Doorgaan naar hoofdcontent

Front of mind

Wil je een goed voornemen omzetten in een concreet resultaat? Dan help het om jezelf hier regelmatig aan te herinneren.


Ik vind niet direct een goede vertaling voor het concept "front of mind", maar het houdt in dat je een concrete te nemen actie regelmatig bewust in beschouwing neemt. Door jezelf regelmatig aan je goede voornemen te herinneren, is de kans groter dat je je hier ook aan houdt. 

Een voorbeeld.

Vorig jaar was mijn gewicht (weer) aan het ontsporen. Dit is een terugkerend fenomeen; sedert mijn studiejaren moet ik er constant op letten dat mijn BMI de 25 niet overschrijdt. (en ja, ik weet dat de BMI eerder een statistische tool is en minder geschikt om te gebruiken als maatstaf voor je eigen gewicht, but whatever).

Nu heb ik al een hoop tools die ik gebruik om mijn gewicht op te volgen en onder controle te houden (zoals dagelijks meten, wekelijks opvolgen, en calorieën tellen), maar nu bleek het toch nodig om een tandje bij te steken. Dus had ik het voornemen om gedurende 100 dagen geen ongezonde snacks te eten (geen chips, koekjes of snoep). Ik voegde dit ook als dagelijkse taak toe aan mijn todo-lijst: "Geen ongezonde snacks", een lijntje dat ik elke eropvolgende dag met grote voldoening kon doorstrepen. 

Door deze extra visuele trigger (een uit te voeren dagtaak) herinnerde ik mezelf regelmatig aan mijn voornemen, en was het ook gemakkelijker om aan de verleiding te weerstaan.

Dus tip: heb je een goed voornemen? Herinner jezelf er dan regelmatig aan. Dat kan via een uit te voeren taak, een reminder op je kalender, een afbeelding op je prikbord, maakt niet uit wat. Zolang je het maar vooraan in je gedachten houdt.
Labels:

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...
Meer lezen

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...
Meer lezen

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...
Meer lezen