op het gebied van technologie, wetgeving en economie. Het is wel waarschijnlijk dat artificiële intelligentie een belangrijke rol zal spelen. EU-OSHA en Eurofound hebben recent rapporten gepubliceerd over hoe AI de arbeidsomstandigheden kan beïnvloeden. Ook zal de nieuwe campagne van EU-OSHA voor 2023-2025 focussen op nieuwe digitale technologieën op het werk. Ik heb daar in de zomer van 2022 al een aantal artikelen aan besteed, en naar aanleiding hiervan heeft Ruben Baes van Amelior me gevraagd om er een workshop over te geven aan preventieadviseurs, wat ik met veel plezier ook heb gedaan. Het is echt een boeiend onderwerp, en mensen beseffen nog niet hoeveel ze nu al in contact komen met AI op het werk. Die suggesties die Outlook geeft om te antwoorden op een m