Doorgaan naar hoofdcontent

Enkele korte tips om je inkomende mails te beheren


In "Deep Work:Rules for Focused Success in a Distracted World" argumenteert Cal Newport dat je minder bereikbaar moet zijn. Dat was voor mij een eye-opener, met tal van nuttige adviezen die ik tot dusver echter niet echt heb toegepast. Maar ik ben eraan aan het werken.


Ik antwoord snel op mails. Het is voor mij op zich ook de meeste efficiënte manier om mijn inbox op te kuisen: ik lees een mail, en reageer vaak direct. Het is een van de basisprincipes van David Allen's Getting Things Done: wanneer het minder dan twee minuten kost, doe het onmiddellijk. Want anders verlies je meer tijd omdat je later opnieuw die mail moet bekijken.

Waar David niet aan gedacht heeft*, is dat je hierdoor een reputatie opbouwt. Bij een dringende vraag of wanneer iets misschien wat teveel tijd gaat kosten als je het zelf zou opzoeken, stuurt men nu nogal eens de vraag door naar mij. Zeker de laatste weken is mijn mailbox aan het ontsporen; ik kan snel lezen maar 250 tot 300 mails per dag is ook voor mij teveel, zeker gezien ik vaak in meetings zit.

Ok, concrete acties:
  • Inperken. Sinds kort probeer ik dus niet vóór 8u noch na 18u mijn mails te bekijken. Dit blijkt moeilijker dan verwacht, maar ik werk eraan. Je zou ook enkel op een beperkt aantal tijdstippen per dag je mailbox mogen bekijken, maar dat is momenteel niet direct haalbaar.
  • Filteren. Ik heb een filter ingesteld die mails met mij in CC in een aparte map zetten; deze bekijk ik pas later in de week, en heel diagonaal. Probleem hierbij is wel dat niet iedereen de mailetiquette volgt: ik krijg regelmatig mails in cc, met  een vraag of opdracht. Richtlijn is dat, wanneer je een directe vraag aan iemand stelt of een actie verwacht, je die persoon in "To" zet. De "CC" is bedoeld om iemand in the loop te houden.  Regelmatige zondaars heb ik deze feedback al gegeven.
  • Delegeren. Je kent misschien de zinsnede "Moet ik dit nu doen?" waarbij je afwisselend de klemtoon op elk woord in de zin plaatst. Wel, hier is de vraag: "Moet IK dit nu doen?" Indien niet, verwijs ik door. Wederom, niet eenvoudig voor mij; ik ben geneigd om op elke vraag waarop ik het antwoord ken, ook een antwoord te geven; een beetje zoals de man aan de information desk uit Airplane 2. It kills me to do it, maar telkens een half minuutje werk tikt op den duur toch ook aan tot meerdere uren per dag; het mes erin dus.

Dit is ook weer een kwartier schrijven; zal ik het direct omzetten tot een blogartikel. Misschien ga ik het een volgende keer ook hebben over de concrete acties die ik genomen heb om de 20-30 telefoons en meerdere voicemails per dag wat in te perken. Wellicht kan het ook jou helpen om je innerlijke rust te herwinnen :-).

* Ok, fair's fair: hij heeft ook wel aangegeven dat je zoveel mogelijk moet delegeren.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...