Doorgaan naar hoofdcontent

De kantoorzombies

Als arbeidsgeneesheer voer ik een jaarlijkse rondgang uit in de aan mij toegewezen bedrijven. Een bedrijfsbezoek heet dat. Kijken of de mensen veilig hun werk kunnen uitvoeren, of er risico's zijn waarop ik moet letten tijdens de jaarlijkse onderzoeken, wijzen op gevaren en oplossingen aanreiken, enzovoorts enzoverder. Ik zou hier een gedetailleerd overzicht kunnen geven van de vijf pijlers van gezondheidsrisico's waar we naar kijken, maar ik heb geen zin. En het is eigenlijk toch saaie boel, dus prijs je gelukkig.

Nu, rondgangen in chemische fabrieken kunnen echt wel boeiend zijn. Je krijgt inzicht in de productieprocessen van het bedrijf, grote indrukwekkende machines met tal van buizen en tellers. Gemeentebesturen zijn ook leuk om te doen. Je bezoekt tal van gevarieerde locaties. Van garages tot kinderdagverblijven, zwembaden tot kerkhoven.

Maar o, o de administratieve werkplaatsen. Burelen met enkel administratieve bediendes. Je kijkt naar de ergonomische aspecten van de werkplaatsen. Je weet wel, staat je scherm recht voor je, niet te hoog, niet te laag. Heb je een goede bureaustoel. Niet te weinig licht van buiten. Etcetera. The usual. Maar vraag niet of ze klachten hebben. Want dat hebben ze. In overvloed. Het arbeidsklimaat is steevast de boosdoener. Het is te warm. Het is te koud. Er is teveel tocht. Er is te weinig zuurstof. Het ruikt muf. De lucht is te droog. Te vochtig. Heb je ooit een zombiefilm gezien, waarin een van de protagonisten ingesloten raakt en door schuifelende, strompelende zombies wordt overrompeld? Dan weet je wat ik bedoel. "Te droog! Droog!" "Koud!" "Kouuuud!"
"Ik zet het in het verslag!" bezweer ik hen dan. "Kijk, ik neem foto's van de airco!" en daarmee weer ik hen succesvol af. Maar het jaar erop moet ik wederom spitsroeden lopen, en nu helpt mijn fototoestel niet meer. "Wat heeft het voor zin dat je foto's neemt? Het haalt toch niets uit! Er wordt toch niets gedaan aan onze problemen." Vrouwen zijn het fanatiekst. "Mensen worden ziek! Doe er iets aan!" En dan worden er klimaatmetingen en comfortmetingen uitgevoerd, met het meten van de temperatuur en de luchtvochtigheid en de luchtstromingen en het CO2-gehalte. En er wordt niets abnormaals gevonden. Maar de klachten blijven aanwezig.

Ik heb eens de vergissing begaan om mijn verzuchtingen toe te vertrouwen aan een personeelsverantwoordelijke. "Overal waar mensen bureauwerk doen," zuchtte ik, "hoor ik klachten over het arbeidsklimaat. Ook hier. In eenzelfde ruimte heeft de helft het te koud en de andere helft te warm. Maar met de temperatuur is niets aan de hand." Waarop de personeelsverantwoordelijke verontwaardigd reageerde. "Maar het is hier wél te koud!"
Ze was één van hen! Eén van de kantoorzombies!

Vandaag las ik het volgende waargebeurde verhaal. Een onderhoudswerkman had altijd hommeles in een kantoor met dertig vrouwen. Hij kreeg de temperatuur nooit op een niveau dat aanvaardbaar was voor iedereen. Uiteindelijk heeft hij twintig nepthermostaten laten installeren. Alle vrouwen werd verteld dat elke thermostaat de temperatuur in de zone daarrond bepaalde. Het probleem was opgelost. Nu dat iedereen "controle" had over hun eigen thermostaat, was er geen hinder meer.
Briljant!

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Fedris gaat elk afgewezen ernstig arbeidsongeval controleren

In 2021 werd 14,8% van de arbeidsongevallen afgewezen door verzekeraars, een verdubbeling ten opzichte van de afgelopen twintig jaar. Dit aantal bleef in 2022 stijgen naar 15,5%, wat neerkomt op 23.400 geweigerde dossiers. Maar liefst 1 op de 5 ernstige arbeidsongevallen wordt onterecht geweigerd, zo blijkt uit controles van Fedris. Het overheidsorgaan zal vanaf nu alle geweigerde ernstige ongevallen onderzoeken. Procedure na een arbeidsongeval Wanneer iemand een arbeidsongeval heeft, dient deze een beroep te doen op de arbeidsongevallenverzekeraar van de werkgever. Deze verzekeraar besluit dan of het ongeval erkend wordt als een arbeidsongeval. Een arbeidsongeval omvat elke plotse gebeurtenis die zich voordoet tijdens het werk of op de weg van en naar het werk, waarbij er sprake moet zijn van fysieke of mentale schade. Toenemende afwijzingen en de rol van Fedris Uit gegevens blijkt dat in 2021 een recordaantal van 21.808 arbeidsongevallen, oftewel 14,8% van alle aangiftes, d

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal