Doorgaan naar hoofdcontent

De stijgende coronacijfers - een reden tot ongerustheid?

De weekgemiddeldes zijn weer lichtjes aan het stijgen. Een reden tot ongerustheid? Naar aanleiding van een vraag van Bart Vanraes ben ik nog eens gaan kijken naar de brondata die Sciensano ter beschikking stelt.


Ik geef in onderstaande grafiek voor de duidelijkheid enkel de bevestigde gevallen en besmettingen vanaf 1 juni. De globale resultaten heb ik eerder al besproken in een artikel waarin ik ook aantoon dat de échte piek van maart grotendeels onzichtbaar is.


Naar nieuwe besmettingen vanaf juni was een minimum in week 26 (week van 22 juni) met 603 nieuwe gevallen. De voorbije twee weken is er echter een lichte stijging te zien (621, 630). Het aantal testen is nochtans aan het dalen: van 70.709 in week 26 naar 61.808 en vorige week nog maar 54.102.

Weekgemiddeldes van minder dan 100 gevallen per dag zijn natuurlijk peanuts vergeleken met de piekperiode in april, toen we gemiddeld bijna 1600 gevallen per dag hadden (met een maximum van 2319 nieuwe gevallen op 10 april - en dus wederom, waarschijnlijk waren er nog véél meer effectieve nieuwe besmettingen in maart, maar ze werden gewoonweg niet bevestigd), dus de vraag stelt zich dan wel: waar maken we ons eigenlijk druk om? Of het nu 603 zijn of 630, het zijn slechts 27 bevestigde besmettingen meer op een ganse week.

Maar er is wel degelijk reden tot ongerustheid.

In ca. de helft van de landen waar de maatregelen zijn versoepeld, is een nieuwe stijging van het aantal gevallen zichtbaar. In een aantal landen is er zelfs sprake van een tweede golf. Of en wanneer ik die in België verwacht, heb ik ook in een eerder artikel al uitgelegd.

Het is net zoals die oefening met een vijver, waar waterlelies groeien die elke dag twee keer zo groot worden, en na 30 dagen zou de vijver helemaal bedekt zijn met waterlelies waardoor de vissen verstikken. Wanneer moeten we ingrijpen? Misschien pas van zodra de helft van de vijver bedekt is met waterlelies? En wanneer is dat dan precies?

In het begin lijkt er geen probleem te zijn, en blijft het bedekte oppervlak klein. Tegen dag 15 is slechts 0,03% bedekt; zelfs op dag 25 is het slechts 3%. Pas op dag 29 is 50% bedekt, en dan duurt het nog maar één dag voor de hele vijver gevuld is met verstikkende waterlelies. 

Wat ik maar wil zeggen: nu lijkt het allemaal nog onbeduidend, maar het tij kan snel keren. Dus best dat we voorzichtig zijn. Hou dus afstand, was regelmatig je handen, en draag dat mondmasker!

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...