Doorgaan naar hoofdcontent

Er was eens...

Er was eens een prachtige bibliotheek waar duizenden boeken stonden te schitteren in het licht van de zon. In deze bibliotheek stond een boek dat er al vele jaren stond en dat vele harten had veroverd. Het was het boek van de Britse schrijver Roald Dahl, vol met magische verhalen en onvergetelijke personages.

Maar op een dag begonnen de mensen te praten over de woorden die in het boek stonden. Sommige woorden waren niet meer passend voor deze tijd, vonden ze. Ze wilden dat de woorden werden veranderd, zodat de verhalen voor iedereen toegankelijk bleven.

Sommige mensen waren boos, omdat ze dachten dat de verhalen van Roald Dahl niet veranderd mochten worden. Maar anderen begrepen dat verhalen evolueren en dat gevoeligheden veranderen.

En zo werd er besloten om de woorden aan te passen, zodat de verhalen relevant zouden blijven voor de toekomst. Woorden zoals "dik" en "lelijk" werden weggehaald, omdat deze woorden sommige mensen kwetsten.

Maar dit was niet de eerste keer dat de verhalen van Roald Dahl werden aangepast. Want Roald Dahl zelf paste zijn verhalen ook aan, wanneer deze als ongepast werden gezien. Zo werden de Oompa Loompas in de allereerste versie van "Charlie and the Chocolate Factory" pygmeeën die Willy Wonka had gevonden in Afrika en mee had genomen om voor hem te werken. Maar Roald Dahl veranderde dit later, omdat hij begreep dat dit beeld verkeerd was.


En zo evolueerden de verhalen van Roald Dahl door de tijd heen, net zoals alle sprookjes dat doen. Want sprookjes zijn geen statische verhalen, maar verhalen die evolueren en veranderen met de tijden.

Zoals in het verhaal van Assepoester, waar haar stiefmoeder in sommige versies gevierendeeld wordt en in andere versies haar voeten in gloeiend heet ijzer gegoten worden. Of haar muiltjes, die in sommige versies van glas waren, in andere van bont en in weer andere van zilver of goud.

Maar het maakt niet uit welke versie je leest, want het gaat altijd om dezelfde boodschap: dat goedheid en liefde overwinnen.

En zo is het ook met de verhalen van Roald Dahl. Want hoewel de woorden veranderen, blijft de boodschap hetzelfde: dat we moeten blijven dromen en dat we moeten blijven geloven in de kracht van verhalen.

Want verhalen zijn de magie die ons samenbindt en ons de kracht geeft om de wereld te veranderen. En zo zal het altijd zijn, zolang er nog verhalen verteld worden in deze wereld.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...