Doorgaan naar hoofdcontent

Papegaaienwerk

Nominatief nominatief nominatief... Tien maal onder elkaar. Vocatief vocatief... "Kunnen we niet gewoon aanhalingstekens zetten? En afkortingen gebruiken?", vraag ik behulpzaam aan mijn leraar Latijn. Uiteindelijk kennen we allemaal wel de naamvallen, en zal het échte werk (tien Latijnse woorden verbuigen) pas hierna kunnen starten.



"Nee! Wij zijn geen luieriken!", antwoordt de leraar luid en verontwaardigd. Zijn keelkwabben zinderen ervan na. Het schaamrood staat me op de kaken.

Nu, dertig jaar later, kan ik me nog steeds verschrikkelijk ergeren aan dergelijk papegaaienwerk. Zoals de consultaties borstvoeding.

Even kaderen. Als arbeidsarts evalueren we of het werk niet tot gezondheidsklachten leidt, en geven we waar nodig advies naar aangepast of ander werk. Tijdens zwangerschap en borstvoeding kunnen er ook risico's zijn voor de baby.

Zo mogen zwangere werkneemsters tijdens de laatste drie maanden van de zwangerschap tot en met de tiende week na de bevalling niet heffen of tillen. Tijdens de zwangerschap worden werkneemsters verwijderd uit lawaai (meer dan 80 dB(A) over een ganse werkdag). En tal van chemische stoffen houden een risico in. Solventen bijvoorbeeld, die ook in de moedermelk geraken. We verwijderen dit risico tijdens de zwangerschap en borstvoeding, tot maximaal vijf maanden na de bevalling.

Een dergelijke verwijdering hoeft niet per se te betekenen dat de werknemer thuis moet blijven. Als de werkgever aangepast of ander werk kan voorzien, dan blijft mevrouw rustig verder werken. Maar is een dergelijke werkaanpassing niet mogelijk, dan krijgt ze uitkering via het Riziv; 90% van het (begrensd) loon.

(Voor mijn part zouden àlle werkneemsters na de bevalling wat langer mogen thuisblijven, ongeacht of ze nu een arbeidsrisico hebben of niet, en of ze borstvoeding geven of niet. Maar dat is een andere discussie.)

Waar ik nu een probleem mee heb: we moeten deze werknemers verschillende keren bij ons laten komen.

Een eerste keer na melding van de zwangerschap. Hierbij bevestigen we de zwangerschap op basis van een attest van de behandelende arts of een laboresultaat, en geven we aan de werkgever een advies naar aangepast of ander werk. Vooral in grote ondernemingen is dit onderzoek voor de werkgever een formaliteit; de procedure is gekend, en we weten al op voorhand of en welk aangepast werk mogelijk is. Maar het contact met de werknemer blijft nuttig, om haar uitleg te geven.

We zien de werkneemster ook wanneer ze het werk zal hervatten. Ze is namelijk langer dan een maand thuis geweest, en dan moeten we bij werknemers met arbeidsrisico's een werkhervattingsonderzoek doen. Om te kijken of ze voldoende hersteld is, en of er misschien geen progressieve werkhervatting nodig is. De zinvolheid van dit onderzoek is wat verder te zoeken; in 99% van de gevallen is er geen probleem, en bevestigen we gewoon de geschiktheid. Maar vaak maken we van de gelegenheid gebruik om dan ook het periodiek onderzoek uit te voeren.

Waar ik de meerwaarde echt niet meer van kan zien, is het borstvoedingsonderzoek. Hier bevestigen we dat de werkneemster borstvoeding geeft. Vroeger moest de werkneemster tijdens het consult haar baby aanleggen aan de borst om aan te tonen dat de baby daadwerkelijk zoogt. Nu vragen we dat uiteraard niet langer, en verzoeken we enkel een attest van de gynaecoloog of Kind & Gezin.

Maar wat is de zin van dit verplichte onderzoek dan nog? Al bij het eerste consult tijdens zwangerschap kunnen we een advies stellen voor werkaanpassing tijdens de zwangerschap én de borstvoeding. Geeft de mama geen borstvoeding? Geen probleem, dan hervat ze gewoon het werk na de bevallingsrust. Doet ze dat wel? Mooi! Dan kan ze met het advies dat we negen maanden eerder al hebben gegeven én een attest van de gynaecoloog of Kind & Gezin rechtstreeks naar de werkgever of het Riziv gaan. Desnoods zouden we toch nog een nieuw formulier kunnen aanleveren, maar zonder dat de werknemer hiervoor per se tot bij ons moet komen. Dit alles kan perfect afgehandeld worden via mail. En als er dan toch nog vragen zijn, ja, dan kunnen we voor hen uiteraard wél nog een consult voorzien.

Enfin, Co-prev (de overkoepelende vereniging van de externe diensten voor preventie en bescherming op het werk) is een advies aan het opstellen om dit alles wat vlotter te laten verlopen, ik kan dat enkel toejuichen. Zo vermijden we heel wat papegaaienwerk. Nu maar hopen dat ze niet teruggefloten worden door een boze meester die hen luieriken noemt...

Dit artikel is op 4 juli 2019 verschenen als column in de Artsenkrant.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Fedris gaat elk afgewezen ernstig arbeidsongeval controleren

In 2021 werd 14,8% van de arbeidsongevallen afgewezen door verzekeraars, een verdubbeling ten opzichte van de afgelopen twintig jaar. Dit aantal bleef in 2022 stijgen naar 15,5%, wat neerkomt op 23.400 geweigerde dossiers. Maar liefst 1 op de 5 ernstige arbeidsongevallen wordt onterecht geweigerd, zo blijkt uit controles van Fedris. Het overheidsorgaan zal vanaf nu alle geweigerde ernstige ongevallen onderzoeken. Procedure na een arbeidsongeval Wanneer iemand een arbeidsongeval heeft, dient deze een beroep te doen op de arbeidsongevallenverzekeraar van de werkgever. Deze verzekeraar besluit dan of het ongeval erkend wordt als een arbeidsongeval. Een arbeidsongeval omvat elke plotse gebeurtenis die zich voordoet tijdens het werk of op de weg van en naar het werk, waarbij er sprake moet zijn van fysieke of mentale schade. Toenemende afwijzingen en de rol van Fedris Uit gegevens blijkt dat in 2021 een recordaantal van 21.808 arbeidsongevallen, oftewel 14,8% van alle aangiftes, d

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal