Doorgaan naar hoofdcontent

Nucleair risico en jodiumtabletten

Een nieuwe dag, een nieuw artikel. Wen er maar niet teveel aan, ik ben niet van plan aan dit tempo te blijven publiceren...

Op 10 maart jongstleden beantwoordde ik een vraag van Belgacom, over de verdeling van jodiumtabletten. Ik verwees toen ook naar de site www.nucleairrisico.be, waarop vanaf 14 maart informatie zou verschijnen over, wel, het nucleair risico in België. De volgende dag beefde de aarde in Japan, met de gekende gevolgen. De pers vond het wel héél toevallig dat net dan de overheid een nieuwe verdeling van jodiumtabletten op poten zette. "Dat was al lang voorzien" klonk het op de Wetstraat. "Yeah, right" was het algemene antwoord. En toch, het was waar. Voor een keer hebben de politici niet gelogen.

Er zijn zes noodplanningszones in België (zie de kaart hierlangs). In zulk een gebied worden vooraf dozen met stabiele jodiumtabletten, alsook informatiebrochures uitgedeeld in de gezinnen en de collectiviteiten (scholen, hospitalen, fabrieken, crèches, ...). Bovendien zijn reserves van dozen met tabletten beschikbaar in alle apotheken.

Wat is nu het nut van de jodiumtabletten? Wel, goed dat je het vraagt.
Bij een ernstig nucleair incident kan namelijk radioactief jodium ontsnappen. De schildklier zal dit jodium opnemen, en zodoende worden we van binnen uit gemicrogolfovend (ik had ook gewoon "bestraald" kunnen zeggen, maar ik vond dit leuker klinken). Nu, de tabletten verzadigen de schildklier met niet-radioactief jodium. Hierdoor kan de schildklier geen radioactief jodium meer opnemen. Vooral voor de jongere bevolking is de inname van stabiel jodium noodzakelijk. Om het ongeboren kind te beschermen, geldt dit ook voor zwangere vrouwen.

Ik mag het misschien niet zeggen, maar het nut van de jodiumtabletten is eerlijk gezegd eerder beperkt. En wel om de volgende redenen:
  • Niet bij elke kernramp komt radioactief jodium vrij; daar sta je dan met je jodiumtabletje
  • Radioactief jodium is slechts één van de mogelijke radioactieve brol die op je neervalt, met zo'n pilletje ben je dus zeker niet safe tegen de vrijgekomen straling
  • Bij personen ouder dan 40 jaar, wegen de nadelen (bijwerkingen) zwaarder door dan de mogelijke voordelen (vermijden van schildklierkanker)
Met andere woorden: de jodiumtabletten hebben wel hun nut, zeker bij kinderen en zwangere/zogende vrouwen, maar zijn voor een stuk ook een zoethoudertje. "Je moet geen schrik hebben. Als er een kernramp komt, kun je nog je pilletje pakken".

Het beste advies bij een nucleaire ramp blijft dus: binnen blijven en schuilen. Ik moet hierbij onwillekeurig denken aan de Amerikaanse kinderen die in de jaren '60 regelmatig oefenden om bij een atoombom onder de schoolbanken te schuilen. Ja, dat gaat helpen. Dan kruip ik nog eerder mijn koelkast in, in navolging van Indiana Jones.

Nog terzijde: is de locatie van de kerncentrale in Frankrijk jullie ook opgevallen? Helemaal in het verste uithoekje dat ze konden vinden. Bij een ramp zijn het vooral de Belgen die eraan zijn voor de moeite. Sympathiek.
Okee, onze centrale in Doel is ook behoorlijk dicht bij onze Noorderburen geplaatst. Maar we hadden net daar een stukje grond vrij...

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Chloorgas

In de Jordaanse havenstad Aqaba zijn zeker twaalf mensen omgekomen en 250 anderen gewond geraakt bij een ongeval met een container met chloorgas. Het giftige gas kwam vrij toen de container tijdens het transport viel. Het ongeval vond plaats op 27 juni 2022. Een container met 25 ton chloorgas moest per schip naar Djibouti in de Hoorn van Afrika gebracht worden. Maar toen een kraan de container op het schip probeerde te plaatsen, stortte de container naar beneden en meteen kwam een grote gele gifwolk vrij. Bij het ongeval kwamen minstens twaalf mensen om het leven. Nog eens 250 anderen raakten gewond. De gewonden werden overgebracht naar twee openbare ziekenhuizen, een privéziekenhuis en een veldhospitaal. Chloor is bij kamertemperatuur een geelgroen gas met een typische, irriterende geur. Door afkoeling of door drukverhoging wordt het een heldere, amberkleurige vloeistof. Het wordt als vloeistof in aangepaste containers getransporteerd. Het kent vele toepassingen o.a. als bleekmiddel i

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels