"Good night. Sleep tight. Don't let the bedbugs bite." Een slaapritueel dat ik nooit echt snapte. Het leek me zo'n nonsensrijmpje te zijn in de aard van "Waarom? - Daarom! - Daarom is geen reden. - En als je van de trap valt, ben je snel beneden." Maar nu blijken er écht "bedbugs" te bestaan: bedwantsen. Ik moet toegeven dat ik er nog niet van gehoord had. Een gat in mijn cultuur? Wellicht. Of een gat in mijn geheugen - zoiets zal ik toch in mijn opleiding geneeskunde geleerd moeten hebben. Veel daarvan is een waas geworden; ik heb alle saaie leerstof verdrongen, en dat is heel wat!
De bedwants is blijkbaar een insect dat zich schuilhoudt in bedden. Ze zuigen bloed en injecteren speeksel. Smakelijk. De bedwants brengt waarschijnlijk geen infectieziekten over, al is onder meer het hepatitis-B virus uit bedwantsen geïsoleerd.
De kleine bloedzuigers leken zogoed als uitgeroeid. Maar de laatste jaren zijn ze steeds talrijker. Vooral voor hotels betekenen bedwantsen een ware plaag, omdat ze zich verspreiden via de bagage van reizigers. Ze zitten ook niet enkel in bedden, ze kunnen ook achter het behang zitten, wachtend op een volgend slachtoffer. Creepy! Enkel insecticide zou effectief zijn tegen het ongedierte, en dan vaak nog enkel tijdelijk.
Wel, goede nacht. Slaap zacht. De bedwantsen zijn van wacht.
De kleine bloedzuigers leken zogoed als uitgeroeid. Maar de laatste jaren zijn ze steeds talrijker. Vooral voor hotels betekenen bedwantsen een ware plaag, omdat ze zich verspreiden via de bagage van reizigers. Ze zitten ook niet enkel in bedden, ze kunnen ook achter het behang zitten, wachtend op een volgend slachtoffer. Creepy! Enkel insecticide zou effectief zijn tegen het ongedierte, en dan vaak nog enkel tijdelijk.
Wel, goede nacht. Slaap zacht. De bedwantsen zijn van wacht.