Doorgaan naar hoofdcontent

Mag men eetgerief afwassen in de WC-ruimtes?

Als ik bekijk hoe vaak ik adviezen geef over gerichte vragen, zou ik er een boek over kunnen schrijven. Of ik kan een aantal ervan lichtjes herwerken en gebruiken als een kort blogartikel. Zal ik dat eens doen.

Zo krijg ik bijvoorbeeld de volgende vraag. Bij een werkgever is er een locatie met een aantal administratieve werknemers. Er is enkel een wasbak in de toiletruimte. De medewerkers kunnen dus enkel hier hun kopjes, borden en bestek afwassen. Kan dit?



Mijn gut feeling zegt alleszins dat het niet ideaal is om het servies te wassen in de wastafel van het toilet.

De wetgeving over dit onderwerp is terug te vinden in de Codex over het welzijn op het werk, meer bepaald boek III (arbeidsplaatsen), titel 1 (basiseisen betreffende arbeidsplaatsen). De sociale voorzieningen (sanitaire installaties, refter, rustlokaal en lokaal voor zwangere werknemers en werknemers die borstvoeding geven) staan beschreven in hoofdstuk VI.

In artikel III.1-39 staat dat een refter voorzien moet worden, en in III.1-41 dat die de waarborgen moet bieden inzake hygiëne.

In bijlage III.1-1 staan de minimumvoorschriften beschreven waaraan de sociale voorzieningen moeten beantwoorden. Hier staat dat de toiletten niet rechtstreeks met de arbeidsplaats, de refters of de kleedkamers in verbinding mogen staan; zij mogen enkel op gangen, voor- of trapportalen uitgeven.

Dus als je de wasbak bij of aanpalend aan de toiletten zou gebruiken om kopjes te wassen (en dus als onderdeel van de refter), dan zouden de toiletten volgens deze definitie wel degelijk in rechtstreekse verbinding staan met de refter, en dus niet wettelijk zijn.

Nu kan men volgens III.1-58 afwijken van bovenstaande verplichting. De werkgever moet geen refter voorzien en de werknemers mogen de maaltijd gebruiken in de kantoorruimte zelf voor zover de hygiëne te allen tijde gewaarborgd is en de preventieadviseur-arbeidsarts en het Comité een voorafgaand akkoord hebben gegeven.


Dus: bovenstaande zou nog geregulariseerd kunnen worden, mits de arbeidsarts en het comité akkoord gaan. Maar ik zou adviseren om op zijn minst een aparte wastafel te voorzien; ik zie niet hoe anders de hygiëne "te alle tijde gewaarborgd" zou kunnen worden.

Populaire posts van deze blog

Nieuwe nieuwsbrief: Wijs op Werk

Update juli 2026 - de nieuwsbrief heet nu Wijs op Werk Wat hieronder staat is nog altijd juist, alleen de naam en de plek zijn veranderd. De nieuwsbrief verschijnt vanaf nu als Wijs op Werk , met een eigen website: wijsopwerk.be . Waarom de naamswissel? "Werk" dekt beter waar het over gaat: welzijn, preventie, verzuim- en re-integratiebeleid, wetgeving, en wat AI daar concreet mee doet. Wekelijks, met daarbij een persoonlijk essay dat alleen in de eigen nieuwsbrief verschijnt. Alle edities en alle artikels staan voortaan op wijsopwerk.be . Inschrijven kan daar rechtstreeks: wijsopwerk.be/nieuwsbrief . -- Juli 2025 Sinds kort heb ik op LinkedIn een nieuwsbrief gelanceerd: Wegwijs in welzijn. Daarin bundel ik wekelijks de artikels die ik publiceer over welzijn, preventie en arbeidsgezondheid. De reden? Er verschijnt zoveel informatie, wetswijzigingen en opinies dat het soms moeilijk is om het overzicht te bewaren. Met deze nieuwsbrief wil ik alles bundelen en gestructureerd ...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...

Nieuwe artikels

Ik ben nog aan het overwegen hoe ik mijn publicaties op lange termijn ga aanpakken—of ik verder werk aan mijn blog, artikels zowel op LinkedIn als hier blijf delen, een onderscheid maak op basis van onderwerp, of een andere richting insla. Voorlopig kan je al mijn nieuwe artikels terugvinden op mijn LinkedInpagina via deze link: https://www.linkedin.com/in/edelhartkempeneers/recent-activity/articles/ .