Doorgaan naar hoofdcontent

Stenen, knikkers en zand

Een professor toont aan zijn studenten een grote, lege bokaal. Zorgvuldig vult hij deze met grote stenen en vraagt vervolgens of er nog iets bij kan.

“Nee,” zeggen de nietsvermoedende studenten. Waarop de professor een zak met knikkers bovenhaalt, en die tussen de stenen laat rollen. Hij schudt de bokaal nog eens goed, tot er echt geen knikker meer bij past.

“Is het nu vol?” vraagt hij. Een aantal studenten hebben het nu wel door, en roepen luidkeels “Nee!”

De professor knikt bevestigend, en haalt een beker met zand boven, wat hij tussen de stenen en de knikkers laat glijden, tot het aan de nok gevuld is.
 
In een variant van het verhaal wordt dit ritueel nog aangevuld met een glas bier, dat zelfs bij een volledig gevulde bokaal nog steeds hierin geledigd kan worden.
 
 
Wat is nu de moraal van het verhaal?
 
 
De stenen zijn metaforen voor je belangrijke projecten. De knikkers zijn kleinere taken, die ook nog hun belang hebben, en het zand is de dagelijkse ruis à la Facebook, tv en soortgelijk tijdverdrijf.
 
Als je de bokaal eerst vult met het zand, zal je nooit de knikkers en de stenen in de bokaal krijgen. Zo ook met je taken en projecten. Dus bij het bepalen van je planning, moet je eerst tijd voorzien voor je belangrijkste prioriteiten. Hierbij moet je ook aan de lange termijn denken. Dit houdt dus ook in: tijd voor je gezin. Tijd voor sporten. Tijd voor het volgen van een cursus, waardoor je verder kan komen in het leven. Als je niet op voorhand al je planning vrijhoudt voor de belangrijke, maar niet altijd even dringende dingen in het leven, zal er altijd wel iets dringends of "leuks" tussenkomen, waardoor je nooit toekomt aan wat écht belangrijk is.
 
Als je daarentegen consistent je leven rond de belangrijke dingen inplant, dan vind je wel altijd nog voldoende gaatjes voor de knikkers en het zand in je leven.
 
 
Oh, en het glas bier? Wel, zelfs al is je bokaal al tot aan de nok gevuld met je belangrijke projecten, je dagdagelijkse taken en je ontspannend tijdverdrijf: je kunt altijd wel even tijd vinden om een pintje te gaan drinken met een goede vriend.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal