Doorgaan naar hoofdcontent

Het belangrijkste woord

Wat is voor jou het belangrijkste woord? Het woord dat, wanneer je het hoort, steevast een reactie bij je uitlokt. Dat je gegarandeerd oppikt in een gesprek, ook al ben je er met je aandacht niet bij. Dat zowel op een bewust als onbewust niveau heel sterk met je resoneert, waar je je ook op emotioneel vlak sterk verbonden mee voelt. Voordat je verder leest, denk er eens goed over na. 


Nee, het is niet zoiets als "liefde", "geluk" of "vrede". En ook niet "bedankt" (ook al moet ik eraan toevoegen dat dit woord inderdaad best belangrijk is). Het is ook geen schuttingswoord zoals "fuck" of "godverdomme", of een alarmwoord zoals "brand!" of "hatsjie!" (😉). Out of ideas?

Het is je eigen voornaam.

Dit is niet mijn persoonlijke mening; het is een feit, gestaafd door uitgebreid wetenschappelijk onderzoek. Het horen van je eigen voornaam doet iets met je. Zelfs in een rumoerige zaal, zelfs wanneer je heel geconcentreerd in een ander gesprek betrokken bent: iemand roept je naam, en je brein pikt het automatisch en moeiteloos op uit de ruis. Je eigen naam is voor jou het belangrijkste woord dat er bestaat.

Dat geldt ook voor het lezen van je naam. En nu kom ik aan het punt dat ik hier wil maken. Onlangs nog zag ik een mailcommunicatie passeren waarin de voornaam van de geadresseerde verkeerd geschreven was. Er zijn nog verzachtende omstandigheden voor een typfout, maar dergelijke spellingsfouten gebeuren in mijn ervaring nogal eens bij mensen met een ongebruikelijke of een iets anders dan doorgaans geschreven naam. Met een i in plaats van een y, bijvoorbeeld.

En full disclosure, ik heb ook al eens "Nikki" geschreven aan een Niki, en "Wendy" aan een Wendie. Waarop ik me wel heb gecorrigeerd, toen het me vervolgens opviel. Ja, ik spam die persoon dan met een extra mail, enkel om iets te zeggen à la "eh, ik bedoel natuurlijk Wendie, niet Wendy". Want dat woord is het belangrijkste woord in de mail, het is dus een fout die ik niet wil laten staan.

Nu, een drama is het natuurlijk ook weer niet. Mij overkomt het ook wel eens, "Edelaert" bijvoorbeeld, of "Edhelhart". En het is ook niet zo dat ik dan full Hulk ga. Maar het ergert me wel een beetje. De correcte schrijfwijze van mijn naam zie je in het mailadres, welke excuus heb je dan om die verkeerd te schrijven, zeker wanneer dat meerdere keren gebeurt? Dus ja, zelf let ik daar wel op, het vergt ook weer geen grote krachtinspanning hé.

Ik wil dus maar meegeven als tip: wanneer je iemand een mail stuurt, let je er best op dat je diens naam correct schrijft. Dat is een elementaire beleefdheid. Een fout zal zeker niet doelbewust zijn, het zal eerder slordigheid zijn, maar hoe dan ook geef je daarmee de ongeschreven boodschap: "Jij bent voor mij niet belangrijk".

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...