Doorgaan naar hoofdcontent

Een 69 bij het rijden

En uiteraard doel ik hier op de “code 69” die in bepaalde omstandigheden zal worden genoteerd op het rijbewijs. Of wat dacht je anders?

 


Al op 25 april 2015 is richtlijn 2051-653 verschenen in het Europees Publicatieblad. Deze richtlijn wilt de codes op de rijbewijzen in gans Europa harmoniseren, opdat bijvoorbeeld een code 69 in elk Europees land hetzelfde betekent. Code 69 doelt op het verplicht gebruik van een alcoholslot; tot dusver werd in België hiervoor code 112 gebruikt. Niet langer dus.

 

In feite worden een hele reeks codes geharmoniseerd. Er zijn een aantal nieuwe bijgekomen, een aantal zijn vereenvoudigd, en een aantal zijn geschrapt. Op het attest voor de kandidaat van groep 2 staan nu de nieuwe codes (ook voor groep 1). Code 69 moet je handmatig toevoegen onder "aanpassingen aan het voertuig", by the way. Ook de documenten voor het oogonderzoek door de oogarts zijn gewijzigd (ook voor groep 1).

 

België had tot 1 januari 2017 voor deze aanpassingen, en we hebben effectief gewacht tot deze uiterste deadline. Maar nu is het dus wel degelijk zover, en zijn de oude codes en documenten niet langer rechtsgeldig. Zeker belangrijk voor de beroepschauffeurs, die een nieuw rijgeschiktheidsattest groep 2 nodig hebben…

 

Bronnen

 
Koninklijk besluit van 14 december 2016 tot omzetting van richtlijn 2015/653/EU van de Commissie van 24 april 2015 tot wijziging van Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het rijbewijs, BS 23 december 2016.
 
Richtlijn (EU) nr. 2015/653 van de Commissie tot wijziging van Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het rijbewijs, Pb.L. 25 april 2015, afl. L107/68.

Labels:

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...
Meer lezen

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...
Meer lezen

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...
Meer lezen