Het nieuwe KB Re-integratie: stand van zaken

Recent heeft Co-prev cijfers gepubliceerd op hun twitteraccount @Co_Prev over de re-integratietrajecten volgens het nieuwe KB Re-integratie.

Zeven van de elf diensten hebben hun cijfers gedeeld. Deze vertegenwoordigen 78% marktaandeel. Omgezet naar de ganse markt, zijn er in het eerste kwartaal ongeveer 2000 re-integratietrajecten opgestart. Hiervan zijn er al ongeveer 1050 beslissingen gerapporteerd; dit zijn dus adviezen van de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer op het Formulier voor Re-integratiebeoordeling (FRB).

Om nog even het geheugen op te frissen: de bedrijfsarts stelt bij een re-integratietraject na maximaal 40 werkdagen een advies op. Het FRB laat vijf mogelijkheden toe:

• A Kan op termijn het overeengekomen werk hervatten, en tussentijds aangepast of ander werk is mogelijk.
• B Kan op termijn het overeengekomen werk hervatten, en tussentijds aangepast of ander werk is niet mogelijk.
• C Definitief ongeschikt om het overeengekomen werk te hervatten, en aangepast of ander werk is mogelijk.
• D Definitief ongeschikt om het overeengekomen werk te hervatten, en aangepast of ander werk bij dezelfde werkgever is niet mogelijk.
• E Opstart traject is om medische redenen nog niet mogelijk.

Een tijdje terug heb ik een blogartikel aangemaakt, waarin ik aangaf hoe de werkgever en werknemer ook in het nieuwe KB in vijf eenvoudige stappen (spoiler alert: eigenlijk zelfs slechts vier) medische overmacht kunnen inroepen, met ontslag om medische redenen via optie D. En wat blijkt nu uit de cijfers? Dit systeem wordt ook effectief en masse toegepast.

In negen op de tien gevallen is het de werknemer (57%, en 2% via behandelende arts) of werkgever (32%) die een re-integratietraject aanvraagt. In zeven op de tien gevallen leidt dit tot optie D = onmiddellijk ontslag om medische redenen. En in de helft van de overige dossiers wordt optie C aangeduid. Dit laat nog steeds een ontslag om medische redenen toe, als de werkgever via een motivatieverslag aangeeft dat ze dit aangepast werk toch niet kunnen aanbieden.

Dit verrast me absoluut niet. Werknemers die willen en kunnen re-integreren in de onderneming, en werkgevers die een actief verzuim- en re-integratiebeleid voeren, hebben geen nood aan het KB. Dit kan en wordt nog steeds toegepast via telefonische contacten met de werknemer, bezoeken voorafgaand aan de werkhervatting en werkhervattingsonderzoeken van de werknemer met de bedrijfsarts, en een actieve begeleiding bij hervatting. Hiervoor is een re-integratietraject niet nodig, en geeft het enkel bijkomende paperassenmolen.

 

Een "officieel" re-integratietraject wordt dus enkel gebruikt wanneer het niet anders kan, met name bij een ontslag om medische redenen. Gevaar is natuurlijk dat hierdoor de perceptie ontstaat dat werkgevers onvoldoende aangepast werk aanbieden. Dat doen ze wel! Maar niet via de administratief belastende trajecten.

 

En werknemers en werkgevers die er niet voor openstaan, worden met het KB onvoldoende aangespoord tot actie.

Dus al de mooie voornemens van het nieuwe KB, om werknemers via deze wetgeving meer mogelijkheden te bieden tot re-integratie in de onderneming en om werkgevers meer te responsabiliseren in het aanbieden van aangepast werk? Not happening.