Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe zit het nu met de maximumfactuur van de externe diensten?

Ongeacht het risico om een reputatie te krijgen als "enfant terrible", wordt het toch hoog tijd om het na de preventie-eenheden met vervaldatum eens te hebben over een ander beladen gegeven: de maximumfactuur.

Ok, eerst even kaderen.

Op 1 januari 2016 is een nieuwe tariefregeling in voege gegaan voor de externe diensten. In plaats van een facturatie op basis van de onderworpenheid van de werknemers aan het gezondheidstoezicht, zijn een aantal tariefgroepen bepaald. Afhankelijk van de NACE-code van de onderneming, betaalt die per werknemer één vast bedrag, onafhankelijk van diens functie of risico.

Eerst waren er vier tarieven (twee tariefgroepen op basis van de NACE-code, en voor de micro-ondernemingen telkens verminderde bedragen) maar na een akkoord van de “Groep van tien” in 2015 werden dat er tien. Ja, ze hebben er duidelijk hun stempel op gedrukt.

Voor wie geen zin heeft om het te gaan googelen: de “Groep van tien” bestaat uit elf leden (yeah, I know) met de belangrijkste onderhandelaars van de federale sociale partners. De sociale partners zijn de werkgeversverenigingen en de vakbondsorganisaties.

Nu, de nieuwe tariefgroepen is niet alles wat de Groep van tien toen is overeengekomen.

De werkgevers- en werknemersorganisaties hadden ook een onderling akkoord bereikt over een “maximumfactuur” voor externe diensten. Dit hield in dat het factuur van de externe dienst voor een werkgever in 2016 niet hoger zou mogen uitkomen dan in 2014, voor gelijkaardige prestaties.


Best wel logisch, in principe dan toch. Want voor een aantal klanten is de factuur écht wel heel veel gestegen. Nu,  in sommige gevallen waren die facturen vroeger in feite véél te laag, en werd dit door de externe diensten gecompenseerd met andere klanten waar een ruimere marge was. Een marge die in het nieuwe systeem zou wegvallen.

Maar whatever, het gegeven van een maximumfactuur staat nergens beschreven in het (ondertussen niet meer zo) nieuwe KB Externe Diensten. Daar staan enkel de wettelijke minimumtarieven die gelden per werknemer per tariefgroep, en de hieraan gekoppelde preventie-eenheden.

Dus werden op 14 december 2015 (voor de eerste keer!) vertegenwoordigers van de externe diensten uitgenodigd voor een overleg met de sociale partners en het FOD WASO. Hier werd overeengekomen dat de externe diensten in 2016 de wettelijke minimumtarieven moesten aanrekenen. En wanneer de bedrijven begin 2017 hun eindafrekening voor het jaar zouden krijgen, en zouden merken dat dit toch een stuk hoger zou liggen dan in 2014, voor nochtans gelijkaardige prestaties? Wel, daarvoor zouden de sociale partners in onderling akkoord met de externe diensten in 2016 een procedure uitwerken.

Ondertussen zijn we begin 2017, en een aantal bedrijven hebben gemerkt dat hun eindafrekening voor 2016 dus wel degelijk hoger ligt dan in 2014, voor gelijkaardige prestaties. (Tussen twee haakjes, een aantal bedrijven hebben ook gemerkt dat hun eindafrekening lager ligt, maar zij hebben daar niet echt een probleem mee… merkwaardig.) In ieder geval, welke procedure kunnen de ondernemingen met de hogere eindafrekening toepassen? Tja… daar wordt nog over nagedacht; een akkoord is nog niet bereikt.

Ik ben alleszins benieuwd welk akkoord zal worden bereikt, en wanneer. En zodra ik het weet, zal ik er eens over bloggen.

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Chloorgas

In de Jordaanse havenstad Aqaba zijn zeker twaalf mensen omgekomen en 250 anderen gewond geraakt bij een ongeval met een container met chloorgas. Het giftige gas kwam vrij toen de container tijdens het transport viel. Het ongeval vond plaats op 27 juni 2022. Een container met 25 ton chloorgas moest per schip naar Djibouti in de Hoorn van Afrika gebracht worden. Maar toen een kraan de container op het schip probeerde te plaatsen, stortte de container naar beneden en meteen kwam een grote gele gifwolk vrij. Bij het ongeval kwamen minstens twaalf mensen om het leven. Nog eens 250 anderen raakten gewond. De gewonden werden overgebracht naar twee openbare ziekenhuizen, een privéziekenhuis en een veldhospitaal. Chloor is bij kamertemperatuur een geelgroen gas met een typische, irriterende geur. Door afkoeling of door drukverhoging wordt het een heldere, amberkleurige vloeistof. Het wordt als vloeistof in aangepaste containers getransporteerd. Het kent vele toepassingen o.a. als bleekmiddel i

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels