Doorgaan naar hoofdcontent

Platformwerk in België: belangrijke rechtszaak gestart

De rechtbank in Brussel onderzoekt opnieuw de arbeidsstatus van Deliveroo-bezorgers. Dit is een vervolg op een langlopende discussie over de werkvoorwaarden van platformwerkers in België.

 

 

Achtergrond

Digitale werkmodellen zoals platform-gebaseerd werk zijn in opkomst, met al meer dan 500 digitale arbeidsplatforms en 28 miljoen platformwerkers in de EU. De Europese Commissie heeft in 2021 stappen gezet om de arbeidsomstandigheden van platformwerkers te verbeteren, en erkent zowel de kansen als uitdagingen van platformwerk. Flexibiliteit en toegankelijkheid van platformwerk kan bijdragen aan de werk/leven-balans, vooral voor kwetsbare groepen. Maar problemen zoals arbeidsstatus, toegang tot sociale bescherming en jobonzekerheid vormen significante uitdagingen, met name voor laaggeschoold werk.

In de afgelopen jaren was er veel aandacht voor de arbeidsomstandigheden op digitale platformen, zoals de taxidienst Uber of de maaltijdbezorgdienst Deliveroo. De vakbonden zien de opkomst van deze “uberisering” van de arbeidsmarkt als een uitdaging voor de sociale verworvenheden waarvoor zij zich decennialang hebben ingezet.

 

Rechtszaak Deliveroo

Deliveroo is sinds zijn oprichting betrokken bij discussies over de status van zijn bezorgers. In België werken de meeste Deliveroo-koeriers onder een peer-2-peer (P2P) statuut binnen de deeleconomie. Dit statuut, geïntroduceerd in 2016, biedt fiscale voordelen en beperkt het inkomen tot een bepaald maximum.

Er zijn echter twee opties voor Deliveroo-bezorgers: werken als P2P-bezorger met fiscale voordelen of als zelfstandige voor hoger inkomen. Deliveroo verdedigt deze statuten als flexibele werkopties, die ook hun sociale lasten beperken.

Het Brusselse arbeidsauditoraat betwist deze aanpak. Zij stellen dat de bezorgers feitelijk werknemers zijn en daarom recht hebben op betere sociale bescherming. Na onderzoek heeft het arbeidsauditoraat Deliveroo voor de rechter gedaagd om de koeriers als werknemers te laten erkennen. Verschillende vakbonden en overheidsinstanties hebben zich bij deze zaak aangesloten.

 

Eerste uitspraak en beroep

In 2021 besloot de Brusselse arbeidsrechtbank dat er onvoldoende bewijs was om de bezorgers als werknemers te beschouwen. Desondanks ging het arbeidsauditoraat, samen met vakbonden en ex-koeriers, in beroep tegen deze beslissing, vasthoudend aan de stelling dat de bezorgers in feite werknemers zijn.

Deliveroo verwelkomde de oorspronkelijke uitspraak, maar de rechter merkte op dat niet aan alle voorwaarden voor het P2P-statuut was voldaan. Dit aspect wordt nu opnieuw in beroep bekeken.

 

Belang van de zaak

Voor Deliveroo staat er veel op het spel. Als de bezorgers worden erkend als werknemers, zal het bedrijf hogere sociale bijdragen moeten betalen, met mogelijk terugwerkende kracht. Dit zou een aanzienlijke financiële last zijn en zou zelfs kunnen leiden tot het vertrek van Deliveroo uit België.

De vakbonden zien deze zaak als een belangrijk precedent voor de sector. Ze beschuldigen de onderneming van sociale dumping, onderbetaling en gebrek aan sociale bescherming voor de bezorgers. Andere maaltijdbezorgdiensten volgen de zaak nauwgezet, bezorgd over mogelijke gevolgen voor hun eigen bedrijfsmodellen.

 

 

De slotpleidooien in deze zaak worden gehouden, met een verwachte uitspraak tegen het einde van het jaar. Deze zaak valt samen met nieuwe wetgeving voor de platformsector, waaraan de regering werkt. Dit zou meer bescherming moeten bieden aan de koeriers, die vaak onder onzekere en soms moeilijke omstandigheden werken.

 

Bronnen:

De Standaard - Rechtbank buigt zich opnieuw over statuut Deliveroo-bezorgers https://www.standaard.be/cnt/dmf20231116_95579274

Humo - Deliveroo-rechtszaak gestart: ‘Een collega is aangereden en kon zes maanden niet werken. Het bedrijf gaf geen teken van leven’ https://www.humo.be/nieuws/deliveroo-rechtszaak-gestart-een-collega-is-aangereden-en-kon-zes-maanden-niet-werken-het-bedrijf-gaf-geen-teken-van-leven~b2fbfc59

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...