Doorgaan naar hoofdcontent

Front of mind

Wil je een goed voornemen omzetten in een concreet resultaat? Dan help het om jezelf hier regelmatig aan te herinneren.


Ik vind niet direct een goede vertaling voor het concept "front of mind", maar het houdt in dat je een concrete te nemen actie regelmatig bewust in beschouwing neemt. Door jezelf regelmatig aan je goede voornemen te herinneren, is de kans groter dat je je hier ook aan houdt. 

Een voorbeeld.

Vorig jaar was mijn gewicht (weer) aan het ontsporen. Dit is een terugkerend fenomeen; sedert mijn studiejaren moet ik er constant op letten dat mijn BMI de 25 niet overschrijdt. (en ja, ik weet dat de BMI eerder een statistische tool is en minder geschikt om te gebruiken als maatstaf voor je eigen gewicht, but whatever).

Nu heb ik al een hoop tools die ik gebruik om mijn gewicht op te volgen en onder controle te houden (zoals dagelijks meten, wekelijks opvolgen, en calorieĆ«n tellen), maar nu bleek het toch nodig om een tandje bij te steken. Dus had ik het voornemen om gedurende 100 dagen geen ongezonde snacks te eten (geen chips, koekjes of snoep). Ik voegde dit ook als dagelijkse taak toe aan mijn todo-lijst: "Geen ongezonde snacks", een lijntje dat ik elke eropvolgende dag met grote voldoening kon doorstrepen. 

Door deze extra visuele trigger (een uit te voeren dagtaak) herinnerde ik mezelf regelmatig aan mijn voornemen, en was het ook gemakkelijker om aan de verleiding te weerstaan.

Dus tip: heb je een goed voornemen? Herinner jezelf er dan regelmatig aan. Dat kan via een uit te voeren taak, een reminder op je kalender, een afbeelding op je prikbord, maakt niet uit wat. Zolang je het maar vooraan in je gedachten houdt.

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Cyanide

En nog eens een strikt arbeidsgeneeskundig blogartikel. Een van de aan mij toegewezen bedrijven heeft informatie gevraagd over cyanides. Redelijk gespecialiseerde informatie wellicht, maar relevant voor bedrijven die met blauwzuur werken. En om collega's arbeidsgeneesheren en preventieadviseurs het opzoekwerk te besparen, maak ik de tekst ook maar publiek. --- CYANIDE 1. Fysische en chemische eigenschappen HCN Heerlijk verfrissend... eh, ruik ik amandelen? HCN is een kleurloze vloeistof of kleurloos gas met de karakteristieke geur van bittere amandelen. HCN gas en vloeistof zijn mengbaar met water en oplosbaar in ethanol en ether. Het kook- en smeltpunt van HCN zijn respectievelijk 25,70°C en -13,24°C. HCN wordt gebruikt als ontsmettings- of desinfectiemiddel, of in chemische syntheses. NaCN en KCN De zouten NaCN en KCN zijn witte, kristallijne vaste stoffen met een lichte amandelgeur. Het smeltpunt van NaCN is 560°C en van KCN 620-635°C. KCN is goed oplosbaar i

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels