Doorgaan naar hoofdcontent

Groener gras

Anderhalf jaar covidpandemie heeft bij heel wat mensen wat losgemaakt. Het aantal werknemers dat hun baan opzegt, is ook in België sinds lange tijd niet zo hoog geweest.


Dit fenomeen is deels te wijten aan een toename van het aanbod op de arbeidsmarkt. In 2020 en zeker tijdens de eerste maanden van de pandemie waren er maar heel weinig banen beschikbaar, zodat veel werknemers hun plannen voor loopbaanverandering in de wacht zetten.

Maar dat is slechts het halve verhaal. Veel nieuwe mensen zijn nu om verschillende redenen actief op zoek naar verandering in hun leven.

Sommige mensen zijn door de pandemie bijvoorbeeld gaan beseffen dat het leven te kort is om tijd door te brengen in de verkeerde onderneming, met de verkeerde mensen of in een roeping waar ze niet langer in geloven. En dat is een goede zaak! Als de pandemie je nieuwe inzichten heeft gegeven, is dat een geschenk. En door hierop actie te nemen, kun je de rest van je leven een nieuwe wending geven.

Er is echter een minstens even grote groep werknemers die zich opgebrand voelt na een moeilijke periode met veel stress en een toegenomen werkdruk, en gewoon verandering wil. Ook in mijn kennissenkring hoor ik wel eens zeggen dat ze ander werk zouden willen doen dat meer voldoening geeft, meer mogelijkheden tot telewerk (of net niet), beter betaald wordt en een betere work-life balance geeft. Oh nou, tja dat wil ik ook wel!

Wil je veranderen omdat je het wat rustiger aan wil doen? Besef dan dat het starten van een nieuwe baan meestal een periode is van hoge stress, waarbij je extra inspanningen moet leveren om je in te werken en relaties met nieuwe collega's moet opbouwen. Het gras is bovendien groener aan de overkant. Recruitement is propaganda. Die droombaan met massa's ontwikkelmogelijkheden en flexibiliteit? Die blijkt uiteindelijk toch niet zo anders te zijn als je huidige job. Die B&B die je gaat uitbaten in de Provence? Dat is ook hard werken hoor.

En wil je veranderen gewoon "om iets anders te doen"? Wel, ik moet dan denken aan een scène uit de film Total Recall. De vakantieconsulent vraagt aan Arnold: "Wat is er precies hetzelfde aan elke vakantie die je ooit hebt gemaakt?" Het antwoord: "jezelf". Wat ik wil zeggen: als je je niet goed in je vel voelt, dan gaat een verandering van werk je geen soelaas bieden. Je gaat je in die nieuwe job even ellendig voelen. De verandering zal in zulke gevallen niet van buitenaf komen, maar moeten beginnen van binnen jezelf.

Dus ja, het leven is inderdaad te kort om je hele carrière te besteden aan iets wat je niet leuk vindt, of waarbij je moet werken met mensen die je niet vertrouwt of respecteert. In zulke gevallen zal verandering zeker gerechtvaardigd zijn. Maar neem geen impulsieve beslissingen. Het gras lijkt altijd groener aan de overkant, totdat we die kant van dichtbij bekijken.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni