Doorgaan naar hoofdcontent

Kwaliteit en kwantiteit

Onlangs las ik onderstaande in Black Box Thinking: Why Some People Never Learn from Their Mistakes - But Some Do, van Matthew Syed; en ik denk dat ik het ook al eens gelezen heb in Fail Fast, Fail Often: How Losing Can Help You Win van Ryan Babineaux en John Krumboltz. Allebei heel goede boeken, by the way.



Een groep proefpersonen kreeg de opdracht om een zo mooi mogelijke pot te bakken. Ze mochten er zo veel of zo weinig maken als ze wilden, ze zouden slechts op één exemplaar, hun beste, beoordeeld worden.

Een andere groep kreeg dan weer de opdracht om zoveel mogelijk potten te bakken; ze zouden enkel beoordeeld worden op het aantal afgewerkte producten, ongeacht de kwaliteit ervan.

Maar na afloop van de test gingen de onderzoekers tóch voor beide groepen de kwaliteit ervan beoordelen (the sneaky bastards).

En wat bleek?

De kwantiteitsgroep leverde kwalitatief hoogstaander producten af dan de kwaliteitsgroep. Door het snel en vaak uitvoeren, vaak falen en leren uit de fouten, werden de proefpersonen uit de kwantiteitsgroep steevast beter in de uit te voeren handelingen.

De kwaliteitsgroep daarentegen was zeer minutieus bezig met elke pot, om er het perfecte product van te maken; maar doordat ze te weinig experimenteerden en uitprobeerden, werden ze nauwelijks beter.

Moraal van het verhaal: oefening baart kunst. En je moet geen schrik hebben om fouten te maken, want hierdoor leer je juist.

Ik ben er ook door gaan beseffen dat ik dezelfde fout maak als de kwantiteitsgroep. Zoals ik in een eerder blogartikel Reputatiemanagement al aangaf: ik publiceer de laatste tijd veel minder vaak omdat ik steeds een mooi afgewerkt product wil afleveren. Terwijl ik nochtans graag schrijf.

Dus bij deze heb ik beslist om opnieuw vaker uit de losse pols te bloggen, "warts and all".

En door het feit dat ik dit nu ook publiekelijk kenbaar heb gemaakt, is de kans ook groter dat ik me hier effectief aan hou. Heb ik ook ergens gelezen, maar ik ben vergeten waar. En nu ga ik dit dus niet zitten opzoeken. Yes, I'm a rebel.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal