Doorgaan naar hoofdcontent

De minimumtarieven van je externe dienst in 2021

De minimumtarieven van de externe diensten zijn gekoppeld aan het indexcijfer van de consumptieprijzen. Ze worden elk jaar op 1 januari aangepast aan de spilindex, voor het ganse lopende jaar.

De spilindex is in februari 2020 overschreden, dus de minimumtarieven voor 2021 zullen 2% hoger zijn dan die van 2020. Bijgevolg zijn onderstaande cijfers van toepassing.

Tariefgroep≤ 5 werknemers> 5 werknemers
Tariefgroep 138,43 EUR44,92 EUR
Tariefgroep 255,74 EUR65,49 EUR
Tariefgroep 369,27 EUR81,72 EUR
Tariefgroep 487,67 EUR103,37 EUR
Tariefgroep 5102,83 EUR121,23 EUR
Preventie-eenheidNVT162,36 EUR
Preventie-eenheid buiten budgetNVT124,48 EUR
Medisch onderzoek buiten budget83,92 EUR83,92 EUR


Hé, gingen die tariefregelingen niet grondig herzien worden?

Het advies nr. 215 van de Hoge Raad PBW uit 2018 vroeg om een wijziging van de tariefregeling van de externe diensten. De Belgische overheid is er anno 2021 nog niet toegekomen om dit onder de loep te nemen. 

Ze hebben sinds 2018 ook wel wat andere dingen aan hun hoofd gehad: eerst moest de formatie na het vertrek van de N-VA op 8 december 2018 zien te overleven tot de nieuwe verkiezingen op 26 mei 2019. Dan had je de 493 dagen tot er een nieuwe meerderheidsregering gevormd raakte. Hiertussen fietste de coronapandemie. En, tja, ondertussen zijn we alweer 2021. Time flies when you're having fun, no?

Dit jaar verwacht ik niet dat die tariefregeling op de schop zal gaan. Puur buikgevoel hoor. Nu, ook als dat toch effectief het geval zou zijn, dan zullen de nieuwe tariefregelingen sowieso pas in voege gaan vanaf 1 januari 2022. Theoretisch zou het ook eerder kunnen, maar dan zou je een aantal KB's inhoudelijk sterk moeten aanpassen, en het zou een dergelijke boekhoudkundige rotzooi geven, dat ik wel met stelligheid kan voorspellen dat men dat niet zal doen.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...