Doorgaan naar hoofdcontent

Zet het in je kalender

Recent zat ik in een gemodereerd debat over de vitaliteit van werknemers. Op het einde vroeg de moderator: “Als er één ding is dat jullie al als tip kunnen meegeven aan medewerkers om vitaliteit te stimuleren, wat zou die dan zijn?”

Ik gaf een behoorlijk lame antwoord, à la maak het smart = neem een concreet doel dat je wilt bereiken, maak het haalbaar, meetbaar en volg het op. Vervolgens gaf Luk Bosmans, top cardiocoach van Sportmed een veel beter advies, en ik dacht “shit, waarom heb ik dàt niet gezegd?” Maar geen zorgen, dan zet ik het wel alsnog op mijn blog.


“Zet het in je kalender,” zei Luk. “Want een doel zonder plan blijft slechts een wens.” En dat is een heel concreet en bruikbaar advies, dat ik zelf ook al toepas voor bijvoorbeeld mijn loopsessies.

Neem een concreet doel. Je gaat drie keer per week een fikse wandeling van een half uur maken. Prima! Maar daarmee ben je er nog niet. Wanneer ga je die wandeling maken? ’s Middags? ’s Avonds? Op welke dagen precies? Wat als het regent? Wat als je in de file zit? Wat als je het vergeet? 

Best is dat je het heel concreet maakt, en als afspraak in je agenda inplant. Dan heb je de grootste kans op succes. Zulk een plan kan het volgende zijn, ik zeg maar wat: “Ok, ik ga elke maandagavond en woensdagavond van 20u15 tot 20u45 wandelen, na het weerbericht. Elke zaterdag ga ik met mijn eega wandelen, na het ontbijt, dus van 9u00 tot 9u30.” Ok, perfect! Zet die tijdsblokken als terugkerende afspraken in je kalender.

Blijkt dat je volgende vrijdagavond naar een feestje gaat, en je de volgende dag waarschijnlijk tot 12u in je bed je roes gaat liggen uitslapen? Plan dan alvast de wandeling in de namiddag in, of de dag erop.

Kans dat je na het weerbericht in zombiemodus gaat blijven doorkijken naar “Thuis”, en pas bij het slapengaan aan je voorziene wandeling denkt? Koppel dan een alert aan je afspraak. Meestal volstaat een Pavloviaanse ping van je smartphone wel om je uit je sluimerstaat te krijgen. Blijf dan wel van je Facebookapp weg, of het is alsnog verkorven…

Dus maak het concreet, en plan een afspraak in met je gezondheid!

Populaire posts van deze blog

Bereken je kans op een hartinfarct

Met behulp van een aantal parameters kun je de statistische kans inschatten of je binnen de tien jaar zal overlijden aan een hart- of vaatziekte.     De SCORE-tabel is niet nieuw. Het is een internationaal erkend werkmiddel dat op basis van het geslacht, de leeftijd, de systolische bloeddruk, het rookgedrag en de verhouding van totaal cholesterol op HDL-cholesterol in één overzichtelijk geheel de kans weergeeft dat je sterft aan een hartinfarct of een beroerte. De getallen worden onderverdeeld in drie categorieën: Groen: Laag risico, minder dan 5% kans om binnen de tien jaar de wormen te voeren Oranje: Matig risico, 5 à 9% kans om binnen de tien jaar de pijp aan Maarten te geven Rood: Hoog risico, 10% of meer kans om binnen de tien jaar aan de verkeerde kant van het gras te gaan liggen Het is en blijft uiteraard slechts een ruwe inschatting. Als je suikerziekte hebt, moet je al niet beginnen met de tabel. Ga dan maar uit van een ernstig verhoogd ris...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...

Organic Dust Toxic Syndrome (ODTS)

De term Organic Dust Toxic Syndrome werd voor het eerst in 1985 gebruikt. De aandoening, die is gekenmerkt door griepachtige verschijnselen, geeft doorgaans geen blijvende schade.   ODTS? Toxische inhalatiekoorts veroorzaakt door een plotse blootstelling aan hoge dosissen organisch stof werd al in de jaren 70 in de medische literatuur beschreven. Op een symposium in 1985 werd voor het eerst de term Organic Dust Toxic Syndrome (oftewel Toxisch Organisch Stof Syndroom) geopperd. De aandoening is gekenmerkt door griepachtige verschijnselen met soms ook klachten van de longen die één tot vijf dagen aanhouden, en geeft doorgaans geen blijvende schade. Oorzaak ODTS kan optreden in allerlei werksituaties en beroepen met blootstelling aan organisch stof (zie kader). ODTS wordt veroorzaakt door een plotse en hoge blootstelling aan stof van organische oorsprong dat grote hoeveelheden bacteriën en/of schimmels bevat. De bacteriën bevatten endotoxinen, en de schimmels mycotoxinen ...