Doorgaan naar hoofdcontent

Komt er een wijziging van het KB Re-integratie?

Op 9 september j.l. is een nieuw wetsvoorstel ingediend in de Belgische Kamer van volksvertegenwoordigers, met de vraag om wijzigingen aan te brengen aan het KB Re-integratie. Ik ga er even dieper op in.



De aanhouder wint, zullen ze hebben gedacht. Want het huidige wetsvoorstel nr. 275 is een bijna letterlijk herhalen van een eerder wetsvoorstel nr. 3204, ingediend op 27 juni 2018. De term arbeidsgeneesheer is wel aangepast naar arbeidsarts, en in de aantallen langdurig ongeschikten zijn nu de cijfers van 2018 vervat in plaats van die van 2017. Maar inhoudelijk heb ik geen echte wijzigingen gevonden.

De cijfers

Ik moet het even kwijt. "77% van de re-integraties leiden tot ontslag om medische redenen"? Ik erger me blauw aan dit fake news. Ja, 77% als je enkel de officiële trajecten in beschouwing neemt. Maar zoals ik eerder al onder meer in een artikel voor de Artsenkrant heb aangetoond: als je àlle re-integraties beschouwt, dan wordt ontslag om medische redenen slechts in een luttele 3 procent toegepast. En bovendien, soms kàn de werknemer gewoonweg niet meer aan de slag in de huidige onderneming, maar kan die wel gereactiveerd worden in een ander bedrijf via herscholing door de VDAB.

Maar bon, verder naar de voorstellen. Ik ga enkel diegene met de grootste impact geven, mocht het wetsvoorstel ook daadwerkelijk doorgevoerd worden.

Abstractie

Het staat al beschreven als richtlijn op de website van de FOD WASO: "... de preventieadviseur-arbeidsarts [moet] abstractie maken van de concrete mogelijkheden die binnen de onderneming al dan niet bestaan om aangepast of ander werk aan te bieden. Het concrete aanbod op vlak van aangepast of ander werk kan immers pas worden bekeken in de volgende fase van het re-integratietraject waarbij de werkgever ook betrokken is... De preventieadviseur-arbeidsarts heeft immers geen zicht op de mogelijkheden die de werkgever heeft om de arbeid aan te passen aan de mens of de mogelijke wijzigingen die zich kunnen voordoen binnen de onderneming (nieuwe functies, pensionering en ontslag, loopbaanonderbrekingen e.d.m.), en mag zich op dit punt ook niet door de werkgever laten beïnvloeden in een bepaalde richting."

Het KB geeft echter de mogelijkheid voor de arbeidsarts om zelf de inschatting te maken of er al dan niet tijdelijk of definitief aangepast werk mogelijk is. Bij de adviezen B en D geeft de arts al aan dat de werkgever niet moet zoeken, dat er toch geen aangepast of ander werk mogelijk is in de onderneming, tijdelijk (B) of definitief (D).

Dus vraagt het wetsvoorstel dat de arbeidsarts altijd de werkpost ter plaatse moet bezoeken en gesprekken moet voeren met onder meer de direct leidinggevende. En dat de arts een omstandig verslag opstelt met de taken, de omkadering, begeleiding en redelijke aanpassingen.

Op zich vind ik dat best wel een goed principe. Maar ik houd mijn hart vast voor de praktische toepassing van dit alles. Wat een tijdsbesteding! Wat een paperassenwerk! De werkgevers die open staan voor re-integratie, doen dat nu al zonder al deze extra administratieve belasting. En de werkgevers die er geen oren naar hebben, gaan zeer snel leren op welke wijze ze zich alsnog kunnen gaan indekken via gedetailleerde motivatieverslagen, zonder ook maar een blik te werken op de uitgebreide verslagen waar de arbeidsartsen zoveel tijd en energie in hebben gestoken.

Maar misschien zie ik het wat te somber in?

Show me the money

Sinds enkele maanden dient de werkgever die medische overmacht inroept al outplacement aan die ex-werknemer aan te bieden, zoals ik al in een artikel voor PreventActua uit de doeken heb gedaan. Hier zou een forfaitaire vergoeding aan toegevoegd worden die overeenstemt met 3 maanden loon bij beslissing D, of 4 maanden loon + outplacement bij beslissing C.

Ook zouden ze werkgevers met minstens 20 werknemers willen beboeten, wanneer ze in verhouding meer zieke werknemers hebben: "Indien in jaar X de verhouding tussen het aantal door de ziekteverzekering vergoede afwezigheidsdagen ingevolge psychische (waaronder burn-out) en/of muscoskeletale aandoeningen enerzijds en het totaal aantal bij de RSZ aangegeven arbeidsdagen anderzijds substantieel hoger ligt dat het gemiddelde van diezelfde verhouding in ondernemingen die behoren tot dezelfde bedrijfstak en het gemiddelde van alle ondernemingen uit de privésector, zal daartoe het percentage van de werkgeversbijdrage voor de tak ZIV-uitkeringen voor het derde kwartaal van het jaar X+1 worden verdubbeld."

Op zich nog niet zo een gek idee; in Nederland draagt de werkgever al de volledige kost van àl haar zieke werknemers gedurende twee of drie jaar. Jazeker, niet 2 à 3 maand, maar 2 à 3 jaar! Nu, de hierboven voorgestelde berekeningen maken het wel heel complex.


Eerlijk gezegd, ik zie dat alles nog niet zo direct gebeuren in ons Belgenland. Want om Willem Elsschot te parafraseren: tussen droom en wetten staan belangen in de weg, en praktische bezwaren.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Fedris gaat elk afgewezen ernstig arbeidsongeval controleren

In 2021 werd 14,8% van de arbeidsongevallen afgewezen door verzekeraars, een verdubbeling ten opzichte van de afgelopen twintig jaar. Dit aantal bleef in 2022 stijgen naar 15,5%, wat neerkomt op 23.400 geweigerde dossiers. Maar liefst 1 op de 5 ernstige arbeidsongevallen wordt onterecht geweigerd, zo blijkt uit controles van Fedris. Het overheidsorgaan zal vanaf nu alle geweigerde ernstige ongevallen onderzoeken. Procedure na een arbeidsongeval Wanneer iemand een arbeidsongeval heeft, dient deze een beroep te doen op de arbeidsongevallenverzekeraar van de werkgever. Deze verzekeraar besluit dan of het ongeval erkend wordt als een arbeidsongeval. Een arbeidsongeval omvat elke plotse gebeurtenis die zich voordoet tijdens het werk of op de weg van en naar het werk, waarbij er sprake moet zijn van fysieke of mentale schade. Toenemende afwijzingen en de rol van Fedris Uit gegevens blijkt dat in 2021 een recordaantal van 21.808 arbeidsongevallen, oftewel 14,8% van alle aangiftes, d

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal