(Arbeids)geneeskundige sprokkels

Het nieuwe KB Re-integratie is op 24 november 2016 verschenen in het Belgisch Staatsblad, en zal van kracht zijn vanaf 1 december 2016. Dr. Kempeneers gaat er dieper op in. Verschenen als opiniestuk in de PreventActua 22/2016 op 9 december 2016. De essentie van het KB De werknemer kan een re-integratietraject aanvragen, eventueel via de behandelende arts. De adviserend arts kan het ook. Zelfs de werkgever, wanneer de werknemer minstens vier maanden arbeidsongeschikt is. Definitief ongeschikte werknemers kunnen via de VDAB omgeschoold worden voor inschakeling in een andere job op de arbeidsmarkt. De bedrijfsarts overlegt met de adviserend arts, de behandelend arts, de werkgever en de werknemer. Hij/zij stelt een voorstel op voor de werkgever, die in overleg met de werknemer een re-integratieplan aanmaakt. Komt er geen re-integratieplan, dan moet de werkgever of de werknemer motiveren waarom. Okee, tot dusver de theorie. Zeven argumenten waarom dit KB niet helpt, en tw...

Toen ik begin dit jaar mijn jaardoelstellingen opmaakte, was één ervan om 200 maal de 7 minute workout te doen. Ik was een dusdanig grote fan van het concept, dat ik de Johnson & Johnson Official 7 Minute Workout App benoemde tot een “app van de maand”. Full disclosure: toen het artikel verscheen, was ik er al mee gestopt. Ik leg hieronder uit waarom.   Okee, eerst vier redenen waarom ik (nog steeds) fan ben van het concept.   1 Het is snel Een van de meest genoemde argumenten om niet de fitnesszaal te bezoeken, is het gebrek aan tijd. En wie heeft na een drukke werkdag nog de energie om die extra verplaatsing te maken? Geen excuus meer, want zoals de naam van de app al aangeeft, duurt de workout slechts zeven minuten. Ietsje meer, als je ook de warming-up en cooling-down sessies doet; nog steeds heel snel.   2 Het is eenvoudig Om een degelijke workout van alle spiergroepen te doen, heb je al tien verschillende toestellen nod...

Vroeger werd deze vraag eigenlijk niet zo vaak gesteld. Het zat toch in “het forfait”, dus ja, doe maar. En uiteraard moet het een arbeidsarts zijn. In sommige bedrijven is dit ook effectief zinvol. Maar als je in sterk verspreide administratieve bedrijven hetzelfde lokaal met twee man en een paardenkop voor het zesde jaar op rij hebt bezocht, dan begin je je toch wel af te vragen of je die tijd niet nuttiger zou kunnen besteden. Dus waarom niet kijken of een aanpassing van de periodiciteit niet wettelijk toegelaten is? Zeker nu door het KB Tarificatie elke activiteit van een externe dienst aan A, B en C+ bedrijven preventie-eenheden kost, is dit een pertinente vraag geworden.   De arbeidsarts beoordeelt tijdens de rondgang welke de belangrijkste gezondheidsrisico's zijn voor de werknemers...   Er zijn twee verschillende KB’s betrokken bij de rondgangen Voor alle duidelijkheid: er zijn verschillende wettelijke bepalingen voor de interne en voor de externe dienst v...

In een co-creatie workshop (ja kijk, het kind moet een naam krijgen) met een belangrijke klant, is het concept van bevlogen werknemers meermalen ter sprake gekomen. En belangrijk om hiertoe te komen, zijn duidelijke doelstellingen. Wat is de visie van de onderneming, op welke wijze wilt ze deze visie verwezenlijken, en last but definitely not least, hoe passen de individuele werknemers in dit geheel? Als voorbeeld van een dergelijke gepassioneerde werknemer werd het verhaal gebracht van de werknemer van NASA uit de jaren ‘60, die op de vraag wat hij aan het doen was, antwoordde: “I’m helping put a man on the moon!”     Wat ben ik aan het doen, en waarom doe ik dit? Het is imperatief voor een innoverende onderneming dat ze ervoor zorgt dat elke werknemer vervuld is van een besef dat hij of zij onmisbaar is in het hele proces van de organisatie. Dit geeft een gevoel van ownership. Niet enkel nuttig voor de organisatie, maar ook een bron van zingeving voor het individu. ...

Welke slogan verkies je? - “ Live the healthy way, eat five fruits and veggies a day ”, of: - “ Each and every dining-hall tray needs five fruits and veggies a day ”?   Onderzoekers hebben een van beide zinnen aan twee groepen studenten voorgelegd. En waarschijnlijk verkies jij, net als de studenten uit het onderzoek, de eerste zin. Deze kreeg een score die dubbel zo hoog lag als de tweede zin, die bestempeld werd als “corny”, dus melig en flauw. De studenten uit de tweede groep gaven ook veel vaker aan dat de slogan hun eetgedrag niet zou wijzigen.   Maar wat bleek? De studenten uit de “live healthy”-groep aten in de volgende weken even weinig groenten en fruit als ervoor. De studenten uit “tray”-groep daarentegen verhoogden hun fruit- en groentenconsumptie met maar liefst een kwart.   Watskeburt?   De tweede slogan klinkt dan wel minder catchy, maar dat maakt eigenlijk geen ruk uit. Wel bevat het een trigger, de “dining hall t...

Maar voordat ik het dààr over heb, zal ik toch nog even uitweiden over de recente Amerikaanse studie die heeft gevonden dat het gebruik van stappentellers niet leidt tot een gewichtsverlies. Ik ben zelf een fervent voorstander van het gebruik van stappentellers. Dit is geen geheim, ik heb er meermaals over verhaald met bijvoorbeeld concrete stappenplannen (haha) op Preventiekronkels in de blogartikels “10.000 stappen” en “3.000.000 stappen”. Ik geef dus toe, ik hoor het niet graag als stappentellers dan negatief in het nieuws komen. Zeker wanneer ik een aantal vrienden heb die me monkelend (beeld ik me toch in) mails met een link naar zulke artikels doorsturen. “Blijkbaar toch niet zo fantastisch, hè, jouw stappenteller?”. Assholes. De berichtgeving in de populaire pers gaat van een nog voorzichtig “ 'Geen bewijs' dat stappentellers helpen afvallen ” (de Standaard) tot een meer confronterend “ Onderzoekers: afvallen gaat beter zonder activity tracker ” (RTL Nieuws)....

De eerste maal dat ik las over dit sublieme concept was, of all things, in een kortverhaal van de horrorauteur Stephen King. En recent verneem ik in een TEDx-talk door de bekende psychologieprofessor Dan Ariely dat er in Amerika een organisatie dit principe toepaste – maar er mee is moeten stoppen omwille van “human rights violations”. Stephen King's  kortverhaal Quitters, Inc. , heb ik in mijn jeugd gelezen, en het is me altijd bijgebleven. Het ging over een man die wilt stoppen met roken. Hij wordt door een kennis doorverwezen naar een bedrijf met een succesratio van 98%. Premisse van het verhaal is, dat hij op regelmatige basis zal worden gecontroleerd. Wanneer hij hervalt en betrapt wordt, zal zijn vrouw gemarteld worden, met een escalatie van de straffen en een uitbreiding naar zijn zoon. Na een tiende overtreding zal hij worden doodgeschoten. Wil je weten hoe het verhaal afloopt? Dan moet je maar zijn boek “ Night Shift ” lezen, dit bevat het kortverhaal in kwest...