Doorgaan naar hoofdcontent

Wanneer moet de werkgever bij medische overmacht nu precies outplacement aanbieden?

In navolging van de jobsdeal in het zomerakkoord van 2018 moeten werkgevers sinds 29 april 2019 outplacement aanbieden aan werknemers die om medische redenen ontslagen worden. Hierover heb ik al uitgebreid geschreven in een artikel voor de PreventActua, zie ook hier. Maar wanneer precies is het al dan niet van toepassing? Dat is nog steeds niet volledig duidelijk.


De wetgeving

In de Wet betreffende de sociale bepalingen van de jobsdeal staat beschreven dat de werkgever die zich beroept op medische overmacht als bedoeld in artikel 34, eerste lid, van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten.

FYI, dat artikel 34 zegt dat het gaat om een medische overmacht na een re-integratietraject: "De arbeidsongeschiktheid ten gevolge van ziekte of ongeval, waardoor het voor de werknemer definitief onmogelijk wordt om het overeengekomen werk te verrichten, kan slechts een einde maken aan de arbeidsovereenkomst wegens overmacht nadat het reïntegratietraject van de werknemer die het overeengekomen werk definitief niet kan uitoefenen, vastgesteld krachtens de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van hun werk, is beëindigd."

Wanneer moet dan outplacement aangeboden worden?

Wanneer de werkgever zich beroept op medische overmacht na een re-integratietraject, ongeacht wie het heeft opgestart: de werkgever, de werknemer of de adviserend arts van de mutualiteit. 
En dan dus zowel 
  • bij een beslissing "D" (definitief ongeschikt en geen aangepast of ander werk mogelijk bij de huidige werkgever);
  • als bij een beslissing "C" (definitief ongeschikt, maar wel aangepast of ander werk mogelijk bij de huidige werkgever) + een motivatieverslag waarin de werkgever aangeeft dat en motiveert waarom hij dergelijk aangepast of ander werk niet kan aanbieden.


De bijkomende nuance

In een officieel schrijven van de FOD WASO van mei 2019 bevestigen ze bovenstaande, maar geven ze ook aan dat het niet het geval is "wanneer het de werknemer zelf is die zich beroept op medische overmacht om een einde te stellen aan de arbeidsovereenkomst", óf "wanneer beide partijen gezamenlijk het einde van de arbeidsovereenkomst wegens medische overmacht vaststellen".

Met die bijkomende voorwaarden lijkt me de outplacementregeling dan enkel nog van toepassing te zijn bij een beslissing "C" op het FRB + medische overmacht met motivatieverslag van de werkgever Ʃn de werknemer tekent niet voor akkoord.

Want
  • Bovenstaande scenario + tekenen voor akkoord = vaststellen ontslag om medische overmacht in gezamenlijk akkoord
  • Beslissing "D" op het FRB + werknemer gaat niet in beroep tegen deze beslissing = ook impliciet akkoord met vaststellen ontslag om medische redenen

Zo zouden er niet veel overblijven die effectief in aanmerking komen voor deze regeling.

Mijn advies

We hebben bovenstaande vraag voorgelegd aan de FOD WASO. Er is nog geen antwoord, maar ik zou de werkgevers aanraden om de outplacement ter waarde van 1800 euro voor alle zekerheid sowieso aan te bieden, om eventuele problemen achteraf te vermijden.

En zodra ik uitsluitsel heb, geef ik een update van dit artikel.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hƩt moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...