Doorgaan naar hoofdcontent

Stimorol Lax

Het periodiek onderzoek houdt meer in dan enkel het beoordelen van de arbeidssituatie en de hieraan verbonden gezondheidsrisico's. Het is een preventief gezondheidsonderzoek. Het is in deze setting dat ook gezondheidsrisico's worden besproken die op zich niets met het werk te maken hebben, zoals roken en overgewicht. Soms blijft het beperkt tot een "uw gewicht is wat te hoog". (Ik blijf meestal erg diplomatisch. "Zeg Dikkertje Dap, klim eens wat vaker op de trap" wordt om de een of andere reden niet echt geapprecieerd.)
Bij sommige obese medemensen moet ik niet de moeite doen om hierover verder uit te weiden, ze hebben namelijk "dikke genen". Case closed. Maar het gebeurt wel eens dat mijn gesprekspartner zich bewust is van de gewichtigheid van de zaak en de zeer concrete vraag stelt "wat moet ik doen"? Afhankelijk van de tijd die ik beschikbaar heb, is mijn antwoord kort of lang (meestal kort), maar de boodschap blijft grotendeels hetzelfde:
- meer beweging ("feel the burn"), en
- anders gaan eten ("accelerando"), best met de hulp van een diëtist of Weight Watchers
Ik heb in feite al zoveel reclame gemaakt voor Weight Watchers, dat ik eigenlijk een percentje zou moeten gaan vragen voor elke klant die ik aanbreng (of zouden ze dan per kilo betalen? Kassa kassa!).
Een praktische tip die ik ook nogal eens meegeef, is het overschakelen op "light" producten i.p.v. suiker. Cola Light, en Pepsi Max, zoetmiddeltjes, en suikervrije kauwgum. Allemaal lege suikercalorieën die je hierdoor vermijdt. En zie dan maar de kilo's er van af vliegen.
Blijkt nu dat dit gewichtsverlies soms ook een andere oorzaak heeft. In een recent artikel las ik over een vrouw die op 8 maanden 12 kg afviel en een man die 25 kg was kwijtgeraakt, gepaard gaande met buikpijn en diarree. En dan heb ik het niet over je alledaagse "mmh, even een Rennietje pakken" of "tiens, dat ging wat vlotter". Nee, het betrof echt een alien-springend-uit-de-buikpijn en spetterpoep.
Nu bleek al die ellende door suikervrije kauwgum te zijn veroorzaakt. Deze bevat namelijk het zoetmiddel sorbitol, en dit kan bij veelvuldig gebruik en grotere gevoeligheid voor de stof nogal wat ongewenste effecten hebben. Gasvorming, darmkrampen, diarree, de mogelijke nevenwerkingen zijn wel al lang gekend. Het is maar hoe je het bekijkt natuurlijk, want aanverwante stoffen zoals mannitol en xylitol worden ook wel gebruikt als laxativum. Maar ik ben er redelijk van overtuigd dat de gemiddelde kauwgumliefhebber niet actief op zoek is naar zulk een effect ("Stimorol Lax, nu met extra laxerende werking!")
Hiermee wil ik niet zeggen dat alle zoetmiddelen uit de handel geweerd moeten worden. Teveel suiker is slecht voor de tanden en voor de lijn. En als je na het drinken van enkele glaasjes Pepsi Max wat "actievere darmen" hebt, tja, dan gaat het wellicht enkel voor de andere mensen in je onmiddellijke nabijheid wat minder aangenaam zijn. Maar als je overgevoelig blijkt voor de stof en de gastro-intestinale klachten zich tot op het horrorniveau gaan begeven, ga je misschien toch best dat sorbitolsnoepje laten voor wat het is.

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Cyanide

En nog eens een strikt arbeidsgeneeskundig blogartikel. Een van de aan mij toegewezen bedrijven heeft informatie gevraagd over cyanides. Redelijk gespecialiseerde informatie wellicht, maar relevant voor bedrijven die met blauwzuur werken. En om collega's arbeidsgeneesheren en preventieadviseurs het opzoekwerk te besparen, maak ik de tekst ook maar publiek. --- CYANIDE 1. Fysische en chemische eigenschappen HCN Heerlijk verfrissend... eh, ruik ik amandelen? HCN is een kleurloze vloeistof of kleurloos gas met de karakteristieke geur van bittere amandelen. HCN gas en vloeistof zijn mengbaar met water en oplosbaar in ethanol en ether. Het kook- en smeltpunt van HCN zijn respectievelijk 25,70°C en -13,24°C. HCN wordt gebruikt als ontsmettings- of desinfectiemiddel, of in chemische syntheses. NaCN en KCN De zouten NaCN en KCN zijn witte, kristallijne vaste stoffen met een lichte amandelgeur. Het smeltpunt van NaCN is 560°C en van KCN 620-635°C. KCN is goed oplosbaar i

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels