Doorgaan naar hoofdcontent

Zware beroepen

Ik moet dit even van me afschrijven, en dan zie ik nog wel of ik het alsnog publiceer. Vandaag is een een nationale actiedag, onder meer omwille van het afspringen van het overleg over de zware beroepen. Mensen moeten vroeger kunnen stoppen met werken, wordt geargumenteerd. En dat vind ik zo totaal de verkeerde discussie.



Vind ik dan dat er geen "zware beroepen" zijn? Dat men bijvoorbeeld tot 67 jaar nog steeds zonder probleem straten kan aanleggen? Uiteraard niet. Natuurlijk zijn er fysiek belastende jobs die men niet zonder meer kan blijven doen. Maar om per definitie te zeggen dat die allemaal eerder moeten kunnen stoppen, vind ik een verkeerde benadering. En wanneer ook mentale belasting wordt meegenomen in de discussie, dan is het hek helemaal van de dam. 

Mijn vader heeft een carrière in het onderwijs achter de rug; een van de "zware beroepen". Hij heeft dat met volle goesting en overgave gedaan tot hij 67 jaar was, en dan "moest" hij met pensioen gaan, want ze konden geen uitzondering meer maken. Geen nood, hij is 16 jaar later nog steeds actief met regelmatige publicaties van toponymische studies.

Mijn moeder heeft tot 67 jaar een geschenkenwinkel uitgebaat. Toen is ze er met enige tegenzin mee gestopt, omdat het fysiek zwaar werd, maar ook (en wellicht eerder) omdat ze in het laatste jaar twee maal bedreigd werd. Anders was ze er misschien langer mee doorgegaan, zoals haar tante (zij baatte een kinderkledingwinkel uit tot 80 jaar).

Op het werk heb ik ook meerdere dynamische collega's artsen, 65-plussers, die nog zeer actief een zinvolle bijdrage leveren, elke dag opnieuw. Zolang ze gezond blijven, willen ze het werk blijven doen. En ik ben hen daar zeer erkentelijk om. 

Oh, ik begrijp uiteraard wel dat de vakbonden het doen met de allerbeste bedoelingen. De arme oudjes kunnen niet meer meedraaien, het gaat allemaal te snel, het wordt te zwaar. Ze hebben er recht op, om van hun oude dag te genieten, nu het nog kan. Maar dit is leeftijdsdiscriminatie!

Er zijn statistisch gezien twee momenten waarop mensen het hoogste risico hebben op overlijden: bij de geboorte, en bij het pensioen. "Oh, wat had Herman toch een pech," zegt men dan. "Hij was nog maar net gestopt met werken, en een maand later overleed hij aan een hartinfarct. Hij heeft niet meer kunnen genieten van zijn pensioen!" Maar het is net dat godverdomde pensioen dat hem de das heeft omgedaan! Het werk dat 40 jaar een groot deel van zijn identiteit uitmaakte, is plots weggevallen, en het zwarte gat waarin hij opeens verzeild raakt, het plotse verlies van zingeving, bezorgt Herman zoveel stress dat zijn hart het begeeft. 

Een ex-leerkracht die ik goed ken, is op vervroegd pensioen gegaan. Waarom zou hij niet? Hij zou niets inleveren van zijn pensioen. En op de school was men al aan het pushen. "Je gaat volgend schooljaar toch niet meer beginnen, hè?" want ze hadden al een jonger exemplaar klaar staan. Weg met het oude, tijd voor vernieuwing! En ja, het was voor hem ook wel een opluchting, want die jonge snaken in de klas werden elk jaar rumoeriger, en ze konden steeds minder. En elke leerling had wel wat: was het niet ADHD of dyslexie, dan wel ASS of polylalie or whatever. Maar met zijn vertrek ging er ook een bijzondere expertise weg. Hij kon hout sculpteren op een manier die niet te onderscheiden was van the real deal uit de 17e en 18e eeuw. Het vak viel weg; de leerlingen leerden vanaf dan enkel nog hoe ze prefab houtplaten konden lijmen, opdat het meubelstuk niet het eerste jaar al uit elkaar zou vallen. Okee, ik overdrijf misschien een beetje, maar nu ik toch aan het freewriten ben...

Waar er écht nood aan is, is een beleid dat de "oudere werknemers" toelaat om hun werk te blijven doen. Aangepast of ander werk, misschien deeltijds, afhankelijk van de situatie. Met financiële ondersteuning van de werkgevers voor het rendementsverlies, zoals de VOP (Vlaamse ondersteuningspremie).

Hey, ik besef dat dit niet eenvoudig is, maar dat zou veel zinvoller zijn dan al die mensen by default af te schrijven als "versleten". Ze moeten opgewaardeerd worden! Beter omkaderd, zodat ze een zinvolle bijdrage kunnen blijven leveren, hun jongere collega's ondersteunen, sociale contacten blijven onderhouden; dit zal hun levenskwaliteit veel beter en langer op peil blijven houden dan te zeggen dat ze niet meer nodig zijn.

Populaire posts van deze blog

Nieuwe publicatie: Verzameling van de rechtspraak over psychosociale risico's op het werk (2016-2023)

In een gezamenlijke inspanning hebben de Algemene Directie Humanisering van de Arbeid van de FOD Werkgelegenheid en academici een uitgebreide verzameling samengesteld van rechtspraak gerelateerd aan psychosociale risico's op het werk. Dit document, dat de periode van 2016 tot 2023 beslaat, biedt inzicht in hoe rechtbanken omgaan met de gewijzigde wetgeving sinds 2014 over deze materie. Het is bedoeld om preventieadviseurs en anderen die met deze problematiek te maken hebben, direct naar relevante casussen en thema’s te leiden. Afbeelding: Studievoormiddag van de FOD Werkgelegenheid. Bron: Youtube. De toenemende relevantie van psychosociale risico's Met een historisch hoog aantal langdurig afwezige werknemers in België, onderstrepen psychosociale risico's op het werk – zoals stress, burn-out, en pesterijen – de noodzaak voor een effectieve aanpak en preventie. De wet van 4 augustus 1996, die werknemersbescherming biedt, en de significante wijzigingen in de wetgeving si

Controles op veiligheid van opblaasbare attracties

Opblaasbare attracties zoals springkastelen zijn een populaire aanvulling op ( bedrijfs )evenementen, maar recente incidenten en controles hebben veiligheidsproblemen aan het licht gebracht. Deze zorgen hebben geleid tot een aankondiging door de FOD Economie om toekomstige evenementen strenger te gaan controleren.   Veiligheidsrichtlijnen en regelgeving Aanbieders van opblaasbare structuren, zoals springkastelen en obstakelparcours, moeten de veiligheid van hun diensten garanderen. Dit houdt in dat zij zich moeten houden aan specifieke regelgeving, waaronder het Koninklijk Besluit betreffende de uitbating van speelterreinen en het Koninklijk Besluit voor de organisatie van actieve ontspanningsevenementen. Deze wetten stellen duidelijke eisen aan de veiligheid en het toezicht op deze attracties.   Veelvoorkomende veiligheidsproblemen Enkele van de meest zorgwekkende bevindingen door de FOD Economie omvatten: Onvoldoende schokdemping: Een geschikte schokdempende ondergr

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal