Doorgaan naar hoofdcontent

Zullen vakantiejobs nog mogen?

Het SARS-CoV-2-virus wordt geklasseerd in biologische agentia groep 3. Afhankelijk van wanneer dit officieel gepubliceerd wordt in het Belgisch Staatsblad, zal dit ook impact hebben op de vakantiejobs deze zomer. Want biologische agentia groep 3 en 4 behoren tot de verboden werkzaamheden voor jongeren.



Momenteel staan de coronavirussen al vermeld in het KB Biologische agentia, onder risicogroep 2. Er was al een advies van de Belgian Biosafety Server (BBS) en de dienst Welzijn op het Werk van de FOD WASO om het SARS-CoV-2 virus te classificeren onder risicogroep 3, ik heb daar op 20 april nog een artikel over gemaakt voor Kluwer.

De Europese Commissie heeft nu een nieuwe richtlijn opgesteld die 24 juni van kracht wordt. Hierin wordt het SARS-CoV-2-virus geclassificeerd onder de risicogroep 3. De lidstaten hebben tot 24 november om hun eigen wetgeving aan te passen. 


Jobstudenten of studenten-werknemers worden volgens de welzijnswetgeving ook beschouwd als jongeren (categorie e). Zij mogen niet blootgesteld worden aan (onder meer) biologische agentia groep 3 en 4. 

Er zijn uitzonderingen mogelijk op deze verboden activiteiten. Hiervoor moet dan wel voldaan zijn aan vijf voorwaarden:
  • De jobstudent is minstens 18 jaar oud
  • De studierichting stemt overeen met de werkzaamheden die eigenlijk verboden zijn
  • De werkgever treft de nodige preventiemaatregelen
  • De activiteiten vinden plaats in het bijzijn van een ervaren werknemer
  • Het advies van het comité en de preventieadviseur wordt gevraagd

Wat houdt dit alles nu concreet in? 

Je kunt argumenteren dat dit risico eigenlijk enkel van toepassing is bij werknemers die vanuit hun functie een verhoogd risico op contact met het SARS-CoV-2-virus hebben. Bijvoorbeeld ziekenhuismedewerkers, of werknemers in woonzorgcentra. 

Of in het verlengde ervan, brandweerlieden of ambulanciers - zeker nu Fedris ook hen erkent voor aanvragen van beroepsziekte hiervoor. 

Fedris voorziet een nieuwe uitbreiding, naar ook werknemers in essentiële sectoren die actief zijn gebleven in de periode van 16 maart tot 17 mei. 

Dus dan zouden ook werknemers in grootwarenhuizen dit risico toegewezen moeten krijgen - maar misschien ook niet, want je kunt argumenteren (zoals Fedris doet met haar datumbepaling) dat na 17 mei het risico "niet meer zo hoog" is, en dus niet meer van toepassing. 
Maar dat is een zeer indicatieve interpretatie, ik zou niet de advocaat willen zijn die dat juridisch moet verdedigen.


Als het risico wél van toepassing is/blijft voor jobstudenten die contact met het publiek hebben, dan zouden bijvoorbeeld horeca-uitbaters of grootwarenhuizen dus geen jobstudenten meer mogen aanstellen. 

Behàlve jobstudenten die toevallig ook studenten geneeskunde of verpleegkunde zijn.
Want die volgen een studierichting die overeenstemt met de werkzaamheden die eigenlijk verboden zijn.

Ja, het zal een interessante discussie worden.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...