Doorgaan naar hoofdcontent

Over kippen en teams

Een groep wetenschappers wilde onderzoeken hoe ze via selectieve kweek de productie van eieren konden opdrijven. Wat was de beste en snelste methode? Ze vergeleken twee mogelijkheden.



De onderzoekers startten met meerdere kippengroepen van een haan en zes kippen.

In een eerste scenario keken ze per kippengroep welke kip het grootst aantal eieren legde. Deze kippen haalden ze uit de ren, en zetten ze samen in nieuwe groepen.

In het andere scenario keken ze naar de meest productieve kippengroepen, en gingen met de hele groep verder.

Welke manier denk je dat de meest effectieve methode was?

De onderzoekers konden behoorlijk snel tot een besluit komen. Een week na de start van het onderzoek bleek een probleem met het eerste scenario: van de zes kippen in een nieuwe samengestelde groep waren er nog maar twee over; kaalgeplukt en bloedend. De overige vier: doodgepikt.

Bleek dat de kippen met de grootste eierenproductie ook de meest dominante kippen waren. Zij optimaliseerden hun eigen eierenproductie, maar verstoorden die van de andere kippen. Zet al die dominante beesten samen, en... wel, het resultaat was dus duidelijk.

De meest productieve kippengroepen hadden niet noodzakelijk de kippen met het individueel hoogst aantal eieren, maar omdat er meer onderlinge harmonie was, leidde dit wel tot een globaal beter resultaat.

Waarom ik dit verhaal nu vertel?

Mensen verschillen eigenlijk niet zo veel van kippen. Met een goed functionerend team ga je veel verder komen dan met hoogfunctionerende einzelgängers. We zijn ons soms nog te veel aan het focussen op de individuen, en te weinig op de groep. Maar het is net de groepsdynamiek die van primordiaal belang is, en de attitude en wil tot samenwerking van de individuele kipp- eh, mensen.

Een oproep dus aan leidinggevenden: kijk naar de hele groep, en bevorder de samenwerking. Of anders zit je met een samenraapsel van individuen met op zich groot potentieel, maar die niets gedaan krijgen omdat ze rondlopen als... kippen zonder kop.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...