Doorgaan naar hoofdcontent

De vermoeide tandartsassistente

Zal ik eens een casus van onder het stof halen. Kwestie van nog iets te publiceren zonder al te veel moeite te moeten doen...

Een collega arbeidsgeneesheer zag een vrouw van in de 40 jaar op spontaan onderzoek. Ze werkt sinds verschillende jaren als tandartsassistente in een groepsassociatie van tandartsen.

Recent had ze enkele maanden ziekteverlof omwille van een algemeen vermoeidheidsgevoel. Bij haar werkhervatting ondervond ze een toename van de klachten, sinds haar vernieuwde ziekteverlof van meer dan vier maanden merkt ze een duidelijke, gestage verbetering.

De vermoeidheid gaat gepaard met een slechte slaapkwaliteit, veralgemeende pijnklachten, krachtsverlies, misselijkheid, diarree, concentratie- en coƶrdinatieproblemen. Er is bovendien een kortademigheid en die ondervindt ze harder bij de "nonchalantere" tandarts, die meer potjes open laat staan en al eens vaker morst. Ook van ontsmettingsvloeistof krijgt ze ademlast.

Ze werkt met allerlei vervelende stofjes, met blootstelling aan formaldehyde, acrylaten, aceton, amalgaam (kwik) enzovoorts enzoverder.

Ze is ook al op een gespecialiseerde consultatie beroepsziekten geweest en werd daar getest op astma via een histamineprovocatietest. Ze heeft hierop gereageerd, maar onvoldoende voor een diagnose (beroeps)astma. De patchtesten ter diagnose van een contacteczeem waren negatief.

De collega arbeidsgeneesheer vroeg me of ik een suggestie had in welke richting ze nog moest denken. Ze vermeldde zelf de mogelijkheid van ‘multiple chemical sensitivity syndrome’ of een slaapstoornis die dan verergert door blootstelling op het werk.

Ik dacht hier aan somatisering. Dit kan worden geobjectiveerd via een screeningsvragenlijst (de 4DKL of 4-Dimensionale KlachtenLijst). Hoe meer verschillende lichamelijke klachten die geen duidelijk verband met elkaar hebben, hoe groter de kans dat de oorzaak niet fysiek is, maar psychisch. Op basis van de beschreven klachten zou deze tandartsassistente behoorlijk hoog op de somatisatievragen scoren.

Multiple chemical sensitivity kan zeker in dit plaatje passen. De aandoening wordt wel eens beschreven als een interne sensor die te gevoelig wordt ingesteld, waardoor men overdreven gaat reageren op bepaalde "chemische" geuren. Dit kan een gevolg zijn van een accidentele hoge blootstelling, maar kan ook zonder duidelijke oorzaak optreden. Men is zich in die mate "bewust" van de geur van chemische stoffen, dat men gaat hyperventileren of ademnood krijgt. De meest effectieve behandeling is via consultatie bij een psycholoog, type cognitieve gedragstherapie.

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Cyanide

En nog eens een strikt arbeidsgeneeskundig blogartikel. Een van de aan mij toegewezen bedrijven heeft informatie gevraagd over cyanides. Redelijk gespecialiseerde informatie wellicht, maar relevant voor bedrijven die met blauwzuur werken. En om collega's arbeidsgeneesheren en preventieadviseurs het opzoekwerk te besparen, maak ik de tekst ook maar publiek. --- CYANIDE 1. Fysische en chemische eigenschappen HCN Heerlijk verfrissend... eh, ruik ik amandelen? HCN is een kleurloze vloeistof of kleurloos gas met de karakteristieke geur van bittere amandelen. HCN gas en vloeistof zijn mengbaar met water en oplosbaar in ethanol en ether. Het kook- en smeltpunt van HCN zijn respectievelijk 25,70°C en -13,24°C. HCN wordt gebruikt als ontsmettings- of desinfectiemiddel, of in chemische syntheses. NaCN en KCN De zouten NaCN en KCN zijn witte, kristallijne vaste stoffen met een lichte amandelgeur. Het smeltpunt van NaCN is 560°C en van KCN 620-635°C. KCN is goed oplosbaar i

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels