Doorgaan naar hoofdcontent

Moet ik nu verdomme gaan vloeken?

Recent zijn er een aantal artikels verschenen die melden dat mensen die veel vloeken, laat opblijven en wanordelijke bureaus hebben, verstandiger zijn. En o, o, o, wat erger ik me toch aan zulke clickbait artikels. En toch klik ik telkens op zulke pulplinks, want nieuwsgierige aap die ik ben, pop-science onderwerpen interesseren me bijzonder. Het voornoemd onderwerp vond ik bovendien wat verontrustend, want ik vloek quasi nooit, blijf zeer zelden laat op, en mijn bureau is (meestal) maagdelijk leeg. Dus: what the hell?!
 


Heel vaak worden de originele studies verkeerd geïnterpreteerd. Zo ook hier. De bewering over het vloeken: wat gebeurde er in het oorspronkelijk onderzoek? Men vroeg aan een groep proefpersonen om zoveel mogelijk vloekwoorden op te schrijven. Wat bleek? Mensen met een hoog IQ konden op meer woorden komen. Dat wilt niet zeggen dat ze daarom ook effectief vloeken als een ketter, maar de populaire pers geeft het wel als dusdanig weer: You know what intelligent people have in common? They curse a lot, they stay up late and they are MESSY people!
 
De andere beweringen heb ik niet verder onderzocht, maar ik kan zo al een aantal mogelijke denkfouten geven. Zo heb je statistische variantie (hoe meer parameters je gaat meten, hoe groter de kans dat je een of andere correlatie vindt), cherry picking (je haalt er enkel de onderzoeken uit die je interessant vindt), publication bias (enkel de positieve resultaten worden gepubliceerd), cum hoc ergo propter hoc (de verkeerde veronderstelling dat twee voorvallen oorzaak en gevolg zijn)…
 
Eigenlijk zou ik een boek kunnen schrijven over al de verschillende mogelijkheden tot foute interpretaties van studies. Maar daarin zijn anderen mij al herhaaldelijk in voorgegaan, en veel beter dan ik ooit zou kunnen. Dus zal ik gewoon een aantal boeken aanraden.  
 
Labels:

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...
Meer lezen

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...
Meer lezen

Organic Dust Toxic Syndrome (ODTS)

De term Organic Dust Toxic Syndrome werd voor het eerst in 1985 gebruikt. De aandoening, die is gekenmerkt door griepachtige verschijnselen, geeft doorgaans geen blijvende schade.   ODTS? Toxische inhalatiekoorts veroorzaakt door een plotse blootstelling aan hoge dosissen organisch stof werd al in de jaren 70 in de medische literatuur beschreven. Op een symposium in 1985 werd voor het eerst de term Organic Dust Toxic Syndrome (oftewel Toxisch Organisch Stof Syndroom) geopperd. De aandoening is gekenmerkt door griepachtige verschijnselen met soms ook klachten van de longen die één tot vijf dagen aanhouden, en geeft doorgaans geen blijvende schade. Oorzaak ODTS kan optreden in allerlei werksituaties en beroepen met blootstelling aan organisch stof (zie kader). ODTS wordt veroorzaakt door een plotse en hoge blootstelling aan stof van organische oorsprong dat grote hoeveelheden bacteriën en/of schimmels bevat. De bacteriën bevatten endotoxinen, en de schimmels mycotoxinen ...
Meer lezen